روحالله ابراهیمی در جریان اقدامات جهادیاش هر چه در توان داشت برای زدودن غبار محرومیت از خانوارهای نیازمند به کار میبست و با ازدواج وارد مرحله دیگری شد و نتیجه نهایی آن تأسیس کانون کتاب و عترت بود.
در مجتمع دینیفرهنگی منتظرالمهدی (عج) مسجد، حسینیه، مدرسه علمیه، کتابخانه و بنیاد نیکوکاری فعالیت دارند، کلنگش سال ۷۲ بر زمین خورده و ۴ سال بعدش هم گشایش یافته است.
معصومه خانم حسینی، مادر خانواده تصمیم گرفت به دخترانش قرآن یاد بدهد. آنها با کمک مادر سوره نبأ، را حفظ کردند. بعد هم حفظ سورههای کوچک شروع شد و زمانیکه مدرسهای شدند جزء۳۰ را حفظ بودند.
قدیمیترین جلسه قرآن بانوان الهیه، ۱۳ سال است که همدلی در دل آپارتمانها را جاری کرده است. این بانوان هر صبح دوشنبه راهی این قرار هفتگی میشوند. جلسهای که یکی از اهدافش، نزدیکشدن همسایهها به هم است.
سیدسبحان نعمتی میگوید: ششساله بودم که مقام اول روخوانی را در مسابقات روخوانی قرآن بهدست آوردم. این مسابقات بین مهدهای قرآنی مشهد برگزار شده بود.
فاطمه پرورش با همراهی پانصد عضو ثبتنامی فعال، چراغ فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی را در حسینآباد روشن نگه داشته است. در مسجد پنجتن آلعبا(ع)، زنان و دختران با حضور در کلاسهای این کانون، فرصتی برای رشد پیدا کردهاند.
این جلسه هفتگی یک دورهمی ساده نیست، بلکه مدرسه قرآنی است که از آن قاری و قرآنخوان هم تربیت شده است. دوره قرآنی که در خانهی مرحومان محمودی، داودنیا، انصارینژاد و دیگران شکل گرفت و اکنون در خانه فرزندانشان ادامه دارد.
حاج آقا قوسی میگوید: محله مسجد نداشت. آقای سلیمانی، یک طبقه از منزلش را دراختیار اهالی گذاشته بود به عنوان حسینیه. سال ۱۳۹۱ موفق شدیم، یک زمین ۱۲۵۰ متری را از سازمان مسکن و اداره اوقاف بگیریم.
رضا عابدینزاده، «کامپیوتر قرآنِ جهان اسلام»، شهروند محله رسالت است. او از معدود افرادی- کمتر از ۱۵نفر در کشور- و قهرمان بنامی است که توانایی مسابقهدادن با رایانه را دارد.
این فضای پانصدمتری، همچون فرهنگسرای کوچک توانسته است طی ۳۰ سال به ۳۰هزار نونهال، قرآن بیاموزد و ۱۵هزار بانوی سرپرست خانوار را فارغ از تابعیتشان، خودکفا کند.
هادی غنی سالهاست است که مجری مسابقات قرآن کریم اداره اوقاف در شهرستان مشهد و استان خراسان رضوی و مجری محافل کشوری اوقاف است که در شهرستانها با حضور قاریان مصری برگزار میشود.
یکی از نوستالژیهای دهه ۶۰، شنیدن صوت دلنشین قاریای است که آوازهاش در نیمه دوم آن دهه در سراسر کشور پیچیده بود. جواد فروغی آن موقعها فقط هفت، هشتسال داشت.
استاد سیدعبدالمهدی حسنزاده را همه اهالی کوچه شهید بابانظر ۵۴ میشناسند؛ کسی که سالهای عمرش را در راه کتابت قرآن و کتیبهنویسی گذارنده است. حسنزاده تاکنون دو قرآن کتابت کرده است.
هادی بتوانیار، یکی از قاریان محله سجادیه است که مقامهای بسیاری را در بخش قرائت قرآن در کارنامه خود دارد. او میگوید: الفبای قرائت را خودم آموختهام؛ آن هم با روشهای مختلفی مثل خریدن نوار کاست.
غلامعلی تیموری حافظ قرآن است. همه اهالی محله پنجتن خانهاش را به عنوان یک پایگاه قرآنی میشناسند، زیرا این راهی بوده که او انتخاب کرده و حالا نسل به نسل به فرزندانش رسیده است.
دارالقرآن بشارت در ۲۵ سال گذشته، میعادگاه کودکان و نوجوانان بسیاری در گلشهر بوده است.
حاجحسین فرازآمد میگوید: پدرم برای اینکه آبادانی را به محله بیاورد، هزار متر زمین در خیابان امامرضا۵۹ خرید و در نصف زمین، گرمابه فروردین را ساخت و بخشهای دیگر را اقساطی به مردم داد تا مغازه بسازند و محله رونق بگیرد.
یک روز در اتوبوس، محمدحسین یک آگهی دید با این تیتر «حفظ کل قرآن کریم در ۱۴ ماه». او میخواست کاری را که شروع کرده بود به سرانجام برساند و بعد از چهاردهماه حافظ کل قرآن مجید شد.
جلسه قرآن کسبه حاشیه بولوار حر در حالی ۱۷ ساله شده که اعضایش از نقاط مختلف شهر خود رابه خانه حسین حسینی میرسانند.
فهیمه ایرجی نهتنها به آموزش نسل جدید ازطریق روشهای نوین میپردازد، بلکه سه جلد کتاب آموزشی و چهار جلد رمان مذهبی تألیف کرده است و تلاش میکند ارزشهای دینی را با زبانی جذاب به نوجوانان منتقل کند.