بخش مهمی از شیرینی تولید شده ما در مراسم عروسی، جشنهای تولد و فارغالتحصیلی به فروش میرسید. برای هرکدام از این مراسمها بین 50 تا 400کیلو شیرینی استفاده میشود. برای تهیه این مقدار شیرینی ما باید چند شیفت اضافه کار میکردیم. با ممنوعیت برگزاری مراسم عروسی و جشنها و به دنبال آن تعطیلی تمامی باغ تالارها، تولید و فروش شیرینی بین 50 تا 60درصد کاهش یافت. در همین شیرینی فروشی ما در قبل از کرونا بین 5 تا 8نفر مشغول به کار بودند، اما بعد از کرونا به دلیل نداشتن فروش، عذر چند نفرشان را خواستیم.این گفته یکی از قنادهای شهر است.
محله
نوده
محله نوده که امروز بخش زیادی از حاشیه شهر را در خود جا داده، یکی از محلات آسیبپذیر مشهد است که گهگاه خبرهای منفی از آن در روزنامهها به چشم میخورد. اما این محله در روزگار صفویه یکی از اراضی شاهانه بوده است. ۱۸۰ هکتار از اراضی نوده از سوی میرزا محسن رضوی، داماد شاه عباس اول وقف اولاد شده است.
نجف25 در نوده سفلی قرار دارد و در گذشتههای دور زمینهای آن متعلق به فردی به نام جلیل یهود بود. بعد از پیروزی انقلاب و فرار صاحب زمینها به خارج از کشور تعدادی از غربتها در بخشی از زمینهایش ساکن شدند. به همین دلیل این کوچه مشهور به کوچه غربتهاست. 50سال قبل اولین ساندویچی نوده در ورودی این کوچه ایجادشد. کوچه ساندویچی نام دیگر این کوچه است در حالیکه الان اثری از این ساندویچی نیست.
برابر اعلام گروهان مرزی پیشین مقارن ساعت 9 صبح 21 مهر سال 81 اکیپ گشتی از گروهان پیشین، درحین گشت زنی در محور پاسگاه مرزی ردیک و پاسگاه مرزی عدالت در نوار مرز با اشرار مسلح که در ارتفاعات مشرف به نوار مرز کمین کرده بودند، برخورد و آن ها به محض مشاهده مأموران، اقدام به اجرای آتش شدید به طرف مأموران کردند و به طور متقابل مأموران با اقدام سریع به اجرای آتش بر روی اشرار اقدام کردند. اما این وسط سرباز وظیفه محسن فغانی بایگی از نواحی مختلف بدن دچار جراحت شدید و به فیض عظیم شهادت نائل شد.
کوچه شهید موسی رحیمی که در گذشته به دلیل قرارگرفتن زمینها و موتور آب آستانه به کوچه موتور آستانه معروف بود، هسته اصلی نوده سفلی (پایین) را تشکیل میدهد. به گفته اهالی صدسال قبل دو قلعه اربابی در اینجا قرار داشت که ورود و خروج به آن از همین کوچه موتور آستانه قدیم و نجف30 فعلی بوده است.
نوجوان ورزشکار محله تا به امروز 5مقام قهرمانی کاراته مسابقات استانی و یک مقام دومی استان را کسب کرده و به عنوان یکی از گزینههای اصلی برای حضور در مسابقات کشوری کاراته معرفی شده است. اما شیوع کرونا باعث میشود مسابقات به تعویق بیفتد؛ با این حال نوجوان موفق محله در این شرایط هم به تمرین مشغول است تا پس از پایان این دوراه به مسابقات برگردد.
حمید غریب قصه علاقهمندیاش به آرایشگری را اینطور تعریف میکند: آرایشگر روستای ما مرد میانسالی بود که برخلاف دیگر اهالی روستا که لباسهای خاکی و کهنهای به تن داشتند، لباسهای نو و اتوکردهای میپوشید. به دلیل همین علاقه هر روز بعد از آمدن از مدرسه به مغازه آرایشگری میرفتم و از پشت پنجره به حرکات دست استاد سلمانی که با قیچی و شانه موهای ژولیده و پریشان اهالی روستا را کوتاه میکرد نگاه میکردم.
کوچه سید محمود سیدی فرخد، یکی از کوچههای بااصالت و قدیمی محله نوده است که سابقه سکونت در آن به 60سال قبل برمیگردد. کوچهای که قبل از این به وسیله باغهای معروف به نام: چهارهکتاری، 15هکتاری و جهود(یهودی) محصور شده بود. 60سال قبل سید محمود سیدی فرخد به عنوان اولین ساکن این کوچه خانهای میسازد و همراه با خانواده، فرزندان و مادرش در آن ساکن میشود.
غلامحسین قاسمی قدیمیترین کفاش محله نوده با 60سال سابقه کار در کارش یکی از پیشکسوتان دوخت کفشهای پاشنه بلند زنانه در مشهد است. به قول خودش سالها پیش کفشهای پاشنه بلندی که او میدوخت شهره شهر بود.
به همت شهرداری مشهد، طرح «دوام ثامن» در سالهای اخیر با هدف تشکیل گروههای امداد و نجات داوطلب، آموزشهای هلال احمر، اورژانس مدیریت بحران و آتشنشانی در شهرداری راهاندازی شده است. زهرا گرزینی، رابط گروه دوام ثامن درباره جزئیات بیشتر این طرح سخن میگوید.
به پیشنهاد برادرهمسرم، وارد حرفه لبنیاتی شدم آن هم بدون هیچ تجربه قبلی! مغازهای را راهاندازی و حدود یک سال به صورت شراکتی با هم کار کردیم، اما کمکم متوجه شدیم که مغازه؛ زندگی دو خانواده را نمیچرخاند. برادرهمسرم سهم خود را به من فروخت و به کار کشاورزی پرداخت؛ خوشبختانه در کشاورزی بسیار موفق شد و پیشرفت کرد، اما از سال ۹۷ من ماندم و اوضاع خراب و کلی بدهی...
«از یک ماه مانده به عید نوروز، مغازه آهنگری شلوغ میشد. کشاورزان از روستاهای اطراف برای تعمیر یا خرید ابزار کشاورزی مانند بیل، داس، علف درو به مغازه آهنگری میآمدند. کوره آهنگری و آتش آن تا پایان فصل درو گندم و جو یکسره روشن بود. پدر دستههای شکسته داس را تعمیر میکرد...»؛روایت محسن منایی از شغلی که موروثی به او رسیده است.
امیرمحمدخالقی دارای رتبه اول کشور در جشنواره ترنم وحی سال 99و نیز رتبه دوم جشنواره تلاوتهای مجلسی کشور در سال گذشته است. همچنین عضو و یکی از تکخوانهای گروه بین المللی تواشیح «شمس الهدی مشهد» است.
سختی کار برایش مهم نیست با وجود معلولیتی که دارد، با صبر و حوصله قسمتهای مختلف دوچرخه را وارسی و بعد از عیبیابی کارش را شروع میکند. همه بچههای محله اوستا حمید دوچرخهساز و مغازه کوچک او را میشناسند، چون نوارهای رنگی، زنگ دوچرخه و شب رنگهایی که در مغازه اوستا حمید وجود دارد در هیچ مغازه دوچرخهسازی دیگری در محله پیدا نمیشود. وقتی اوستا حمید این نوارهای رنگی و شبرنگها را به دوچرخهها وصل میکند، حسابی نونوار میشوند و دیگر کهنه و قدیمیبودن دوچرخهها توی ذوق نمیزند.