رفقای چهلسال پیش تصورش را هم نمیکردند بتوانند چنددهه بعداز دوران مدرسه دیداری تازه کنند.آنها دانشآموزان دبیرستان شهیدفرازی هستند که بعد از سالها در بوستان ملت دور هم جمع شدهاند.
واژه «مامانجان» تکیهکلام معصومه پرچمی است؛ مدیری که ۲۶سال است در منطقه ۶ کار میکند و تبدیل به چهرهای آشنا و دوستداشتنی برای چند نسل از خانوادهها شده است.
شهردار منطقه ۵ میگوید: طبق اعلام مشاور طرح تفصیلی، فضاهای آموزشی ساختهشده در این محدوده کافی است؛ دلیل اینکه در محدوده گلشهر با کمبود فضای آموزشی روبه رو هستیم، تراکم زیاد جمعیت و وجود چندینهزار دانشآموز مهاجر افغانستانی است.
پارسا گلچین دارنده مدال طلای المیپاد معتقد است: چیزی که از خود المپیاد مهمتر است و ارزشمندتر و ماندگارتر؛ آموختن رویکرد منسجمی است که در این مسیر آدم برای مطالعه ساختارمند متون ادبی پیش میگیرد.
عارفه عزتی از زمانیکه خبرنگاران تلویزیونی را تماشا میکرد، به این حرفه علاقهمند شد. او حالا یکسالی میشود که عضو خبرگزاری دانشآموزی پاناست و به قول خودش تجربههایی هیجانانگیز در کارنامهاش ثبت کرده است.
مهدی و غلامرضا با اینکه در محله محروم التیمور زندگی میکنند توانستهاند با تلاش و البته حمایتهای کانون بیتالمهدی در سال ۹۱ در مسابقات استانی مقام دوم را کسب کنند.
«فاطمه بذرافشان» از سال ۷۹ فعالیت قرآنی خود را شروع کرد و در ادامه با شکلگیری مدرسه قرآنی رضوانیه برای تربیت نسلی قرآنی از مقاطع ابتدایی اقدام کرد.
مرتضی مخیر ۱۶ سال دارد؛ اما در کلاس دوم راهنمایی درس میخواند! او مثل خیلی از بچهها در این سن و سال، نمیتواند از مادرش جدا شود و همین موضوع او را چندسال از مدرسه دور کرد.
هر چهارشنبه، حیاط دبیرستان سرخوش پُر میشود از بوی عدسی داغ، آش رشته و... و دانشآموزان گرداگِرد حیاط مدرسه میایستند و صلوات خاصه امامرضا (ع) را میخوانند.
احمد قربانپور شاگرد ممتاز محله مهدیآباد بود که از هشت تا دوازده سالگی بهدلیل بیماری در بیمارستان بستری بوده و نتوانسته به مدرسه برود اما بعد همه مقاطع را جهشی خوانده است.
خانم معلم مدرسه شهدای محله سیسآباد میگوید: اینجا بچههای طلاق زیاد هستند. بچههایی که به آنها محبت نشده است. یکبار هم به آنها اخم نکرده یا با صدای بلند حرف نزدهام.
ابراهیم نعیما و امیرمحمد مردانی دو نوجوانی هستند که با باور اینکه «در محرومیتها استعدادها شکوفا میشود» در رقابت پژوهشسراهای دانشآموزی شرکت کرده و با کسب رتبه نخست کشور برای مشهد افتخارآفرینی کردند.
نفس نعمتی از کودکی آموزش زبان انگلیسی را شروع کرده است و در دوره مقدماتی المپیاد بینالمللی زبان انگلیسی امتیاز عالی کسب کرده و بهزودی در مرحله دوم آن شرکت خواهد کرد.
محمدجواد و ابوالفضل آرمان، یکی دوازدهساله و دیگری هشتساله؛ یکی از یکی بانمکتر. آنکه بزرگتر است، در مدرسه برای بچهها شیرینکاری انجام میدهد و برادرزادهاش هم پاهایش را ۱۸۰ درجه باز میکند.
رضا یعقوبی میگوید: نوجوانان اینجا فضایی برای رشد، آموزش و حتی تفریح ندارند. دو سال پیش، باوجود همه مشغلههایم، کانون معراج را راهاندازی کردم؛ با پنج نفر شروع کردیم اما حالا شمار اعضای کانون به هفتادنفر میرسد.
مهیار و ماهان رفیعی، برادران رزمیکاری هستند که در طول فعالیتهای ورزشیشان تا به امروز نشانهای رنگارنگی از رقابتهای گوناگون به دست آوردهاند. مهیار از ۱۵ سالگی هم سر کار میرود، هم درس میخواند و هم ورزش میکند.
بچههای محله پنجتن مشهد سهمشان از آموزش، ورزش و داشتن امکانات مناسب برای پر کردن اوقات فراغت، تل نخالههای ساختمانی و زمینهای خاکی آلوده است که امتداد آن را با دمپاییهای پاره و سرپنجههای خونی طی میکنند.
مهگل دوسالی است که خبرنگار خبرگزاری «پانا» است. او در سازمان دانشآموزی خراسانرضوی بهعنوان خبرنگار و فیلمنامه نویس خلاق شناخته شده است. مهگل در رادیو هم فعال است.
سیدابراهیم حسینینژاد میگوید: المپیاد شایستگی شامل آزمون مهارت فنی خودرو در دو بخش تئوری و عملی اجرا میشود. برای این آزمون، 9 نفر از بهترین هنرآموزان سه مدرسه منتخب شدند و در نهایت از میان سهنفر برگزیده، یک نفر فینالیست شد.
ابوالفضل قادری و محمدرضا عیسیزاده، هنرجوهای هنرستان شهیداحمد محدث در رقابت میان پژوهشسراهای دانشآموزی در رشته علوم و فنون هستهای، گرایش شبیهسازی موفق به کسب رتبه نخست کشور شدند.