کد خبر: ۱۴۵۴۸
۰۸ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۱:۰۰
ارتشی‌ها مثل خانواده پشت‌هم‌اند

ارتشی‌ها مثل خانواده پشت‌هم‌اند

درست نبش کوچه لشکر ثامن‌الائمه‌۱۳؛ خانه‌هایی با نام «کوی سازمانی ارتش» شناخته می‌شوند و در هر بلوک آن، چهل‌خانواده زندگی می‌کنند. برخی از این خانواده‌ها از شهر‌های دور و نزدیک به مشهد آمده‌اند و همچنان رسم همسایه‌داری را زنده نگه داشته‌اند.

مجتمع سفید و سربه‌فلک‌کشیده «مهر ولایت» درست نبش کوچه لشکر ثامن‌الائمه‌۱۳ قد برافراشته است؛ خانه‌هایی که با نام «کوی سازمانی ارتش» شناخته می‌شوند و در هر بلوک آن، چهل‌خانواده زندگی می‌کنند. اگرچه برخی از این خانواده‌ها از شهر‌های دور و نزدیک به مشهد آمده‌اند، همچنان رسم همسایه‌داری را زنده نگه داشته‌اند. در‌میان این جمع، سه بانو پا را از همسایگی هم فراتر گذاشته و مسئولیت فعالیت‌های فرهنگی بلوک خود را بر‌عهده گرفته‌اند.

 

شروع یک دوستی صمیمانه

چهار‌سال پیش، الهه امامی، ساکن بلوک‌۳ مجتمع مهر ولایت شد. او که همیشه در محل سکونتش، پای ثابت اجرای برنامه‌های فرهنگی بود، از همان روز‌های اول به فکر اجرای برنامه‌های مشترک میان همسایه‌ها افتاد.

الهه‌خانم می‌گوید: آن زمان هنوز مسجد علی‌ابن‌ابی‌طالب (ع) آماده نبود و امکان برگزاری مراسم در مسجد را نداشتیم. به‌همین‌دلیل به همسایه‌ها پیشنهاد کردم اعیاد و مناسبت‌های مذهبی را هر بار در منزل یکی از ساکنان برگزار کنیم.

اجرای این پیشنهاد، آغاز آشنایی الهه امامی با زهرا زارعی بود؛ همسایه‌ای خوش‌برخورد که از همان ابتدا با روی باز از این ایده استقبال کرد.

الهه‌خانم ادامه می‌دهد: خانم زارعی جزو اولین کسانی بود که مراسم در خانه‌شان برگزار شد. همان برنامه‌ها باعث شد ارتباطمان بیشتر شود و کم‌کم دوستان خوبی برای یکدیگر شویم.

او می‌افزاید: بچه‌هایم آن‌قدر با زهرا‌خانم و خانواده‌اش صمیمی شده‌اند که او را خاله صدا می‌کنند. من هم خیالم راحت است که اگر زمانی خانه نباشم، بچه‌هایم را به همسایه‌ای مهربان می‌سپارم.

 

همسایگی یعنی پشت‌گرمی

برای زهرا زارعی، همسایگی در این مجتمع، مفهومی فراتر از سلام و احوالپرسی دارد. او توضیح می‌دهد: همسران ما ارتشی هستند و گاهی به مأموریت می‌روند. بعضی از خانم‌ها هم از شهر‌های دور به مشهد آمده‌اند و خانواده‌ای اینجا ندارند. وظیفه خودمان می‌دانیم اگر همسایه‌ای باردار است یا بیمار شده و همسرش مأموریت است، به او سر بزنیم، کمکش کنیم یا حتی اگر غذایی می‌پزیم، برای او هم ببریم.

در مجتمع مهر ولایت، همسایگی برای ما فقط هم‌جواری خانه‌ها نیست؛ بلکه همدلی و اعتماد حرف اول را می‌زند

زارعی از همدلی میان ساکنان بلوک‌۳ این‌طور می‌گوید: چهل‌خانواده هستیم که کنار هم زندگی می‌کنیم. همان برنامه‌های اولی که اجرا کردیم، باعث شد ارتباط‌ها صمیمی‌تر شود. حالا دو‌سالی است به یک خانواده بزرگ تبدیل شده‌ایم که دور هم جشن می‌گیریم یا یک شب از ماه رمضان با هم در محوطه افطاری می‌خوریم؛ همچنین اگر نوزادی به دنیا بیاید، با خرید هدیه‌ای برای عرض تبریک به دیدن خانواده‌اش می‌رویم.

 

عطاری همسایه‌ها

او در ادامه از زهرا رحیمی به‌عنوان همسایه‌ای دلسوز نام می‌برد و می‌گوید: خانم رحیمی برای ما مثل یک عطار کاربلد است. وقتی بچه‌ها بیمار می‌شوند، از او می‌پرسیم چه دم‌نوش یا خوراکی‌ای برایشان بهتر است و او با صبر و حوصله، ما را راهنمایی می‌کند.

زهرا رحیمی دو سال است که ساکن این مجتمع شده است و به‌دلیل علاقه‌اش به دارو‌های گیاهی، در این حوزه مطالعه می‌کند. خودش می‌گوید: عضو کانال‌های آموزشی دارو‌های گیاهی هستم و حتی دوره آموزشی مجازی را هم طی کرده‌ام. سعی می‌کنم دانسته‌هایم را در‌اختیار همسایه‌ها و دوستانم بگذارم تا به اصلاح سبک زندگی آنها کمک کنم.

او تأکید می‌کند: در مجتمع مهر ولایت، همسایگی برای ما فقط هم‌جواری خانه‌ها نیست؛ بلکه همدلی و اعتماد حرف اول را می‌زند و باعث شده است خانه‌های ما محلی امن و صمیمی برای همه ساکنانش باشد.

رحیمی توضیح می‌دهد: از یک سال پیش که فعالیت مسجد علی‌ابن‌ابی‌طالب (ع) شروع شد، هر سه نفرمان هر‌روز یکدیگر را می‌بینیم و با یکدیگر درباره زندگی خصوصی‌مان حرف می‌زنیم و مشورت می‌کنیم. همین حضور بیشترمان برای اجرای برنامه‌های فرهنگی ارتباطمان را صمیمانه‌تر کرده است.

 

* این گزارش سه‌شنبه ۸ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۵۶ شهرآرامحله منطقه ۷ و ۸ چاپ شده است.

کلمات کلیدی
آوا و نمــــــای شهر
03:04
03:44
اینستاگرام