سهراب هنری، یکی از نوجوانانی است که فوتبال را نه از روی هیجان زودگذر، بلکه با تلاش و همت دنبال میکند و از زمینهای معمولی محله به زمین چمن ورزشگاههای خوب استان رسیده است. او اکنون عضو تیم فوتبال نوجوانان جامجم نوین است.
آیدین رنجبر، از ۷ سال پیش به طور جدی فوتبالش را از تیم ناحیه ۶ آموزش و پرورش آغاز کرده و مدت ۶ سال در تیم پیشگامان و یک سال نیز در تیم جوانان ابومسلم توپ زده است.
عباس عبداللهیان ورزش را با فوتبال و از کوچهپسکوچهها شروع کرد و خیلی زود به مسابقات آموزشگاههای مشهد راه یافت و همراه تیم منتخب مشهد (خراسان) در مسابقات قهرمانی کشور وارد میدان شد. او وقتی برای ادامه تحصیل به آلمان رفت، آنجا هم از فوتبال دست برنداشت.
تیم فوتبال محله پورسینا با افزایش تعداد بازیکنان و راهاندازی فضای بدنسازی، قدم در راهی تازه گذاشته است. شرایط تیم «شاوان» نسبتبه گذشته شکل تازهای پیدا کرده و امکانات بیشتری دراختیار بچهها قرار گرفتهاست.
پوریا رخشانی هفتسال پیش با تشویق خانوادهاش وارد دنیای فوتبال شد. اگرچه در روزهای نخست، نگاهش به این ورزش جدی نبود و فوتوفن آن را خوب نمیدانست، حالا کارنامه پربارش، نوید آیندهای درخشان برای او را میدهد.
حسین بادامکی اولین توپها را در زمین دهداری زده است و، چون استعداد خوبی داشته بلافاصله نگاه مسئولان ابومسلم و اکبر میثاقیان مربی آن دوران این تیم را به خود جذب میکند و اینگونه حسین جوان مشکیپوش میشود.
حجتالله مرشدلو اولین موسسه ورزشی منطقه ۷ را تاسیس کرده، مدرسه فوتبال راه اندازی کرده، مجوز باشگاهی گرفته و تیم راه انداخته تا برزیل مشهد همچنان بازیکنانی توانمند تحویل جامعه ورزشی دهد.
اینکه مربی تیم فوتسال بانوان منطقه ۱۲ چگونه توانسته استعدادهای درخشانی کشف کند و تحویل تیم ملی فوتسال نوجوانان کشور دهد، یک تیم کاملا تازه کار محلی را به دسته ۲ برده باشد و ... داستان شنیدنی دارد که از زبان اکرم تنهایی میشنویم.
محسن فریمانی، داور مشهدی فدراسیون را همه در مستطیل سبز میشناسند. وی از سال ۶۸ فعالیت حرفهای خود را در زمینه داوری آغاز کرده و تاکنون شاهد قضاوتهای خوب او در بازیهای مختلف لیگبرتر فوتبال بودهایم.
رمضان شکری، پیشکسوت دهه ۷۰ و ۸۰ ابومسلم، عرق و علاقه خاصی به پیراهنهایش در دوران حضور در این باشگاه دارد. او میگوید: ما متعلق به نسلی هستیم که برای رسیدن به یک پیراهن خیلی زحمت میکشیدیم.
مرتضی اعتمادی، یکی از دروازهبانان برجسته فوتبال خراسان در دهههای ۵۰ و ۶۰ بود؛ فوتبالیستی که برای جوانهای آن دهه اسطوره بود، اما جوانهای این دوره کمتر او را میشناسند. او سوم اردیبهشت ۱۴۰۵، در یکی از بیمارستانهای نزدیک دورتموند آسمانی شد.
چندنفر از بچههای محله دور هم جمع میشوند تا به بازیهای گاه و بیگاه خود در کوچه سروسامانی بدهند؛ ازآنجاکه همدیگر را میشناسند و سالها کنار هم فوتبال بازی کردهاند، تشکیل تیم کار سختی نیست.
جعفر سلیمی ۲۸ سالی است سرمربی تیم فوتبال امید گلشهر است و تمام این مدت با وجود معلولیت از تلاش دست برنمیدارد و قهرمانیهای زیادی را برای تیمش رقم زده است. او ۱۴ بار بر سکوی قهرمانی با عصا ایستاد.
شهید محمدتقی رضوی با جمعآوری تعدادی لودر و بولدوزر و غلتک، بنای کار مهندسی–رزمی را میگذارد و برای اولین تجربه جاده نظامی اندیمشک– حمیدیه را احداث میکند.
مجید یعقوبی یکی از فوتبالسیتهای خوب منطقه ۷ مشهد بود که سابقه بازی در تیمهای آب و برق، علوم پزشکی و صبا را در کارنامه ورزشی خود داشت. مجید براثر حادثه از دنیا رفت، اما هرسال به یاد او مسابقاتی برگزار میشود.
تیم فوتسال باشگاه موعود ۲ سال است که به صورت جدی در سه رده سنی نونهالان، نوجوانان و جوانان فعالیت میکند. جلسه مذهبی موعود بهانهای بود تا مؤسسان اولیه تیم یعنی اسماعیل محمدی و مصطفی فیضی به فکر تشکیل یک تیم منسجم بیفتند.
جواد فولادیان یکی از داوران جوان منطقه ۳ مشهد مدت چهار سال است به صورت حرفهای کمکداوری میکند. او مربی تیم فوتبال شهید نواب صفوی هم هست و بازیکنهای زیادی را تربیت کرده است.
حسن قربانی در سال ۸۲ با کمک جمعی از دوستان متعهد و هیئتی خود اقدام به راهاندازی تیم فوتبال آقایان کرد و در همان سال با نظر اکثریت افراد تیم، نام «شهدای گمنام» را برای این تیم انتخاب کرد.
عباس آریک میگوید: دو سال را در زندگیام فراموش نمیکنم. یکی سال ۴۹ که از فوتبال دور شدم و یکی سال ۷۲ که از داوری بازنشسته شدم. من با مدرک داوری ملی بازنشسته شدم و در تمام این سالها بیش از ۲۰۰ دیدار را قضاوت کردم.
زندگی نیما رحیمی با صدای سوت داور، برخورد توپ به تور دروازه و تمرکز پیش از تیراندازی با اسلحه بادی گره خورده است. ورزش برای او رؤیایی است که هرروز جدیتر دنبالش میکند و توانسته مدالهای رنگارنگی کسب کند.