حجتالاسلاموالمسلمین روحالله سعیدی با اطلاع از عمق گرفتاریها و آسیبهایی که خانوادههای تحتپوشش به آن دچار هستند، از ارتباطهایش برای کمک هرچه بیشتر به نیازمندان محله استفاده میکند.
پویش مشهد مهربان با هدف جمعآوری کمکهای مردمی شکل گرفت، اما دستاوردش بیش از این بود. کاشتن بذر محبت در دل کودکان و نوجوانان، تنها بخشی از این دستاورد است.
زکیه رحمانزاده تعریف میکند: برخی روزها همسایهها مهمانی دارند و حجم زیادی غذا اضافه آمده است. غذا را در ظروف یکبار مصرف میریزند و میآورند.
هانیه یکی از مددجوهاست که میگوید: آکاسیفهای سقف را قسطی خریده بودیم و بهسختی پولش را میدادیم، اما حشرههایی که کمکم در آن لانه کردند، بچههایم را خیلی اذیت میکردند، بهویژه آن یکی که نوزاد است.
خیریه حضرت زهرا (س) سال۱۳۹۰ در این کوچه احداث شد و پانصدخانواده و حدود ۲هزار نیازمند تحت پوشش آن قرار دارد. تهیه جهیزیه، ویزیت رایگان بیماران از خدمات ارائهشده این خیریه به نیازمندان است.
اگر عروس و دامادها در مدت حضورشان در ساختمان شهدای قرقی، چشمشان به نورسیدهای روشن و افتخار مادر و پدرشدن نصیبشان شود، مدت حضورشان در این منازل، به سهسال افزایش پیدا میکند.
سیدعلیرضا طالبیان میگوید: تعداد لباسهای توزیعشده در اولین سال زیاد نبود، اما در سالهای بعد بیشتر شد، سال گذشته، نزدیک به هزار دست لباس شامل لباس گرم، چادر و... بین خانوادههای نیازمند توزیع کردیم.
امسال بهمناسبت میلاد امامحسن مجتبی (ع)، سفره افطاری ششکیلومتری در خیابان امامرضا (ع) پهن شد. قرار بود از ۱۲هزار نفر روزهدار میزبانی شود اما سهبرابرونیم جمعیت، پای این سفرهها اطعام شدند.
دوازدهسال قبل که مرجان کلامی با یک وانت خواربار به خیریه مسجد امامحسنمجتبی (ع) رفت، قرار نبود یک اتاق کوچک در گوشهای از این مسجد، خانه دوم او شود.
خیریه رویش در بنبست یکی از کوچههای یکمتری انتهای جادهسیمان (قرقی) قرار گرفته، اما گشاینده بنبستهای زندگی مردم منطقه و رویش دوباره آنها از دل مشکلات است.
خیرانی از محله ثامن و دیگر محلات اطراف پای کار آمدهاند و با دارایی یا کالای تولیدی خود یک فروشگاه متفاوت را ساختهاند به نام «فروشگاه مهربانی» که درقبال خرید هیچکدام از کالاهایش پولی دریافت نمیشود.
پزشکان مؤسسه خیریه «امدادگران عاشورا» دلگرمی مددجویان هستند.
قصه دورهمی کسانی که با آمدن به کشیک دوم چایخانه رضوان، مفتخر به پوشیدن ردای سبز خدمت شدهاند، صرفا به روزهایی که در حرم امامرضا (ع) شیفت دارند، خلاصه نمیشود.
دکتر حسنزاده و دیگر پزشکان نیکوکار خیریه «مهر احمدی» دوشنبههایشان را به رسیدگی به بیماران نیازمند اختصاص دادهاند.
مسجدِ حاشیه بولوار جمهوری اسلامی اکنون، هم مأمنی برای کارتنخوابهاست و هم چشمه امیدی برای عروس و دامادهایی که دستشان از مال و منال این دنیا خالی است.
بنیاد کودک بهدنبال این است که هیچ دانشآموز بااستعدادی نباید بهدلیل فقر، از تحصیل بازنماند. آنها برای رسیدن به این هدف، «شوق آموزش» ایجاد میکنند تا «شور زندگی» برقرار شود.
عزت کامل از آن شیر زنان گلشهری است. کسی که همانند خانوادهاش دغدغه محله و همسایگانش را نیز دارد. خیر، دلسوز و مادر است.
محمد خاوری با وجود زخم بستر بر روی ویلچر مینشیند و با وزن کردن مردمان سعی دارد رزق حلالی برای خانوادهاش فراهم کند.
بیشترین قسمت مسجد حضرت ابوالفضل (ع) دراختیار خواهران است تا آنها بتوانند با خیالی آسوده برنامههای فرهنگی و اجتماعی را برگزار کنند.
اهالی حاشیه شهر یاد گرفتهاند که چطور در موقعیتهای مختلف همدل و همراه هم باشند و دست یکدیگر را بگیرند.