تلاش و سختکوشی نوجوان محله بهارستان درکنار تشویقهای مربیاش باعث شد او بهسمت قهرمانی برود. در این راه، پدر و مادرش مسیر پیشرفت را برای نغمه یازدهساله هموار و حمایتش کردند.
معصومه قاسمی بین خانمهایی که برای ورزش به سالن میآیند، به «عمهخانم» معروف است. او که بیستسالی میشود ورزش میکند، میگوید: سالمندی نباید بهانه شود که زنها در خانه بنشینند.
پدرش به باشگاه کشتی میرفت و یکبار نازنینرقیه نصراللهزاده هم همراه او به گود کشتی باستانی رفت. از همانجا عزمش برای شروع ورزش رزمی جزم شد.
مهدی ناصری میگوید: به نظر من، در ورزشهای رزمی بااخلاقبودن حرف اول را میزند و بعد تکنیک و چیزهای دیگر مهم است. اگر کسی اهل اخلاق و رعایت آن نباشد، نمیتواند در ورزش رزمی موفق باشد.
جشن تولد نهسالگیاش بود که پدر و مادر برایش ساز کوبهای تنبک را کادو خریدند. این کادوی تولد نگاه او را به دنیای پررمزوراز موسیقی سنتی تغییر داد.
پوریا آذری بهدلیل بیماری سیپی دچار معلولیت شده است، اما حتی با شرایط خاص، هرروز قدمی بهسمت اهداف ورزشیاش برمیدارد.
بهاره رحیمی کوچکترین عضو تیم والیبال محله فردوسی است که در چندین مسابقه خوش درخشیده و برای مسابقات استانی معرفی شده، اما بهدلیل کمبودن سنش اجازه حضور در آن را نیافته است.
توکلیان از سه سال پیش به هندوستان رفته و بهعنوان مربی در بزرگترین مجموعه ورزشی این کشور فعالیت میکند؛ او حتی کوچه به کوچه برای یافتن استعدادهای هندی تلاش میکند.
ملیکا مرزانی خیلی کوچک بود که ورزش را شروع کرد اما چون عاشق حرکات رزمی بود، زود پیشرفت کرد و حالا که دهساله است و به کمربند زرد رشته کاراته رسیده، قهرمانی استان را هم پشت سر گذاشته است.
محمدهادی حائری از لحظهای که متوجه جهان پیرامونش شده، درحال نقاشیکشیدن بوده است. آنقدر این کار برایش لذتبخش است که کمتر پیش آمده روزی را بدون دستگرفتن قلممو و کشیدن نقاشی گذرانده باشد.
سیدعلی شاکری جوان، جودوکار ساکن محله ثامن گلشهر با تنی ورزیده و اخلاقی آرام و صبور، عمرش را پای ورزش گذاشته و هنوز جوان و پرانگیزه درپی افتخارات بیشتر است.
این نوجوان ورزشکار درباره انتخاب رشته ورزشیاش میگوید: مدل مبارزههای کشتی را دوست دارم؛ همچنین دوستشدنهای بعد از مبارزه را، مرام و جوانمردیاش را و.... حتی باختش هم شیرین است.
محمد حسننیا مهمترین ویژگی تیمش را همدلی بچهها میداند و معتقد است، چون شاگردانش همه از یک محلهاند و چند سال است با هم مأنوس هستند، موجب شده با هم همدل و رفیق باشند.
این هنرمند میگوید: در پنجششسالگی، از روی یک پوستر، چهره امامخمینی (ره) را با جزئیات کامل کشیدم و اطرافیان بهخصوص مادرم خیلی خوششان آمد. آن روزها بود که فهمیدم میتوانم نقاش شوم.
امیرمحمد قاسمی توانسته است در بیستونهمین دوره کنگره سراسری قرآنکریم (سمپاد) مقام دوم کشوری را بهدست بیاورد. او سال گذشته نیز در مسابقات مرحله استانی مقام اول را بهدست آورد.
محمدامین موفق میشود ۱۰۱ پله را در کمتر از یک دقیقه با دستانش پایین بیاید و همچنین ۴۵۰ پله را در ۵ دقیقه و ۱۷ ثانیه بپیماید که بیشترین پیمایش پله با دست در جهان است.
اگر دغدغه برخی خانوادهها پسانداز برای خرید خانه و ماشین است، در خانواده محسنی، این دلمشغولی متفاوت است. آنها پسانداز میکنند تا بهصورت دستهجمعی در مسابقات رزمی حتی در کشورهای دیگر شرکت کنند.
زیاد پیش میآید که مصطفی صفری حتی روزهای تعطیل هم سر کار بماند تا هزینه زمین چمن را جور کند. حقیقت این است که او، کودکیاش را در چهره بچههای تیم فوتبال شهرک شهید رجایی میبیند.
خانواده پنجنفره فریدی که همه اعضایش ورزشکارانی حرفهای هستند با کمربندهای مشکی، بخشی از خانهشان در محله مهرمادر را به باشگاه ورزشی تبدیل کردهاند و قهرمان پرورش میدهند.
ساغر اسفهبدی (اسپهبدی) رتبه دو کنکور علوم انسانی، در کلاسهای خصوصی شرکت نکرده و تنها با حمایت خانواده و پشتکار خودش به این موفقیت رسیده است.