همسایه

همسایه‌های همدل کوچه صدف ۱۱ چهاردهه است با همین روحیه در محله دانشجو همسایه‌داری کرده‌اند. آن‌قدر با هم صمیمی‌اند که کافی است یکی‌شان از مشکلی بگوید؛ آن‌وقت همه یک‌دل می‌شوند تا باری از دوش همسایه‌شان بردارند.
فدائیان اسلام ۱۶؛ کوچه‌ای است که اگر همسایه‌ها چند روز یکدیگر را نبینند، سراغ هم را می‌گیرند و تا از حال یکدیگر باخبر نشوند، آرام نمی‌گیرند. برای آنها، همسایگی فقط نزدیک‌بودن خانه‌ها نیست؛ رابطه‌ای است که در گذر سال‌ها شکل گرفته است.
ارتباط میان همسایه‌ها در کوچه چمن ۹۵ در گذر سال‌ها شکل گرفته است. همسایه‌ها در عیادت بیمار، روز‌های سوگواری و حتی مهمانی‌ها بخشی از بار زندگی را از دوش هم برمی‌دارند.
بتول تقی‌زاده که بیشتر نمازگزاران مسجد را می‌شناسد و از احوال همسایه‌ها باخبر است، می‌گوید: با همه همسایه‌ها در مسجد دوست شدیم و برای سامان‌دهی کار‌ها حلقه شورای مسجد را راه‌اندازی کردیم.
لیلا زارعی یکی از قدیمی‌ترین ساکنان خیابان صدف است؛ شاید جزو معدود آدم‌هایی که حالا یادش می‌آید یک زمانی به فضای اطراف محل سکونتش می‌گفتند «منظریه»!
در کوچه شهید فارسی ۵، همسایگی فقط به سلام و احوالپرسی‌های روزمره خلاصه نمی‌شود. سال‌هاست ساکنان این کوچه در روز‌های مختلف، از دوران انقلاب اسلامی و دفاع مقدس گرفته تا اتفاقات امروز، کنار هم ایستاده‌اند.
همسایه‌های خیابان شاملو۳ از حال هم خبر دارند، حواسشان به اتفاقات کوچه، خیابان و رفت‌وآمد غریبه‌ها هست و همین‌ها باعث شده که امنیت و اعتماد زیادی بینشان برقرار باشد. جواد‌آقای قیاسی، یکی از کسانی است که نامش در این خیابان زبانزد همسایه‌هاست.
در بعضی کوچه‌ها، رسم همسایگی فقط به سلام و احوالپرسی در کوچه محدود نمی‌شود؛ بلکه آدم‌ها سال‌ها کنار هم زندگی می‌کنند، در شادی‌ها و سختی‌ها کنار هم می‌ایستند. موعود‌۲۳ در محله کنه‌بیست یکی از همین کوچه‌هاست.
پرس‌و‌جوی ما از تعدادی از ساکنان خیابان سیدرضی۴۵ ما را به وجه اشتراک می‌رساند. مردم همسایه قابل‌اعتماد را بهترین همسایه می‌دانند. بر این اساس سیدمیراحمد نقوی، استاد بازنشسته دانشگاه را به‌عنوان انسانی معتمد و امین محله یاد می‌کنند.
یک روضه خانگی در محرم سال۱۳۷۹، شروع آشنایی آمنه جونابادی و زهره رنجبر می‌شود؛ آشنایی‌ای که کم‌کم رنگ رفاقت می‌گیرد. چند‌سال بعد، سکینه فنایی هم به جمعشان اضافه می‌شود. حالا این سه همسایه، سال‌هاست در شادی و سختی کنار یکدیگرند.
آنها همدلی را ویژگی مثال‌زدنی همسایه‌ها در این کوچه، عنوان می‌کنند و با مهربانی تمام، سکونت در این معبر را به همه کسانی که دلشان برای همسایگی‌های قدیم تنگ شده است، پیشنهاد می‌دهند.
در کوچه شهیدشهریور۱۹ محله امیرآباد مشهد همسایه‌ها مشکل‌گشای گرفتاری‌های هم هستند؛ یکی برای تهیه جهیزیه پیش‌قدم می‌شود، دیگری واسطه ازدواج جوان‌هاست و آن یکی سال‌هاست پای کار مسجد و خانواده‌های نیازمند ایستاده‌است.
معبر حجاب‌۷۱.۵ یکی از همان کوچه‌هاست که مهربانی در آن جریان دارد. اهالی گل‌وگیاه کوچه را آبیاری می‌کنند و در برگزاری مراسم مذهبی و جشن و اعیاد همراه هستند. نقطه اتصال این همراهی‌ها کسی نیست جز حسین سرایی‌نوغانی که در هرکار خیری شرکت داشته است.
وقتی صحبت از همسایه‌های خوب می‌شود، پیداکردن آدم‌هایی از این جنس در بولوار شاهنامه کار سختی نیست؛ آدم‌هایی که محبتشان به ساکنان خانه‌های اطراف می‌رسد؛ مثل اهالی شاهنامه ۴۱.
وقتی با اهالی در دلاوران۶ گفت‌و‌گو می‌کنیم، می‌بینیم صمیمیت زیادی بین همسایه‌ها برقرار است. در این میان حکیمه‌خانم اشهدی را خیلی‌ها می‌شناسند. او به‌واسطه روابط‌عمومی خوبش، با تعداد زیادی از همسایه‌ها ارتباط دارد.
خانه دو‌طبقه و بزرگ خیرالنساءخانم در کوچه شهید ستاری ۱۵ مشهد تا‌حدود دو دهه قبل، تالار عروسی اهل محله شریف بود.
آغاز فصل گرما، جرقه‌ای شد برای یک خدمت‌رسانی. امام جماعت مسجد حمزه سیدالشهدا(ع) نوجوانان را بسیج کرد برای راه‌اندازی کولر هم‌محله‌ای‌هایی که خودشان توان انجام این کار را ندارند.
در محله آبشار سر که بچرخانی، همه‌جا برج و مجتمع مسکونی است که روی هم سوار شده! در یکی از همین آپارتمان‌ها در کوچه نماز ۲۷ همسایه‌هایی زندگی می‌کنند که پایه رفاقتی چندساله هستند. آنها هرکدامشان به‌تنهایی رفاقت را در محل سکونتشان گسترش می‌دهند.
خیابان نوزده‌بهمن یک هنوز خیلی از خانه‌های ویلایی‌اش را حفظ کرده و همین هم باعث شده که همسایه‌ها مراودات زیادی با یکدیگر داشته باشند. قرار‌داشتن مسجد امام حسن‌مجتبی (ع) در نبش این خیابان، آن را به کانونی برای ارتباط همسایه‌ها تبدیل کرده است.
اهالی کوچه شهیدنوروزی۱۴ در محله ثامن نیز از همین جنس‌اند؛ صمیمی، مهربان و به قول خودشان خواهرانه کنار یکدیگر زندگی می‌کنند. با هم سفر می‌روند، دور هم چای می‌نوشند و در مراسم یکدیگر کمک‌حال هستند.