محمدجواد ناظمی تاکنون افتخارات ورزشی شایانتوجهی کسب کرده است. میگوید: دوست دارم روزی باشگاه راهاندازی کنم و همه چیزهایی را که آموختهام، دراختیار بچههایی بگذارم که همسن خودم هستند.
ابوالفضل اشتری که مدیر یک مدرسه راهنمایی است ورزش را به جزئی جداییناپذیر از زندگی خود تبدیل کرده، در سه رشته تنیس روی میز، شطرنج و کشتی سابقه فعالیت دارد.
آقای جلالی از حدود بیستسال پیش کوهنوردی را شروع کرد و کوهنوردان به خاطر سن و سال و تجربههایش در کوهنوردی، او را «پدر» صدا میزنند. او بارها به دماوند و بسیاری از قلههای ایران صعود کرده است.
مجتبی روزافزای رزمیکار ۱۴ ساله محله بلال تاکنون توانسته ۹ مقام اولی و یک مقام دومی را در رقابتهای استانی بهدست بیاورد و سه مقام نخست هم در مسابقات کشوری کسب کند.
حسن رضادادی از آن دسته قهرمانانی است که در سکوت، افتخارآفرین میشوند. او بدون حامی، مسیر پرپیچوخم قهرمانی و ایستادن بر سکوی اهدای مدال جهانی را طی میکنند.
استخر روباز جوادی بعد از ۱۵ سال فعالیت، تعطیل شده و رو به فراموشی رفته تا دست کودکان و نوجوانان محله از یک تفریح ثابت کوتاه بماند.
محمدحسن محمدجو بهخاطر علاقهاش در سال ۷۱ وارد دنیای رزمی ورزش شد و تا امروز آن را به صورت حرفهای دنبال کرده است تا جایی که در ۱۴سال مربیگریاش توانسته حدود ۱۰ هزار هنرجو را آموزش دهد.
از اعماق غار عمودی پراو در کرمانشاه تا اوج قله آیلندپیک در هیمالیا نقشهای پرپیچوخم را میسازد که میتوان اسم آن را کارنامه خانواده خادم گذاشت! خانوادهای از محله فاطمیه که زندگیشان با کوهنوردی گره خورده است.
«محمد شکوهی» مقام اول کشوری رشته رزمی موتای را کسب کرده است. او فرزند شهید غلامرضا شکوهی است که به خاطر شدت جراحاتش در سال ۸۱ به شهادت رسید.
حسین مرصعی ۳۰ سال است در ورزشهای صبحگاهی بوستان بهشت به عنوان مربی فعالیت دارد و همان ابتدای کار اسم گروه خود را گروه فرهنگی- ورزشی شفق نامگذاری میکند.
اکبر و محمد برادران برگشاهی آبروی ورزش خیابان رسالت هستند که سالهای زیادی در ورزش کشتتی باچوخه فعالیت داشتهاند، حتی اکبر دبیری هیئت چوخه شهر را هم عهدهدار بوده است.
قهرمان پاورلیفتینگ محله شهید باهنر، بعد از فوت برادرش بر اثر تصادف، تمام تلاشش را کرد تا آرزوی او برای موفقیت خودش را محقق کند.
پرنیا اشراقی سه سال قبل، ورزش کیکبوکسینگ را بهصورت حرفهای شروع کرد. کسب یک مقام اول استانی، یک مقام کشوری و دومدال طلای مسابقات بینالمللی نشاندهنده تلاش و استعداد او در این ورزش است.
پرنیا ذاکر گلخطمی، مقام اول و دومی استانی و کشوری در رشته هندبال رده نونهالان دارد. او همچنین منتخب حضور در تیم داژبال مدرسه است و علاقه بسیار به کتاب و کتابخوانی دارد.
دوچرخه غلامرضا مرادی از جوانی همدم و همراه همیشگی او بوده و حتی گواهینامه دوچرخه میگیرد. او میگوید: «آن زمان همه دوچرخه ۲۸ سوار میشدند و چیز دیگری جز آن وجود نداشت.»
مبینا خزاعیمقدم میگوید: پدرم فکر میکرد آدم باید خودش تنها به موفقیت برسد، نه با کمک تیم. وقتی کمی در کاراته پیشرفت کردم و در مسابقات طلا گرفتم، پدرم دید میتوانم مدال بیاورم. حالا عضو تیم اوژن هستم.
«مرتضی عبدی» از یکسالگی به دلیل تب و تشنج، دچار معلولیت جسمی میشود. بعدها و پس از آشنایی با مرکز فیاضبخش، به ورزش رومیآورد و در لباس یک کوهنورد میشود فاتح قله دماوند و شیرکوه.
مهدی میگوید: با ورود به این ورزش بعد از گذشت چند هفته توانستم در اولین مسابقات استانی با کمربند سفید رتبه سوم مسابقات را به دست آوردم. امروز بعد از سه سال ورزش حرفهای ۱۴مقام استانی و کشوری را در کارنامه ورزشیام دارم.
زهرا رضوی با وجود موفقیتهای استانی و کشوری، این روزها در باشگاه مشغول تمرین است تا مدال روی مدال بگذارد و برای محله چهاربرج افتخارآفرینی کند.
حمیدرضا شمس هنوز دوازدهسالگی را پرنکرده، کلی مدال رنگارنگ از مسابقات استانی و ملی دارد. جملات معروف پدرش در همه مسابقات به او انرژی میدهد. «تو متفاوت هستی»، «اینها حریف تو نمیشوند»