سیده شوکت ضیاءقریشی فارغالتحصیل رشته علوم تربیتی دانشگاه فردوسی مشهد است که موفق شده در المپیاد کشوری علومتربیتی برای دانشگاه فردوسی افتخار آفرینی کند.
دکتر محمدمهدی رکنی سال ۱۳۸۲ پس از ۴۶ سال تدریس تمام وقت، با رتبه علمی استادتمام از دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد بازنشسته شد و هم اکنون عضو شورای عالی فرهنگی آستان قدس رضوی است.
آثار بینظیر دکتر مهدی محقق در حوزههای مختلف علوم اسلامی نظیر فلسفه، کلام، فقه، ادبیات فارسی، طب اسلامی و تاریخ علوم هنوز که هنوز است منبعی مهم و دستاول در مراکز علمی ایران و دنیا شناخته میشود.
سید محسن مصطفیزاده گمنام بودن را برای خودش اختیار کرده بود و از شهرتطلبی گریزان بود و بهحق مصداق این مصرع زیبا بود که «جهانی است بنشسته در گوشهای».
دکتر سید علیاکبر رزمی متولد سال۱۳۳۵ دارای مدرک دکترای اقتصاد و دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد در رشته اقتصاد، سوابق علمی و مدیریتی زیادی داشت. او سه دوره نماینده مردم مشهد در شورای اسلامی شهر بود.
دکتر ابوالفضل بهنیافر ۲۵سالی میشود که روی مسائل «آمایش زمین» و «آمایش شهری» کار میکند؛ یعنی بیشتر وقت و مطالعاتش را برای بررسی مسائل مربوط به شهرهایی صرف کرده است که روی «زمینهای مخاطرهآور» گسترش یافتهاند.
دکتر «محمدعلی احمدیان» برای نخستینبار دوره «برنامهریزی شهری» را در گروه «جغرافیای دانشگاه فردوسی» دایر و نخستین کنکور دکترای جغرافیا را برگزار کرد.
یاسین سعیدنژاد نخبه محله لشکر است که یکی از ۸ مسئله حلنشده ریاضی جهان را حل کرد. او در دانشگاه فردوسی در رشته مکانیک تحصیل کرده است.
مرحوم علیمحمد برادرانرفیعی، مدیرعامل کانون فرهنگی قلم، که در پاریس درس روانشناسی خوانده بود اولین دکتر روانشناسی در مشهد شد.
محله فرهنگیان نامش را از شرکت تعاونی فرهنگیان که بانی ساختوساز خانه در این محدوده بوده، گرفته است. با ساختوساز منازل تعاونی توسط این شرکت، آموزشوپرورشیها و کارمندان دانشگاه فردوسی در دهه ۷۰ به قاسمآباد آمدند.
کانون دانشجویی «حس هفتم» با هدف مبارزه با فقر فرهنگی و بیسوادی در مناطق روستایی و کم برخوردار مشهد در دانشگاه فردوسی تاسیس شده است.
دکتر محمد تقی ایمانپور از اساتید ادبیات دانشگاه فردوسی است که تجربه ۳۰ سال زندگی در کشورهای اروپایی را دارد. او دو فرزند معلول دارد و میخواهد تجربه زندگی آنها در دیگر کشورها را به هموطنهایش بیاموزد.
دانشگاه فردوسی مشهد سال۱۳۲۸شمسی، با تبدیلِ آموزشگاه عالی بهداری به دانشکده پزشکی، تاسیس شد. این دانشگاه در دوران پهلوی از نظر علمی و آکادمیک زیر نظر دانشگاه جرجتاون آمریکا قرار داشت.
غلامحسین اصغریاحمدآبادی، قدیمی ساکن کوچهزردی از خاطرات تالار دانشگاه فردوسی مشهد میگوید.
حجتالاسلام سیدابراهیم رضایی، امامجماعت و استاد پردیس شهیدهاشمینژاد بابت ارتباط خوب و پدرانهاش با دانشجویان بسیار محبوب است.
دکتر درویش رشته بیوسیستماتیک جانوری را وارد ایران کرد و این رشته را بر اساس علوم پایه خودش راهاندازی و دانشجویان زیادی را هم تربیت کرد.
به همت مرکز آثار و مفاخر دانشگاه فردوسی و کمیته نامگذاری معبر شهری شهرداری مشهد، ۱۲ معبر شهر به نام اساتید سابق دانشگاهی نامگذاری شده است.
«سهیل منتظری» قهرمان کشتی آسیا است که یک دهه بعد برای به دست آوردن خرج و مخارج زندگی پشن نیسان مینشیند و بار مردم را جابجا میکند.
گروهی از دانشجویان دانشگاه فردوسی و امام رضا (ع) درقالب طرحی جهادی برای بچههای حاشیۀ شهر در محلۀ سیسآباد کلاسهای اوقات فراغت برگزار کردند.
استاد نمونه کشوری که جزو اولین ورودیهای رشته صنایع غذایی در کشور است، حالا خود صدها دانشجو تربیت کرده که تعدادشان را به خاطر ندارد، دانشجوهایی که تعداد زیادی از آنها این روزها برای خودشان استاد یکی از دانشگاهها یا مراکز پژوهشی کشور شدهاند و مسئولانی که در دولت یا صنعت غذای کشور به کار اشتغال دارند اما این افراد حق بزرگتری را در خاطر سپردهاند و از کنار و گوشه کشور برای دیدن بانو فخری شهیدی، استاد خوشنام و خوشآوازه به مشهد میآیند. کارنامه چهلوسهساله کاریاش مملو از افتخارات و عناوین مختلف پژوهشی است.