محسن‌فريماني، كمك داور ليگ‌برتر؛ معلم ورزش مشهد است

محسن فریمانی، داور مشهدی فدراسیون را همه در مستطیل سبز می‌شناسند. وی از سال ۶۸ فعالیت حرفه‌ای خود را در زمینه داوری آغاز کرده و تاکنون شاهد قضاوت‌های خوب او در بازی‌های مختلف لیگ‌برتر فوتبال بوده‌ایم.

وی در خانواده‌ای ورزشی به دنیا آمده و در نوجوانی، همزمان در چند رشته ورزشی فعالیت داشته است؛ اما با ورود به دانشگاه، داوری را به صورت جدی‌تر آغاز کرد و هم‌اکنون نیز یکی از بهترین کمک داور‌های کشور محسوب می‌شود. فریمانی در کنار داوری، در آموزش و پرورش هم به عنوان دبیر ورزش فعالیت می‌کند. گفتگویی که در ادامه می‌خوانید، مصاحبه‌ای است که شهرآرا محله با این مشهدی سرشناس و معلم خوب منطقه ۷ مشهد انجام داده است.

مطلب مرتبط محسن فریمانی؛ از زمین خاکی فریمان تا چمن آزادی

تولد در خانواده‌ای ورزشی 

من در خانواده‌ای ورزشی در فریمان به دنیا آمده‌ام و از ابتدا در تیم‌های ورزشی و رشته‌های مختلف فعالیت کرده‌ام. اما زمانی که با آقای سیاسی که یکی از همکاران من در آموزش و پروش بود، آشنا شدم، با تشویق‌های ایشان به کار قضاوت ادامه دادم.

در واقع اگر سرنوشت مرا با ایشان آشنا نمی‌کرد، من هرگز الان یک داور نبودم. در سال ۶۸ مدرک مربیگری C گرفتم و از همان سال به کار داوری پرداختم. الان حدود ۱۰ سالی است که داور ملی فدارسیون هستم و در لیگ‌برتر قضاوت می‌کنم.

در سال ۶۸ مدرک مربیگری C گرفتم و حدود ۱۰ سالی است که داور ملی فدارسیون هستم و در لیگ‌برتر قضاوت می‌کنم

وی درباره امکانات ورزشی منطقه ۷، محلی که به شغل معلمی در آن مشغول است، هم می‌گوید: به نظر من هر چه قدر در این منطقه با توجه به حجم بالای استعداد و پتانسیلی که دارد، امکانات بدهیم، باز هم کم است. البته اگر بخواهیم وضعیت این منطقه را با سایر مناطق مقایسه کنیم، امکانات ورزشی در این منطقه خیلی غنی نیست.

به طور مثال در ایام ماه مبارک رمضان که مسابقات مختلف برگزار می‌شود، در منطقه ۷ پویایی و تحرکی که باید، نبود، چرا که امکانات ورزشی کم است و تیم‌های ورزشی مجبور بودند برای انجام مسابقات خود به مناطق دیگر بروند که این به عقیده من کمکی به رشد ورزش در این منطقه نمی‌کند.

امکانات ورزشی منطقه ما خوب نیست

وقتی پای استعداد‌ها در میان است هر چقدر امکانات غنی‌تر باشد، برداشت ما از این استعداد‌ها بیشتر است. باید امکاناتی که در یک منطقه برای ورزشکاران به وجود می‌آید، بتواند آنها را جذب کند. وقتی جوان ورزشکاری از این منطقه به پارک ملت می‌رود، حتما امکاناتی که در پارک‌های این منطقه است از دید او کم بوده که مجبور شده برای ورزش خود، راه به این طولانی را تحمل کند. به نظر من جوان باید به محله خود تعلق خاطر داشته باشد و این امر در سایه امکاناتی که در منطقه دارد به وجود می‌آید، به خصوص امکانات ورزشی.

البته یکی از نقاط قوتی که در منطقه ۷ وجود دارد، مجاورت آن با بارگاه امام هشتم است. به تبع وجود بارگاه ملکوتی آقا امام رضا (ع) و هیئت‌های مذهبی و مساجد، باعث بروز کار‌های خوبی در محله‌های این منطقه می‌شود که من در سایر محلات دیگر این کار‌ها را کمتر دیده‌ام.

در مدرسه‌ای که من فعالیت می‌کنم، امکانات خوبی از نظر ورزشی نداریم. به طور مثال، زمین آسفالت مدرسه چندین سال است که خراب شده، حتی چند بار هنگامی که بچه‌ها در حال بازی کردن بودند، دهانه چاه باز شده، اما خوشبختانه خطری به وجود نیامد. من استدعا می‌کنم که شهرداری به این موضوعات توجه ویژه‌ای داشته باشد.

*این گزارش شهریور سال ۹۰ در شهرآرامحله منطقه ۷ چاپ شده است.