غلامحسین سلیمانی، عضو سابق تیم شاهین مشهد رکورددار برگزاری جام فوتبال محلات در مشهد است. مردی که انگار از همان اوایل جوانی آموزش و فوتبال، محور پررنگ زندگیاش بوده است.
سجاد بخشیان از ششسالگی پا به توپ بوده و در زمینهای خاکی قلعهخیابان بازی میکرده است. همان روزها یک جایی برای خودش نوشته بودکه یک روز، بازیکن تیمهای اروپایی میشود.
هیچ کس حریف تیم «هما ساختمان»، قدیمیترین تیم فوتبال شهرک شهید رجایی د در زمین خاکی نبود.
هفدهم شهریور سال ۵۷، که مرحوم آیتالله قمی از تبعید کرج برمیگشتند، محمد جمال فریدزاده هم همراه خیل عظیمی از مردم برای استقبال از او به بولوار فرودگاه رفته بود که ناگهان تیری به سمت شهید رها شد.
جعفرسلیمی مربی باسابقه فوتبال میگوید خاطرههای بدش مدام در حال تکرار است و دوست دارد بازیکنانش حداقل هفتهای یک بار در چمن تمرین کنند.
گروهی از بچههای شهرک زیر آفتاب در زمین خالی کنار بوستان رجا فوتبال بازی میکنند. هیچکدامشان به خاطر گرانی در کلاسهای تابستانی مجموعه آستان قدس ثبتنام نکردهاند.
داستان عباس مرادی مانند فیلمهایی است که در آن، مسیر زندگی قهرمان فیلم ناگهان تغییر میکند و مجذوب دنیای جدید میشود.
سالن ورزشی برادران شهیدنامی، مجموعهای برای ورزشهای توپی است که چهار محله خلج، سیدی، قائم (عج) و المهدی (عج) با تراکم جمعیتی حدود ۷۳هزارنفر را تحتپوشش قرار میدهد.
در گذشته مردم فکر میکردند دروازهبان باید قدبلند باشد و روی بازی با دستهایش مهارت زیاد داشته باشد، اما علم جدید به نکات دیگری رسیده است.
محمد جواد خاوری خراسانی پنج سال قبل در مسابقات امید لیگ مشهد شرکت کرد و در پانزدهبازی، موفق به زدن هجدهگل شد.
محمدباقر اوحدی از قدیمیهای محله تورج بود. سالها در این محله اصیل مشهد زندگی کرد و از آدمهای ویژه و البته سرشناس این نقطه از شهرمان بود.
رضا اسماعیلی معلم نمونه کشور در سالهای ۱۳۹۱ و ۱۳۹۲ میگوید: خیلی از ورزشکاران تیمهای مختلف ملی، پیشرفت خودشان را مدیون مدارس هستند.
حسین طهرانی افتخارات زیادی را در کارنامه ورزشی خود ثبت کرده که گذاشتن سنگ نخستینِ بنای داوری استان یکی از آنهاست.
وحیدرضا فرجی شانزدهسال فوتبال بازی کرد، اما کمکم بهسمت مربیگری رفت. او اکنون مدرک A مربیگری آسیا دارد.
حدیثه هوشیار، گلر تیم فوتسال مشهد میگوید: چون جثههایمان ظریف بود گرمکن و شلوارهایی به ما دادند برای همه ما بزرگ بود! شب قبل مسابقه تا صبح، همگی سوزن و نخ به دست داشتیم.
فوتبال برای مهدیار فقط ورزشی ساده نیست. همه اهداف و انگیزهها و آرزوهای او در فوتبال خلاصه شده است. از زمانی که بهیاد دارد، با این ورزش آشنا بوده و تصمیم گرفته است همیشه اولویت زندگیاش قرار بگیرد. حالا سیزده سال بیشتر ندارد، اما حساب تعداد مسابقات باشگاهی و مقامهایی را که کسب کرده است، ندارد.
بهتازگی به مسابقات لیگبرتر هم راه پیدا کرده است و دلش میخواهد روزبهروز در این رشته پیشرفت کند.
جواد بهاری نامی است که تمام فوتبالیهای مشهدی آن را میشناسند، یکی از پیشکسوتان فوتبالیست محله شهرک شهید رجایی که مربیگری تیم پرقدمت همای ساختمان را برعهده دارد، تا به امروز در تیمهای مطرحی بازی کرده، با بازیکنان نامداری همبازی بوده اما مربیگری بخش پررنگ زندگی اوست. بیست سال بیشتر نداشته که تیم همای ساختمان را با بچههای همین منطقه شکل میدهد. بعدتر مربی تیمهای دیگری هم میشود اما همای ساختمان را تا به امروز رها نکرده است. تیمی که با نام (بهاری) در مسابقات مختلف شرکت میکند.
اشکان بشیان تعریف میکند: برای اینکه پدرش بتواند او را به فوتبال علاقهمند کند، برای تولد دوسالگیاش به او توپ هدیه داده است. «هنوز خردسال بودم که پدرم من را در مدرسه فوتبال ثبتنام کرد. مربی با توجه به سنوسال کم و نداشتن توانایی جسمانی از پدرم خواست اسمم را در کلاس ژیمناستیک بنویسد تا بعد از اینکه توانایی بدنیام بیشتر شد، به فوتبال برگردم.انعطاف، سرعت و آمادگی جسمانی که در ژیمناستیک به دست آوردم، تأثیر مثبتی برایم داشت.»
زمینهای خاکی، مستطیل بیتورِ دروازهای چوبی، پاهای برهنه و تَف آفتابی که مثل تیزی تیغی، روی شنریزههای کوی و برزن مشهدِ قدیم پهن میشده، حالا تاریخ ارزشمند ورزشی است.
روحالله علویمنش درباره تأسیس این مرکز توضیح میدهد: نیازمندان زیادی به ما مراجعه میکردند و مشکلاتشان را میگفتند؛ مشکلاتی مثل اجارهخانه عقبافتاده، هزینه دارو و درمان و درخواست اشتغال. همه اینها باعث شد به فکر بیفتیم که کمکها را با مجوز رسمی ساماندهی کنیم. مرکز نیکوکاری از سال قبل آغاز به کار کرد. هدف ما این است که نیازمندی در محله نداشته باشیم. مرکز نیکوکاری زیرنظر کمیته امداد امامخمینی(ره) است. 250خانواده زیرپوشش این مرکز هستند و علاوهبر این 100پرونده هم مستقیم زیرپوشش مرکز خیریه خودمان است.