سیدمحمدعلی ضابطی، خادم ۷۰ ساله بارگاه ملکوتی امام رضا (ع) نزدیک به ۴۵ سال است افتخار خدمت دارد و وارث پدر در خدمتگزاری به حرم مطهر میشود.
احمد نصیرایی، تاکسیران پایانه مسافربری معتقد است زائران امام رضا (ع)، میهمانان مردم مشهد هستند و حالا که او در این شهر زندگی میکند، باید رسم میزبانی را بهدرستی بهجا آورد.
هدی تقیزاده فعال فرهنگی است، ورزشکاری که در رشتههای کوهنوردی و والیبال فعالیت حرفهای دارد، شعر میسراید و همزمان در حرم ممطهر رضوی خادمی میکند.
ازطریق معلمش فرم خادمیاری را برای پدرش آورد و یک هفته بعد، سیدرضا ظهیری در لباس خادمیاری مشغول خدمت شد. از ابتدا هم در مهمانسرای حضرت مشغول به کار شد.
«حمیدرضا خرمدل ماریوان»، «فاطمه مثمریزاده»، «مسعود مهدیزاده»، «شیرین ناصرنیا» و «حسن امامی» از اهالی «طب» منطقه ثامن هستند که خیرخواهانه مرهم خراشهایی شدند که بر تن زائران پیاده نشسته.
رواق «دارالشکر» به پاس زحمات مرحوم مهندس شکرالله خوشدست در امر بازسازی حرم مطهر امامرضا (ع) اینگونه نامیده شد.
«حسین اسلام فر» بیش از دو دهه میشود لباس خادمی به تن دارد. او از دوستان نزدیک شهید شوشتری، شهید بابا رستمی، شهید نارنجی و هم رزم شهید کاوه بوده است.
خادمان نوجوان سهسالی میشود که بهاتفاق دوستانشان در مناسبتهای ملی و مذهبی، بساط چایشان را با شوق و ذوق برپا میکنند و یک استکان چای داغ دست مردم میدهند.
جعفر علیزادهگلستانی، کفشدار حرم ساکن محله سعدآباد در کتاب «وادی مقدس» که یکی از تألیفات اوست، خاطرات و یادداشتهای هشت سال خدمتش در بخش کفشداری حرم مطهر حضرت رضا (ع) را ثبت کرده است.
متقاضیانی که مایل به خدمت در بخش خیاطخانه هستند، مستقیم به اینجا مراجعه نکنند. آنها میتوانند با مراجعه به سایت امور خادمیاران ثبتنام کنند تا با طیکردن مراحل لازم مشغول به خدمت شوند.
خادم تکیه که از خاندان اقوامشکوهی است، میگوید: «این ساختمان اصلا در نداشت و دورتادور غرفهها به یکدیگر راه داشت که مردم مینشستند پشت در حسینیه حصیر و پلاس میانداختیم تا روضهخوانی را بشنوند».
قصه دورهمی کسانی که با آمدن به کشیک دوم چایخانه رضوان، مفتخر به پوشیدن ردای سبز خدمت شدهاند، صرفا به روزهایی که در حرم امامرضا (ع) شیفت دارند، خلاصه نمیشود.
غلامحسن دلقندیمقدم، خیاط و پیرغلام محله پروین اعتصامی میگوید: من دل محکم و استوار خودم را از حضور در مراسمهای سالار شهیدان به دست آوردهام. باید عاشق اهل بیت (ع) بود.
شروع زندگی مشترک زهراخانم دیده بان و کربلاییحسن در یک خانه کوچک اجارهای حوالی چهارراه مقدم رقم خورد، اما یک اتفاق، پای این زن و شوهر را به مسجد صاحبالزمان (عج) باز کرد.
عباسعلی قناد قرصی، ۴۰سال از عمر هشتادسالهاش را به گلابپاشی در حرم امامرضا (ع) گذرانده است و سالهای زیادی، در بین خادمان و زائران، به «حاجیگلابی» معروف بوده است.
میهمانان این مجموعه از سراسر کشور و معمولا از طرف کمیتۀ امداد و بهزیستی معرفی میشوند و کسانی هستند که توانایی مالی ندارند و بعضیهایشان مشهد را ندیدهاند و زائراولی به حساب میآیند.
ابوالقاسم ملکی نوجوانی و جوانیاش را پای آینهکاری و ساختوساز رواقها گذاشته است، اما دلچسبترین روزهای زندگیاش پیوند خورده با تعویض ضریح متبرک و بعد هم ۹۰ روز خلوت با آقا در سرداب.
برای مایی که افتخار همسایگی امامهشتم شیعیان را داریم، سال تحویل میتواند در یکی از بهترین نقاط روی زمین رقم بخورد؛ درکنار مضجع منور علیبنموسیالرضا (ع) تا خوشی مکرر شود.
حاجرضا گرامی سابقهای طولانی در خدمت به بارگاه ملائکپناه رضوی و همیاری با زائران دلسوخته حضرت ثامنالحجج (ع) دارد. او در این سالها دربان بارگاه سلطان سریر ارتضا بوده است.
زهرا ذاکر شاندیز که هفتاد سال خادم مسجد امام حسن مجتبی (ع) در کوچه قلعه سمزقند بود سال ۹۷ به رحمت خدا رفت.