در همسایگی، یک خوبی می‌ماند یک بدی!

شهرک پردیس محدوده‌ای تازه‌ساز در منطقه۷ است. شاید عمر همسایگی همسایه‌ها در آپارتمان‌ها مانند محله‌های قدیمی به دو یا سه دهه نرسد، اما آنها تلاش کرده‌اند که مانند گذشته دور هم جمع شوند، از زندگی در محیط آپارتمانی لذت ببرند و با یکدیگر خاطره بسازند. در خیابان دلدار۶، همسایه‌ها جنس همسایگی‌شان متفاوت با سایر آپارتمان‌هاست.

مطلب مرتبط خیرخواهان محله در قائم ۱۶

دوره پر‌خیر و برکت

بی‌بی‌امجد موسوی‌ازغندی یک دهه‌شصتی است که خاطره‌های محله قدیمشان را با خود به محله انقلاب آورده است. همین روحیه او سبب شده است دوره قرآنی را در آپارتمان ۶‌واحدی خودشان راه‌اندازی کند؛ دوره‌ای کوچک و خودمانی که با حضور دو نفر از بانوان آپارتمان شکل گرفت و حالا تبدیل به دوره‌ای گرم و گیرا با حضور دیگر بانوان شده است. این دوره در ماه مبارک رمضان هر‌روز و در سایر ماه‌ها، یک‌بار در ماه برگزار می‌شود.

بی‌بی‌امجد می‌گوید: در محله قائم(عج) که زندگی می‌کردم، به کودکان و نوجوانان قرآن درس می‌دادم. به محض اینکه به خانه جدید آمدیم، دوره‌هایی که داشتم و سفره آش را راه انداختم.

داشتن همسایه خوب رزقی است که شامل حال من هم شده است

او ادامه می‌دهد: این دور‌هم‌جمع‌شدن همسایه‌ها مایه خیر و برکت است. برای تهیه آش و سفره‌ای که در ماه مبارک داشتم، همسایه‌ها کمک می‌کردند. با اینکه همگی کمتر از دو‌سال است در این خیابان ساکنیم، این همکاری، باعث صمیمیت بیشتر شده است.

همسایه خوب داشتن نعمت بزرگی است

بی‌بی‌امجد، فهمیه شکوهی را از زمانی‌که ساکن آپارتمان جدیدشان شده است، می‌شناسد. ناگفته نماند که همسرانشان همکار هستند و یکی از دلایل آشنایی‌شان همین موضوع بوده است. فهمیه‌خانم ۲۰‌سال در محله بهارستان زندگی کرده است.

بی‌بی‌امجد می‌گوید: فهمیه‌خانم حافظ قرآن و یکی از پایه‌های اصلی برگزاری دوره قرآنمان است که «امام‌حسن‌مجتبی (ع)» نام دارد و در آپارتمان برپا کرده‌ایم.

فهمیه‌خانم درباره همسایه‌های جدیدش می‌گوید: رعایت آداب همسایگی در آپارتمان‌ها بسیار مهم‌تر از منازل ویلایی قدیم است، چون در آپارتمان، حریم‌ها نزدیک است و همسایه خوب داشتن نعمت بزرگی است. شکر خدا در همین دوره‌ها یکدیگر را بیشتر شناخته‌ایم و حالا همراه بانوان همسایه و دخترانمان عصر‌ها به پیاده‌روی و گردش هم می‌رویم.

او درباره امنیت و صمیمیت فضای آپارتمانشان می‌گوید: در برخی آپارتمان‌ها، همسایه‌ها که درِ خانه‌هایشان روبه‌روی هم باز می‌شود، یکدیگر را نمی‌شناسند. اما اینجا آن‌قدر خاطرمان جمع است که خانه‌هایمان را به یکدیگر می‌سپاریم. به نظرم، داشتن همسایه خوب رزقی است که شامل حال من هم شده است.

مادربزرگ مهربان

معصومه محمدپور را فهمیه‌خانم به ما معرفی می‌کند و می‌گوید: معصومه‌خانم هم‌زمان با ما وارد این آپارتمان شده است. او مادربزرگ مهربانی برای همه بچه‌های ماست. هر‌کدام از ما کاری داشته باشیم، خودش را می‌رساند. حتی اگر همسایه‌ها بخواهند به خرید بروند، از فرزندان آنها نگهداری می‌کند. بچه‌ها را مانند نوه‌های خودش دوست دارد. بچه‌های آپارتمان در خانه معصومه‌خانم مانند خانه خودشان راحت هستند و گاهی بازی در آنجا را به خانه خودشان ترجیح می‌دهند.

معصومه‌خانم که سال‌ها در محله سیدی زندگی می‌کرده و بنا به دلایلی به این آپارتمان نقل مکان کرده است، با اشاره‌به فهمیه‌خانم و بی‌بی‌امجد می‌گوید: آنها مانند دخترانم هستند و در کنارشان حس خوبی دارم. گاهی همسایه‌های خوب و قابل اعتماد از خواهر و برادر برای آدم بهتر هستند.

او که به صبوری و مهربانی شناخته می‌شود، ادامه می‌دهد: از ما تنها اسمی باقی می‌ماند. به قول قدیمی‌ها یک خوبی می‌ماند و یک بدی. دوست دارم هر وقت اسمم را می‌آورند، خدابیامرزی پشت اسمم باشد.

* این گزارش سه‌شنبه ۱۵ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۵۷ شهرآرامحله منطقه ۷ و ۸ چاپ شده است.