خیابان سرخس به خاطر اینکه مشاغل قدیمی زیادی را بیشتر از چهل، پنجاه سال در دل خود جا داده است، میتواند نقطه اتکای خوبی در حوزه گردشگری مشهد باشد.
نام پیوهژن از پایاب بهمعنای چشمه گرفته شده است. این روستا با ۲۲چشمه و ۶۱قنات، آبی خنک و خوشگوار دارد. برای تماشای نمای طبقاتی روستا میتوانید از یکی از مسیرهای خاکی اواسط روستا بالا بروید.
روستای «کلاته پایه» که درمیان اهالی به روستای «پایه» مشهور است، روستایی سرسبز و طبقاتی در یکی از درههای بینالود است. هوای این روستا در روزهای تابستانی گرم مشهد، خنک و در شبها بسیار سرد است.
دکتر دانشدوست درباره المان همای رحمت میدان غدیر توضیح داد: قرار بود پرنده همای رحمت، حالت سکون نداشته باشد و همواره متحرک و پویا بهنظر بیاید. به همین منظور دو طرف پل را نقش موجدار طراحی کردم.
سینمای خاطرهساز منطقه ۹، برای سال آینده با شیوهای مدرن بازگشایی میشود. سالن ۲۵۰ نفره به یک سالن ۱۶۰ نفره عمومی تبدیل میشود و سالن ۲۱۴ نفره هم به دو سالن ۸۰ نفره و ۴۰ نفره تبدیل میشود.
حضور هنرمندان در خانه ملک و ارتباط مستقیم با گردشگران اتفاق مهمی بود که توانست خانه ملک را به یکی از نقاط جذاب هنری، تاریخی، گردشگری مشهد تبدیل کند اما از سال۱۴۰۰ نَفَس این خانه بهنحو دیگری بُرید.
هدیه جهانبخش، هنرمندی که عشقش به ایران را با آبرنگ به تصویر کشیده، دختری ایرانیالاصل است که نیمی از زندگی خود را در آلمان سپری کرده، اما عشق به وطن دوباره به ایران بازگشته است.
منطقه ۷ مشهد جاذبههایی دیدنی و تفریحی دارد که شاید هنوز ناشناخته مانده است، این منطقه بهعلت آبوهوای خوش و مناظر طبیعی «هفتحوض»، همواره مورد توجه اهالی دور و نزدیک بوده است.
اهلِ قلمِ مشهد قدیم هنوز هم قهوهخانه «داشآقا» را به خاطر دارند؛ کافهای که شبهای بلند تابستان و عصرهای سرد زمستان با یک فنجان قهوه و شنیدن چند بیت شعر از زبان رفیقی صمیمی پذیرایشان بود.
بنای تاریخی ایوان طرق از نظر معماری، الگویی برای بنیان نهادن مصلای پایینخیابان بوده و در سال ۸۳۷قمری با ترکیب یک ایوان بلند مرکزی و دو ایوانچه در طرفین و اتاقهای گوشوار ساخته شده است.
برادران علیپور را بهدلیل سفرهای زیادی که رفتهاند، به نام دو قلوهای جهانگرد میشناسند، برادرانی که در خانهشان کلی عکس و عتیقه و یادگاری و سند و مدرک از کارخانه نخریسی، محله و پدر و مادرشان به چشم میخورد.
از روزهای نخست ساخت خانه گلپرور خبری نداریم و نمیتوانیم به تاریخ دقیق آن دست پیدا کنیم، اما شواهد موجود نشان میدهد که در اوایل دوره پهلوی اول و به سبک معماری تهران ساخته شده است.
اداره کل میراثفرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خراسان رضوی در ۲ دهه اخیر نام خانهها و بناهای تاریخی بسیاری را با هدف حفظ و نگهداری ثبت کرده است، اما آنها پس از مدتی تخریب شدهاند!
علی جمشیدی ایرانگردی است که سفرهایش را با پای پیاده میرود. سفرنامهنویس باید تنها سفر کند تا بتواند بهخوبی حوادث و وقایع سفرش را ثبت کند.
خراسان کهن، محل تولد و وفات نامداران بسیاری است؛ تاآنجاکه تاکنون نام ۴۵۴ تن، در فهرست مفاخری که تنها به توس تعلق داشتهاند، ثبت شده است.
علی مسعودی میگوید: خودم خیلی شکمو هستم برای همین از رستورانهای مشهد زیاد برای دوستانم تعریف میکنم. به نظر من رستورانگردی از جاذبههای گردشگری مشهد است.
مهدی محمدپورروحی، جزو اسکیتبازان و اولین مربیان این رشته در مشهد است. به گفته او از حدود سال۶۴ در مشهد اسکیتبازان در پارکها و خیابانها بازی میکردند ولی زمین مشخصی نداشتند.
چون درگذشته برق و یخچالی وجود نداشت، برای نگهداری بستنی از یخ و نمک استفاده میشد. برای همین به آن بستنی نمکی میگفتند.
در دل بازارچه سراب، خانهای با نمای آجری، سردر قوسیشکل و دری چوبی خودنمایی میکند. این خانه روزگاری محل زندگی دکتر محمد نصیریان، چشمپزشک مشهدی، معروف به دکتر شیخ دوم بوده است.
حسن محمددوست میگوید: خیلی وقت است آسیاب کار نمیکند و اکنون خبری از مجراهای آب و سنگ زیرین آسیاب نیست. تنوره آن تخریب و سنگ رویین آن هم جابهجا شده است. با ورود به دخمه گنبدی با تکه سنگ رویین آسیاب روبهرو میشویم که به دیواری تکیه داده است.