نرگس قابلی تا ۱۳سالگی تحت ۱۵عمل جراحی بسیار سخت قرار گرفته است. او دو مقام دوم کشوری در رشته تنیس روی میز دارد و به یک مقام استانی در رشته ورزشی نوچیا هم دست پیدا کردهاست.
فاروق تیموریان هنرمندی است که دستی هم بر آتش ورزشهای رزمی دارد و به همیندلیل خودش را «شاعر مبارز» معرفی میکند. «عشوههای قرن هفتم» کتاب شعر اوست که در سال۱۳۹۴ به چاپ رسیده است.
مجموعه ورزشی شهدای اتوبوسرانی شهرداری مشهد سال۱۳۹۰ در الهیه به بهرهبرداری رسید؛ این مجموعه در شروع کار بهواسطه جمعیت کم الهیه مخاطب چندانی نداشت، اما رفتهرفته بر تعداد ورزشکاران افزوده شد.
امیرقالیچی از ۴ سالگی عاشق فوتبال است، از همان وقتی که پدرش برای کادو تولد، توپ فوتبال میخرد و هر روز یک ساعت با او بازی میکرد. امیر بعد از بازی در زمینهای خاکی حالا تیمداری فوتبال میکند.
محراب شهریاری که سه مقام استانی کیوکوشین دارد حالا با تغییر در مسیر ورزشیاش بهسمت فوتبال رفته است.
حمید دباغ، از دهسالگی، ورزش باستانی را شروع کرده و در این سالها جوانان بسیاری با صدای گرم و ضرب خوشآهنگش، عاشق گود باستانی شدهاند.
آقاموسی که علاقه زیادی به تیم «هماتهران» داشت، پیشنهاد میکند اسم تیم را با توجه به اسم محل، «هماساختمان» بگذارند؛ همین میشود که تیم هماساختمان، اولین و قویترین تیم محدوده قلعهساختمان میشود.
بهادادن به علاقهمندی یاسمین رجبزاده در شش سالگی ازسوی خانوادهاش و پشتکار خود او موجب شد مدالهای رنگارنگ ملی و بینالمللی برای یاسمین رقم بخورد و او افتخارآفرین محله بهمن شود.
حمیدرضا داوودینژاد میگوید: پویش واقفین سبزاندیش طرحی است که در آن اولیا همراه مدرسه شدند و با خرید یک یا چند متر از چمن مصنوعی، در بازسازی حیاط به مدرسه کمک کردند.
علی امیری جوان ۲۹ ساله ورزشکار در رشته «کامبت کاراته» است و در طول ۱۸ سال فعالیت ورزشی به یکی از بهترین افتخارات ملی و حتی جهانی تبدیل شده است و تاکنون ششهزار شاگرد تربیت کرده است.
حسین عطایی، نایبقهرمان کونگفوی کشور به خاطر یک اتفاق به ۱۳ سال حبس محکوم شد، اما پساز رهایی از زندان، یک کارآفرین موفق نام گرفت.
امیررضا روزدار با اینکه یازدهسال بیشتر ندارد، سیزدهمدال طلا، نقره و برنز در سطح استانی و کشوری به ارمغان آورده که آخرینش، مدال طلای مسابقات انتخابی تیم ملی است.
تلاش و سختکوشی نوجوان محله بهارستان درکنار تشویقهای مربیاش باعث شد او بهسمت قهرمانی برود. در این راه، پدر و مادرش مسیر پیشرفت را برای نغمه یازدهساله هموار و حمایتش کردند.
معصومه قاسمی بین خانمهایی که برای ورزش به سالن میآیند، به «عمهخانم» معروف است. او که بیستسالی میشود ورزش میکند، میگوید: سالمندی نباید بهانه شود که زنها در خانه بنشینند.
پدرش به باشگاه کشتی میرفت و یکبار نازنینرقیه نصراللهزاده هم همراه او به گود کشتی باستانی رفت. از همانجا عزمش برای شروع ورزش رزمی جزم شد.
مهدی ناصری میگوید: به نظر من، در ورزشهای رزمی بااخلاقبودن حرف اول را میزند و بعد تکنیک و چیزهای دیگر مهم است. اگر کسی اهل اخلاق و رعایت آن نباشد، نمیتواند در ورزش رزمی موفق باشد.
پوریا آذری بهدلیل بیماری سیپی دچار معلولیت شده است، اما حتی با شرایط خاص، هرروز قدمی بهسمت اهداف ورزشیاش برمیدارد.
بهاره رحیمی کوچکترین عضو تیم والیبال محله فردوسی است که در چندین مسابقه خوش درخشیده و برای مسابقات استانی معرفی شده، اما بهدلیل کمبودن سنش اجازه حضور در آن را نیافته است.
توکلیان از سه سال پیش به هندوستان رفته و بهعنوان مربی در بزرگترین مجموعه ورزشی این کشور فعالیت میکند؛ او حتی کوچه به کوچه برای یافتن استعدادهای هندی تلاش میکند.
ملیکا مرزانی خیلی کوچک بود که ورزش را شروع کرد اما چون عاشق حرکات رزمی بود، زود پیشرفت کرد و حالا که دهساله است و به کمربند زرد رشته کاراته رسیده، قهرمانی استان را هم پشت سر گذاشته است.