رزمی‌کار - صفحه 7

طاهره باقری به درخواست مربی خود زهرا بانژاد از سال‌۸۵ مربیگری را نیز در پیش گرفت تا تجربیاتش را در اختیار دیگران قرار دهد. او در این سال‌ها نیز به عنوان بهترین مربی اخلاق و ورزشکار نمونه معرفی شده است
ساجده می‌گوید: هر کسی یک جا‌هایی به سختی‌هایی برمی‌خورد و کم می‌آورد. من این‌جور وقت‌ها به خودم می‌گویم: باید دوباره بلند شوی. سختی‌ها نباید باعث توقفت بشود. آرزو‌هایم به من انرژی می‌دهند.
آقای قرایی پیشکسوت محله شهید رجایی است. کسی که همه فرزندان و نوه‌هایش ورزش کار حرفه‌ای هستند. درمیان خانواده قرایی افرادی به این رشته ورزشی مشغولند؛ داماد، دو دختر، فرزندان و وابستگانشان اغلب به‌شکل حرفه‌ای ورزش می‌کنند و در بینشان مربی تیم ملی، داور، مسئول هیئت ووشوی استانی و... به چشم می‌خورد.
علیرضا سنجرانی سال‌۸۳ در کاپ آزاد ترکیه نایب‌قهرمان آسیا شد. او معتقد است: تمرین‌های سخت علاوه بر قوی‌کردن بدن، روح انسان را هم بزرگ می‌کند و مسائلی که برای آدم‌های دیگر مهم است‌ را بی‌اهمیت و فرد را سیراب می‌کند.
الهه شاهدی‌نیا و مادرش رزمی کار هستند. الهه می‌گوید: من در خانواده‌ای به دنیا آمدم که ورزش دوست و اهل ورزش هستند، دو برادرم فوتبالیستند و مادرم هم کونگ‌فو کار می‌کند.
کاظم محمدی در یکی از مسابقات کشوری کمربند طلای قهرمانی را از آن خود کرد و از سال‌۱۳۸۷ تا امسال به مدت پنج سال از سوی هیئت استان به عنوان بهترین مربی کنگ‌فو انتخاب شده است.
غزل روح‌بخش‌فخارکار مسیر زندگی‌اش را در ورزش پیدا کرده است. او توانسته است در مسابقات اخیر لیگ استانی تکواندو مقام دوم تیمی را همراه با تیم باشگاهی باران در رده نونهالان به دست آورد.
اسما قنبری حتی تصورش را هم نمی‌کرد آن‌قدر شیفته کیک‌بوکسینگ شود که کسب مدال در مسابقات جهانی به بزرگ‌ترین رؤیای ورزشی‌اش تبدیل شود.
فاطمه شیوا در رشته‌ای که یک‌سال قبل شروع کرده درخشیده و علاوه‌بر برتری در مسابقات بین‌باشگاهی، چند مدال طلا و نقره در کارنامه ورزشی‌اش به ثبت رسانده است.
رز وحیدی با تلاش و اراده، حالا صاحب کمربند قرمز تکواندو‌ست و برای آینده ورزشی‌اش فکر‌های بلندی در سر دارد؛ فکر اینکه یک روز روی سکوی المپیک پرچم ایران را بالا ببرد.
کاراته بخش مهمی از زندگی تبسم شش‌ساله است؛ به‌طوری‌که در مدت کمتر از یک‌سال چهار مقام استانی و کشوری کسب کرده است. او دوست دارد به‌قدری قوی شود که هوای پدر و مادرش را داشته باشد.
محمدجواد واحدی با ثبت رکورد بی‌سابقه پلانک قدرتی حالا سردمدار یک حرکت ورزشی در سطح بین‌الملل است و توانسته نامش را به‌عنوان اولین رکورددار این حرکت در جهان ثبت کند.
مهلا استوار دومقام قهرمانی و یک نایب‌قهرمانی استان در کارنامه دارد و توانسته یک مدال نقره کشوری نیز در این سبک در کشور کسب کند. او می‌خواهد تا رسیدن به قهرمانی جهان، از تلاش دست برندارد.
سید‌غلامرضا سعادتی مربی تیم کاراته گلشهر است که در کارنامه ورزشی خود ۱۳‌مدال طلای کشوری دارد. او می‌گوید: در شروع کار «سنسی» صدایم می‌زدند و بیشتر از اینکه با نامم مشهور باشم، با این عنوان شناخته می‌شدم، اما حالا «شیهان» هستم.
عطیه آزرم یک‌سالی است که به‌طور حرفه‌ای کیوکوشین‌کاراته کار می‌کند و کمربند سبز این رشته را دارد. در همین مدت کوتاه توانسته است ۶ مقام قهرمانی استان را در کارنامه ورزشی‌اش ثبت کند.
محمدرضا رحمانی، نوجوان پانزده‌ساله ساکن محله عبدالمطلب، در کنار ورزش، تعطیلات تابستان را به‌عنوان شاگرد صافکار در کارگاهی مشغول به یادگیری این شغل است.
مسیر ورزش برای محمدحسین صدیقی، ناهموار و پر‌پیچ‌و‌خم بوده است؛ پیچ‌وخم‌هایی که هر‌کدامشان کافی بود برای دلسرد‌شدن و خداحافظی او با دنیای ورزش، اما همراهی خانواده و اعتماد‌به‌نفسش، او را در عرصه ورزش نگه داشت.
وحید قاضی، بوکسور موفق محله بهمن است که در عین داشتن بیماری قلبی، با نیروی اراده و پشتکار خود علاوه‌بر بازتوانی جسمی، موفق به کسب افتخار در میدان‌های ورزشی شده است.
مسعود رسولی، نوجوانی است که با وجود سن کمش، کارنامه‌ای پُر از مدال و افتخار در رشته کیک‌بوکسینگ دارد. می‌گوید: در سه سال گذشته، شش بار قهرمان استان شدم. یک بار هم در مسابقات کشوری دوم شدم. دوتا کمربند طلایی گرفتم.
مهسا آدینه‌زاده، دختر ورزشکار و خوش‌سروزبانی است که از سه‌سال پیش، ورزش کاراته را دوباره شروع کرده است و حالا در چهارده‌سالگی، مجموعه‌ای از مدال‌های رنگارنگ دارد.