مسعود رسولی، نوجوانی است که با وجود سن کمش، کارنامهای پُر از مدال و افتخار در رشته کیکبوکسینگ دارد. میگوید: در سه سال گذشته، شش بار قهرمان استان شدم. یک بار هم در مسابقات کشوری دوم شدم. دوتا کمربند طلایی گرفتم.
مهسا آدینهزاده، دختر ورزشکار و خوشسروزبانی است که از سهسال پیش، ورزش کاراته را دوباره شروع کرده است و حالا در چهاردهسالگی، مجموعهای از مدالهای رنگارنگ دارد.
زمین ورزشی روباز خیابان هاشمیه ۳۳ یک شاخصه مهم دارد و برخلاف اماکن مشابه که بیشتر برای بازی فوتبال یا گلکوچک بنا شده، پاتوق بسکتبالیستهای محله است.
ورود پنجنفر به اردوی تیمملی پسران و چهار نفر به اردوی تیمملی دختران، نتیجه تمرینات، تلاش و پشتکار نونهالان، نوجوانان و جوانان مسجد امامعلی (ع) محله شقایق یک است.
محمدرضا وجدانی در خانوادهای به دنیا آمده که سوارکاری جزو جدانشدنی زندگی آنها بوده است؛ پدری که رکورددار پرش با اسب در آسیا بوده و هست، برادر و عمو و عموزاده و عمهزاده که همگی سوارکارند.
زمین ورزشی روبازی که ظرف سه ماه در فضایی به وسعت ۳ هزارمترمربع در مرکز بوستان صادقیه ایجاد شده دارای زمینهای والیبال، بدمینتون، چمن مصنوعی مینیفوتبال است.
سیدامین حسینیان در مدت فعالیت ورزشی خود بیش از ۷۵ مقام استانی و کشوری را در کارنامهاش دارد. او همچنین دانشجوی ترم چهارم تربیتبدنی دانشگاه گلبهار که رشته درسیاش را نیز مطابق با فعالیتهای ورزشی انتخاب کرده است.
حامد مولایی در بیست سالگی به پیشنهاد یکی از دوستانش برای تماشای بازی ورزشکاران به باشگاه میرود و از نزدیک مبارزات کیکبوکسینگ را تماشا میکند که بذر علاقه به این رشته در دلش کاشته میشود.
محسن مهماننواز با قهرمانی در رقابتهای جهانی کارگران در رشته شنا، پرچم ورزش مشهد را در کشور یونان برافراشت و حالا میتوان به او لقب فلپس ایرانی را داد.او در این مسابقات؛ توانست بهتنهایی ۱۰ مدال طلا برای ایران به ارمغان آورد.
مهلا سربلندی؛ نوجوان رزمیکار محله ثامن طی ۲ سال گذشته؛ ۲ بار روی سکوی قهرمانی ایستاده است.
فکر راهاندازی باشگاه فوتبالدستی را همین دوستان توی سرم انداختند، بهانهشان هم بازیهای دوران کودکیمان بود، برای همین حس خوبی به این باشگاه و کارم دارم بهویژه که میبینم این رشته در حال فراموشی است.
آروین الله یاری، پسر نهساله محله بلال، با کمربند مشکیاش نهتنها در مسابقات، بلکه در دل آرزوهایش حسابی میجنگد؛ آرزوی ساختن باشگاهی بزرگ، برای پرورش قهرمانهای کوچکی مثل خودش.
سمیرا در اولین تجربهاش بهتازگی موفق به کسب مدال برنز در مسابقات کشوری جودو شده است. او از کودکی دل در گرو ورزشهای رزمی داشته و حالا جودو برایش چیزی بیشتر از یک رشته ورزشی است.
فرشته یاوری مربی جوان دختران محله کشاورز است. میگوید: از روز اولی که وارد این مسیر شدم، دوست داشتم قهرمانپرور هم باشم. دلم میخواست کاری کنم که این بچهها به آرزوهایشان برسند.
محمدجواد حیدریزاد یکی از پهلوانان ورزش باستانی است که ورودش به گود زنگ دارد و به احترامش، مرشد لحظاتی بر ضرب مینوازد. او در حال حاضر رئیس هیئت ورزشهای زورخانهای و ورزشهای پهلوانی مشهد است.
مهدیار شاملو دوسال پیش، سراغ هوش مصنوعی رفته است و با کمک آن در حوزه رسانه و تولید محتوا فعالیت دارد. مهدیار در رشته بدمینتون نیز مقامهای رنگارنگ بسیاری کسب کرده است.
مرتضی عبدی با وجود همه فرازونشیبهایی که در زندگی به واسطه معلولیت داشته، در عمل با موفقیت زندگی کرده است. او حالا معتقد است زندگی خود جنگ است، جنگی که نباید قافیهاش را باخت.
ریحانه کریمی قدوسی در تیمهای سرخس، فولاد مشهد و سه سالی را هم در یکی از آکادمیها، فوتبال بازی کرده است، اما بهدلیل شکستگی استخوان ساق پا نتوانسته با این آکادمی ادامه بدهد. او اینروزها به عنوان دستیار مربی مشغول کار است.
مسعود غریب با دیدن موفقیت نسرین شاهی پس از کسب سهمیه المپیک پاریس، در مسیر قهرمانی رشته تیراندازی قرار گرفت. خودش میگوید: با خودم گفتم شاید من هم بتوانم! تست دادم و چون بدنم ورزیده بود، گفتند بهتر است در رشته تیراندازی با تفنگ کار کنم.
مصطفی معلومات میگوید: من زاده و بزرگشده منطقه 4 هستم. عمق ظرفیتهایش را بهویژه در دوچرخهسواری میدانم. خواستم گروهی تشکیل بدهم که در این منطقه، روی فرهنگ دوچرخهسواری کار کند، قهرمانپرور باشد و الگوی دیگر مناطق شود.