حسین آینهچی، ورزشکار باسابقه تکواندو سالهاست که مربی و داور بینالمللی این رشته است و بارها در سنین مختلف بهعنوان ورزشکار و مربی، مدالهای مختلف استانی، کشوری و بینالمللی کسب کرده است.
علاقه اسدالله غلامی به چوخه، کار خودش را کرد و او در جوانی، یکی از کشتیگیرهای بنام توس شد که تا انتخابی تیم ملی پیش رفت. این عشق او را تا دهه سوم زندگیاش در میادین کشتی پرشور نگه داشت.
مبینا لشگری کلاس هشتم بود که از تلویزیون مسابقات المپیک تیراندازی را میدید و به این رشته علاقهمند شد. حالا چهارسال است در رشته تیروکمان تمرین میکند و هفتمقام استانی و یکمقام کشوری دارد.
سالار، محسن و مجید سه ورزشكار هممحلهای و بچهمحله تلگرد هستند. آنها هفتهای سه روز با هم راهی سالن ورزشی بسیج میشوند و با هم کاراته و ووشو تمرین میکنند.
سیدمسعود بزازیان، پهلوانی است که از کودکی در زورخانه قد کشیده و با کسب مقام نخست مرشدی کشور، شاگرد خوبی برای پدرش بوده است. میگوید: همه بچههایی که اینجا هستند، بچههای خودم هستند.
محمدرضا صادقپور مربی و داور جوان محله طلاب است که بیش از ۵۰مدال رنگارنگ در قهرمانیهای استانی درکارنامه او ثبت شده است. او همچنین مقام دوم در مسابقات تیمی بزرگسالان کشور را به دست آورده است.
از بوی خاک تا عطر افلاک همه را میتوان زیر سقف «کارگاه مهرسازی خادم» یکجا نفس کشید؛ کارگاه کوچکی که بهنیت کارآفرینی و ایجاد اشتغال در یکی از کوچههای محله مهدیآباد توسط محسن نادری خادم عضو تیم ملی کشتی فرنگی پا گرفته است.
منیره نصیری مربی رزمیکار با عشق به کودکان و نوجوانان، از سد نبود امکانات عبور کرده است. او میگوید: اول سعی میکنم مربی اخلاق بچهها باشم، بعد مربی کاراته. همیشه به آنها یادآوری میکنم صبر و گذشت داشته باشند.
سعید پورطالب هشت سال قبل، ورزش کاراته را شروع کرده و در این مسیر موفقیتهایی نیز به دست آورده است. او مدتی قبل در آزمون دانشکده افسری شرکت کرد و امیدوار است به آیندهای که همیشه آرزویش را داشته دست پیدا کند.
محمدجواد ناظمی تاکنون افتخارات ورزشی شایانتوجهی کسب کرده است. میگوید: دوست دارم روزی باشگاه راهاندازی کنم و همه چیزهایی را که آموختهام، دراختیار بچههایی بگذارم که همسن خودم هستند.
ابوالفضل اشتری که مدیر یک مدرسه راهنمایی است ورزش را به جزئی جداییناپذیر از زندگی خود تبدیل کرده، در سه رشته تنیس روی میز، شطرنج و کشتی سابقه فعالیت دارد.
آقای جلالی از حدود بیستسال پیش کوهنوردی را شروع کرد و کوهنوردان به خاطر سن و سال و تجربههایش در کوهنوردی، او را «پدر» صدا میزنند. او بارها به دماوند و بسیاری از قلههای ایران صعود کرده است.
مجتبی روزافزای رزمیکار ۱۴ ساله محله بلال تاکنون توانسته ۹ مقام اولی و یک مقام دومی را در رقابتهای استانی بهدست بیاورد و سه مقام نخست هم در مسابقات کشوری کسب کند.
مرتضی جابری از کودکی به بیماری نرمی استخوان مبتلا بود به همین خاطر با تجویز دکتر و به دلیل علاقه مادرش، به دنیای ژیمناستیک وارد شد. او حالا یکی از مربیهای موفق محله وحید دراین رشته است.
حسن رضادادی از آن دسته قهرمانانی است که در سکوت، افتخارآفرین میشوند. او بدون حامی، مسیر پرپیچوخم قهرمانی و ایستادن بر سکوی اهدای مدال جهانی را طی میکنند.
استخر روباز جوادی بعد از ۱۵ سال فعالیت، تعطیل شده و رو به فراموشی رفته تا دست کودکان و نوجوانان محله از یک تفریح ثابت کوتاه بماند.
محمدحسن محمدجو بهخاطر علاقهاش در سال ۷۱ وارد دنیای رزمی ورزش شد و تا امروز آن را به صورت حرفهای دنبال کرده است تا جایی که در ۱۴سال مربیگریاش توانسته حدود ۱۰ هزار هنرجو را آموزش دهد.
از اعماق غار عمودی پراو در کرمانشاه تا اوج قله آیلندپیک در هیمالیا نقشهای پرپیچوخم را میسازد که میتوان اسم آن را کارنامه خانواده خادم گذاشت! خانوادهای از محله فاطمیه که زندگیشان با کوهنوردی گره خورده است.
«محمد شکوهی» مقام اول کشوری رشته رزمی موتای را کسب کرده است. او فرزند شهید غلامرضا شکوهی است که به خاطر شدت جراحاتش در سال ۸۱ به شهادت رسید.
حسین مرصعی ۳۰ سال است در ورزشهای صبحگاهی بوستان بهشت به عنوان مربی فعالیت دارد و همان ابتدای کار اسم گروه خود را گروه فرهنگی- ورزشی شفق نامگذاری میکند.