قدیمیترین جلسه قرآن بانوان الهیه، ۱۳ سال است که همدلی در دل آپارتمانها را جاری کرده است. این بانوان هر صبح دوشنبه راهی این قرار هفتگی میشوند. جلسهای که یکی از اهدافش، نزدیکشدن همسایهها به هم است.
آشنایی همسایههای محله خلج رنگ دیگری دارد. صحبت از معرفی همسایه خوب که میشود، هرکدام، دیگری را معرفی میکند و معتقد است همسایهاش بهتر از خودش است.
در کوچه آموزگار ۸۰ محله تربیت وقتی سراغ همسایههای خوب و مردمدار را میگیری، دهها اسم از زن و مرد برایت ردیف میکنند. در این کوچه، همسایه خوب کم نیست. در این میان برخی برای رونق و آبادانی محله قدم برداشتند.
در الهیه ۶ اهالی با کمی مکث همسایه مورداعتمادشان را به ما معرفی میکنند، آن هم به این دلیل که نمیدانند از میان این همه همسایه خوب، نام کدام را ببرند. اینجا همسایهها همه همدل هستند.
از نظر علیاکبر حبشی، همسایههایشان در کوچه مهر۱۸، طلای ۲۴عیار هستند. میگوید: در مراسم دیگ، اجاق و لوازم مختلف از هم قرض میگیریم و به کمک هم میرویم. در همه اتفاقها کمکحال هم هستیم.
بانوان عیدگاه از فامیل به هم نزدیکتر هستند و در همه مشکلات به فکر یکدیگر بودهاند؛ از مبارزه با شیوع سالک گرفته تا بنایی و کار خانههایشان را با کمک هم انجام میدهند. زهره خسرویراد میگوید: مشکل مردم مثل مشکل خودم است.
اعظم صالحی، میگوید: همسایه باید هوای همسایهاش را داشته باشد. همانطورکه پیامبر میفرماید ایمان ندارد آن کسیکه شب با شکم سیر بخوابد و همسایه مسلمانش گرسنه باشد.
اعظم خانم میگوید: اگر یک روز به مسجد نیایم، بیمار میشوم. حتی با دستشکسته اینجا کار کردهام. ماه رمضان پارسال همینجا در آشپزخانه مسجد سُر خوردم و افتادم و دستم شکست. با همان وضعیت، هر شب در آشپزخانه آشپزی میکردم.
یکدلی این آدمها سبب شد صمیمیت و همسایگی بین آنها که همه فرهنگی بودند، به بهترین نحو ممکن شکل بگیرد. یکی از این همسایههای خوب، حاج اصغر ذاکرگلختمی است که اهالی محله میگویند آشپز نذریها در مناسبتها است.
محمد هماور تعریف میکند: حمامی گفت: نمیدانم کدام از خدا بیخبری گفته حمامکردن در حمام جدید، آدم را پاک نمیکند، بلکه نجستر هم میشود! الان چندهفته است که مشتری برای ما نمیآید. بعداز این همه، خرجکردن باید از جیب بخورم.
مجتمع مسکونی کیان، همسایههایی را در خود جای داده که از آنها بهعنوان افرادی باصفا یاد میکنند. دربین اینها محبوبه اکبری را تعداد زیادی از همسایهها میشناسند. او از چهاردهسال پیش که در مجتمع ساکن شده و باب ارتباط با همسایهها را باز کرده است.
عمر آشنایی این همسایهها در قائم (عج) ۱۶ بیش از ۲۰ سال است. همسایههایی مهربان که بهسراغ هرکدامشان میرویم، دستی در کار خیر دارند. مهربانی و پرانرژیبودنشان باعث شده هرکاری از دستشان برمیآید، انجام بدهند.
سیدرضا علویمنش میگوید: ما اصلا همسایه بد نداریم. اصلا اینجا ماندگار شدیم برای مسجد المهدی (عج) و آدمهای خوب مسجدیاش. رابطه با همسایهها برای من که پا به سن گذاشتهام، مثل رابطه پدر و فرزندی است.
سمیه مؤذنی میگوید: صندوق پایگاه بسیج مسجد امام هادی(ع) چهل عضو دارد که ماهانه ۵۰ هزار تومان واریز میکنند. با مبلغی که جمع میشود، هر ماه ۳ میلیون تومان وام میدهیم.
طاهره حسنآبادی یکی از قدیمیترین ساکنان کوچه موعود است. میگوید: درِ خانهام همیشه به روی همسایهها باز است و دوست دارم هر روز به خانهام بیایند. ما حالا مثل یک خانوادهایم. باید هر روز احوال همدیگر را بپرسیم.
عصمت کریمیترشیزی میگوید: با اینکه دو دهه میشود که منازل مسکونی اینجا تبدیل به مراکز پزشکی شده و اکثر همسایهها از اینجا رفتهاند، همانها که ماندهاند، هوای یکدیگر را دارند و در سختی و خوشی کنار هم هستند.
در دل محله ایثار، خانهای شبیه یک حسینیه کوچک هست که دیوارهایش مزین به پرچمها و کتیبههای مذهبی است. هرکار خیری که قرار باشد خانمهای همسایه انجام دهند، از همین خانه شروع میشود.
همسایهها هرچه نیاز دارند مثل مواد غذایی، نان، نردبان و هر وسیله دیگر، بدون تعارف در خانه آقای صحنینی را میزنند و او با روی خوش هر کمکی بتواند انجام میدهد.
بانوان ساکن در خیابان هاتف هر شب جمعه و دیگر مناسبتهای دینی سال، پیاده راه میافتند بهسمت بارگاه آقا و زیارت دستهجمعی. در روزهایی که هوا مساعد است، تعدادشان به بیش از پنجاهنفر هم میرسد.
طیبه عبدالهی وقتی اوایل دهه ۶۰ از بیستمتری بلال به محله شریف آمد، اینجا بینامونشان بود و هنوز رنگ آبادانی به خود ندیده بود. تنها نقطه اشتراک خانه قدیمی و جدید، نداشتن آب و برق بود.