نرگس فدایی یکی از کمسنوسالترین مربیان رزمیکار با شاگردانش یک خانواده تشکیل دادهاند. میگوید: «اگر میخواهید نظم و مسئولیتپذیری از سنین کم در فرزندتان نهادینه شود، او را در رشتههای رزمی ثبتنام کنید.»
محمدمهدی کاراته را از نهسالگی در باشگاه مسجد محلهشان شروع کرد. هفتسال از آن زمان گذشته و او موفقیتهای ورزشی خود را مدیون تلاش مضاعفی میداند که انجام داده است.
این روزها ویدوئی در فضای مجازی دست به دست میشود که در آن مهرناز حسینی با یک ضربه کاربردی، حریف خودش را در ثانیه دهم ناک اوت میکند. فنی که بین کاراتهکارها به «کایتن» شهرت دارد و اجرای آن برای بزرگسالان هم سخت است.
مهلاخانم تنها چندماه است که ورزش جودو و دفاع شخصی را شروع کرده و در همین مدت کوتاه در مسابقات کشوری اخیر توانست در رده سنی نوجوانان و در وزن منفی۷۰ مقام دوم کشور را کسب کند و حکم قهرمانی به امضای آرش میراسماعیلی را هم بگیرد.
نیلوفر رهباردارمجاور از چهارسالگی ورزش حرفهای را شروع میکند و چندین مدال رنگارنگ استانی در ژیمناستیک و تکواندو میگیرد. او همچنین از خردسالی به نقاشی علاقهمند بوده است و حالا آن را حرفهای دنبال میکند.
حسین آینهچی، ورزشکار باسابقه تکواندو سالهاست که مربی و داور بینالمللی این رشته است و بارها در سنین مختلف بهعنوان ورزشکار و مربی، مدالهای مختلف استانی، کشوری و بینالمللی کسب کرده است.
سالار، محسن و مجید سه ورزشكار هممحلهای و بچهمحله تلگرد هستند. آنها هفتهای سه روز با هم راهی سالن ورزشی بسیج میشوند و با هم کاراته و ووشو تمرین میکنند.
منیره نصیری مربی رزمیکار با عشق به کودکان و نوجوانان، از سد نبود امکانات عبور کرده است. او میگوید: اول سعی میکنم مربی اخلاق بچهها باشم، بعد مربی کاراته. همیشه به آنها یادآوری میکنم صبر و گذشت داشته باشند.
طاهره باقری کاراته را بهطور حرفهای از سال ۱۳۷۹ شروع کرد. بانوی جوان پس گذشت فعالیت ورزشی، سال ۱۳۸۶ در مسابقات زنان مسلمان، مقام سوم را کسب کرد.
سعید پورطالب هشت سال قبل، ورزش کاراته را شروع کرده و در این مسیر موفقیتهایی نیز به دست آورده است. او مدتی قبل در آزمون دانشکده افسری شرکت کرد و امیدوار است به آیندهای که همیشه آرزویش را داشته دست پیدا کند.
محمدجواد ناظمی تاکنون افتخارات ورزشی شایانتوجهی کسب کرده است. میگوید: دوست دارم روزی باشگاه راهاندازی کنم و همه چیزهایی را که آموختهام، دراختیار بچههایی بگذارم که همسن خودم هستند.
مجتبی روزافزای رزمیکار ۱۴ ساله محله بلال تاکنون توانسته ۹ مقام اولی و یک مقام دومی را در رقابتهای استانی بهدست بیاورد و سه مقام نخست هم در مسابقات کشوری کسب کند.
رضا امیری، ورزشکار ۱۵ ساله محله خواجهربیع به پهلوانی و اخلاق بیشتر از قهرمانی بها میدهد؛ هرچند که در این سهسالی که ووشو کار میکند، مقامهایی را هم برای خود دستوپا کرده است.
حسن رضادادی از آن دسته قهرمانانی است که در سکوت، افتخارآفرین میشوند. او بدون حامی، مسیر پرپیچوخم قهرمانی و ایستادن بر سکوی اهدای مدال جهانی را طی میکنند.
محمدحسن محمدجو بهخاطر علاقهاش در سال ۷۱ وارد دنیای رزمی ورزش شد و تا امروز آن را به صورت حرفهای دنبال کرده است تا جایی که در ۱۴سال مربیگریاش توانسته حدود ۱۰ هزار هنرجو را آموزش دهد.
«محمد شکوهی» مقام اول کشوری رشته رزمی موتای را کسب کرده است. او فرزند شهید غلامرضا شکوهی است که به خاطر شدت جراحاتش در سال ۸۱ به شهادت رسید.
پرنیا اشراقی سه سال قبل، ورزش کیکبوکسینگ را بهصورت حرفهای شروع کرد. کسب یک مقام اول استانی، یک مقام کشوری و دومدال طلای مسابقات بینالمللی نشاندهنده تلاش و استعداد او در این ورزش است.
مبینا خزاعیمقدم میگوید: پدرم فکر میکرد آدم باید خودش تنها به موفقیت برسد، نه با کمک تیم. وقتی کمی در کاراته پیشرفت کردم و در مسابقات طلا گرفتم، پدرم دید میتوانم مدال بیاورم. حالا عضو تیم اوژن هستم.
افسانه نوروزی بانوی ۲۶سالهای است که کمربند مشکیدان دو کونگفو دارد و در پرونده ورزشیاش شش عنوان قهرمانی استان و گردنآویزهای رنگارنگ ثبت شده است.
مهدی میگوید: با ورود به این ورزش بعد از گذشت چند هفته توانستم در اولین مسابقات استانی با کمربند سفید رتبه سوم مسابقات را به دست آوردم. امروز بعد از سه سال ورزش حرفهای ۱۴مقام استانی و کشوری را در کارنامه ورزشیام دارم.