کارگردان - صفحه 2

چهره سرد و خشنش باعث می‌شود در بیشتر فیلم‌ها در نقش‌های منفی ظاهر شود، اما با دقایقی گفت‌و‌گو متوجه خواهیم شد که شخصیت اصلی انوشیروان ارجمند هم مهربان است و هم ارجمند.
رضا عطاران زاده محله کوشش مشهد است. کوچه‌پس‌کوچه‏‌های گاراژدار‌های قدیم به ویژه کوشش ۱۹، هنوز هم بوی بازی‌ها و قهقهه‌های خاص رضا را به‌خاطر دارند.  
شفای یک بیمار لبنانی مبتلا به سرطان پیشرفته در حرم‌رضوی و سرنوشتش، ماجرایی است که در مستند «من محمدحسن را دوست دارم» روایت می‌شود. سیدمحمد محمدی‌سرشت می‌گوید: تلاشمان این بود که روایتمان شعاری نباشد و به قصه وفادار باشیم.
«دوجان» در زبان فارسی قدیم به زن باردار گفته می‌شده است. مثلا می‌گفته اند: همسرم دوجان شده است؛ یعنی دو جان در او وجود دارد: جان خودش و جان بچه. این اصطلاح از به دنیا آمدن و خلقت می‌آید.
علی‌اکبر حلیمی نویسنده و کارگردان قدیمی تئاتر مشهد از ۱۱ سالگی وارد تئاتر شده و در رشته ادبیات نمایشی دانشگاه هنر‌های زیبا تهران تحصیل کرده است.
سعید سهیلی شور و شر جوانی‌اش را با خود به میانسالی آورده و با وجود اینکه با آخرین فیلمش به جمع میلیاردر‌های سینما پیوسته، هنوز هم به فکر هم‌محله‌ای‌های قدیمش در محله امام خمینی(ره) هست.
ورود احسان شریفی به دنیای کارگردانی با یک فیلم کوتاه ۱۲ دقیقه‌ای با نام «حضور» رقم خورد که در سال ۸۸ کارگردانی، طراحی، نوشتن فیلم‌نامه و خلاصه همه‌کار آن را خودش برنامه‌ریزی کرد.
سیدعلیرضا حسینی‌موسوی، هنرمند مستندساز و فیلم‌ساز در بیش از دودهه فعالیت هنری، ۳۷ فیلم کوتاه و ۳ فیلم بلند را تهیه و کارگردانی کرده است. برخی از فیلم‌های او مثل؛ «قاب‌های خالی» درخششی جهانی داشته است.
امیرحسین کشمیری، کارگردان جوان مشهدی می‌گوید: داستان «یک دو سه» درباره دختری پنج ساله به نام حنانه است که تحت تأثیر دیدن تصاویری از آزار دیدن کودکان غزه با اورژانس اجتماعی تماس می‌گیرد.
محمدحسام اسمی و مهدی حسین‌زاده‌بحرینی دو فیلم ساز جوانی هستند که با ارائه فیلم کوتاه «همیشه با من» در جشنواره دانش آموزی کشوری سالم، مقام اول را به درست آوردند.
بهروز شعیبی با توجه به باور‌های شخصی اش بیشتر در فیلم‌هایی با مضامین دینی بازی می‌کند و فیلم نامه‌هایی با همین مضامین را برای کارگردانی انتخاب می‌کند.
بچه کوچه جوادیه ۳ سال است که شروع کرده به ثبت مفاهیم و مصادیق «همسایگی» در محله قدیمی‌اش؛ از جمع‌آوری اسناد و عکس‌ها گرفته تا مصاحبه با قدیمی‌های محل.
حسین نژادموسی از ۱۰ سالگی با دوربین آنالوگی که در خانه‌شان بوده عکاسی طبیعت و منظره انجام داده است. او حالا کاگردان و مدیر تولید است و مستند «سپهر»، «بانی خیر» و «به توان چهل» از آثار اوست.
علی مسعودی می‌گوید: خودم خیلی شکمو هستم برای همین از رستوران‌های مشهد زیاد برای دوستانم تعریف می‌کنم. به نظر من رستوران‌گردی از جاذبه‌های گردشگری مشهد است.
زوج هنرمند محله لادن سال‌هاست در عرصه سینما حضور دارند. امیراطهر سهیلی، کارگردان، تدوین‌گر و نویسنده سینما است و همسرش محبوبه سلطانی هم به عنوان طراح لباس و بازیگر مشغول به کار است.
جمشید مجددی از مستندسازان قدیمی مشهدی است، برخی آثار او مانند «دست‌های خسته» و «مایا» در جشنواره‌های بین المللی اکران شده و رتبه‌های برتر را به دست آورده است.
سمفونی کاغذ‌های بی‌خط، بوم‌رنگ، عنکبوت. کبوتر با کبوتر، آزمون، یک خانواده عزیز، سینمایی تابستان طولانی و سریال تلخ و شیرین از جمله کارهای ابراهیم اللهیاری مدیر تولید فیلم و ساکن محله آب و برق است.
علی علیایی فیلم‌ساز نوجوانی است که بر روی ساخت آثاری با مضمون دفاع ‌مقدس متمرکز شده است. او در آثارش نقش نویسنده، تدوین‌گر، دوبلور، کارگردان و حتی بازیگر هم ظاهر می‌شود.
کریم جشنی، حدود ۲۵ سال سابقه کار در تئاتر دارد، صداپیشگی در چند انیمشین سینمایی و حضور در ۱۰۰ نمایش رادیویی از دیگر فعالیت‌های برجسته اوست.
احسان شریفی تاکنون پنج فیلم کوتاه ساخته و نوشتن دو فیلم‌نامه بلند را نیز به پایان رسانده است. او که هنر را با عکاسی شروع کرده معتقد است: کسی که نتواند یک داستان را در قالب یک فریم عکس پیاده کند، فیلم‌ساز خوبی نخواهد شد.