معین عباسیان در سیوپنجسالگی معتقد است هنوز آمادگی بدنی خوبی دارد و پس از یکسال دوری از میادین فوتبال، میخواهد با قدرت برگردد. این وینگر خوشنقش مشهدی سالها در لیگبرتر با پیراهن پدیده خوش درخشید.
فکر راهاندازی باشگاه فوتبالدستی را همین دوستان توی سرم انداختند، بهانهشان هم بازیهای دوران کودکیمان بود، برای همین حس خوبی به این باشگاه و کارم دارم بهویژه که میبینم این رشته در حال فراموشی است.
اکبر سرنشگیان از قدیمیهای فوتبال در محله رسالت است که حالا برای خودش مربیگری میکند و با تیمهای مختلفی عناوین قهرمانی مشهد و استان را کسب کرده است.
محمد غفوریان ۳۵ سال از پنج دهه عمرش را پابهتوپ بوده است و کلی دانش و تجربه فوتبالی و ورزشی دارد. فکر و ذکرش حالا تربیت نسل جدید فوتبال مشهد است. میگوید: تاکنون دویست بازیکن تربیت کردهام و خوشبختانه همه آدمحسابی شدند.
ریحانه کریمی قدوسی در تیمهای سرخس، فولاد مشهد و سه سالی را هم در یکی از آکادمیها، فوتبال بازی کرده است، اما بهدلیل شکستگی استخوان ساق پا نتوانسته با این آکادمی ادامه بدهد. او اینروزها به عنوان دستیار مربی مشغول کار است.
جعفر چمنتاژ مربی فوتبال بچههای توس، هیچوقت از فوتبال جدا نشده است. سال۱۳۶۸، بخاطر مخارج زندگی و کارهای روزانه، فوتبال در زندگی او کمرنگ شد، اما عشقش تمامنشدنی بود تا مدرسه فوتبالش را برای بچهها راه انداخت.
رضا صاحبی از آقای گلی لیگ ایران همراه با تیم پیام خراسان میگوید، از آقای گلی در تیم ذوبآهن و البته از روزی که حقش را در تیم ملی پایمال کردند و لحظه پرواز برای جام ملتهای آسیا در سال۲۰۰۰ اسمش را خط زدند.
باقر احمدی سال ۸۱ عنوان دومین بازیکن لیگ را بعد از محرم نویدکیا از آن خود کرد، اما دچار مصدومیتهای پیدرپی شد. او سال ۸۵ وارد تیم استقلال شد، دو سال در این تیم مطرح بازی کرد.
سعید واسعی بیشباهت به رونالدو نیست! همان بازیکنی که اتفاقا مورد علاقه اوست و به گفته خودش خیلیها به این شباهت اشاره میکنند. او فوتبال را از کوچه طبرسی شمالی ۱۲ شروع کرد.
عضویت در تیم علم و ادب، بازی در تیم فرش آرا در لیگ برتر، بازی در دسته یک، عضویت در تیم ملی دانشجویان و همراهی با تیم در کسب مقام قهرمانی در اتریش و کسب عنوان آقای گل از افتخارات حمید طیبی است
علیرضا حسینیمحراب میگوید: پس از انقلاب پدرم در مسجد رضوی بولوار امت عضو بسیج شد و سال ۱۳۶۱ هم توسط شهید کاوه لباس پاسداری به تن کرد. پس از آن بود که مرحله به مرحله پدرم در جبهه فعالیت کرد.
غلامعباس بیوک؛ بازیکن، مربی بدنساز، مربی دروازهبانها، سرمربی، تدارکاتچی و... فوتبال مشهد است. او ۳۰ سال است که به فوتبال مشهد خدمت میکند، اما حالا به جز احترام شاگردان چیزی برایش نمانده است.
«هادی پیری» یکی از مربیهای موفق این رشته ورزشی است که توانسته ملیپوشانی، چون مصطفی و حسین طیبی را تحویل فوتسال کشورمان دهد.
مجید ثابتحسنپور مربی فوتبال، فوتسال و والیبال در حاشیه شهر است. تیمهایش در هر سه رشته ورزشی در مشهد درخشیدهاند اما میگوید که ادعایی در ورزش ندارد و اخلاق برایش از همه چیز مهمتر است.
اسماعیل سیاهپور درباره دوران ورزشی خود گفته است: سالهای ۲۸تا ۳۰ برای اولینبار در مسابقه چهارکیلومتر دوچرخهسواری مشهد در خیابان عدل خمینی شرکت کردم و مقام سوم را به دست آوردم.
جلال قندهاری، دروازهبان اسبق تیم ابومسلم است. در کارنامه ورزشی او افتخار دو بار قهرمانی مسابقات فوتبال ترکمنستان (تورنمنت ماری) و کسب عنوان بهترین دروازهبانی وجود دارد.
احمد طیبی که مؤسس باشگاه ورزشی طریقت است، ایده برگزاری این جشنواره را مطرح و اجرایی کرد؛ ایده آنها حضور پدرها درکنار پسرهایشان بود؛ جایی که پدرها نه از کنار زمین، بلکه درست وسط میدان کنار پسرانشان بدوند.
حسن شادلو از مربیهای پیشکسوت تیم محلات مشهد میگوید: من با یک مغازه بقالی خرج خانه را میدادم، ۶ دختر عروس کردم و تیم فوتبالم را هم میچرخاندم. ۲۰۰ تا بازیکن تربیت کردم، اما یکیشان سیگاری نشد.
حاج آقا جعفری امام جماعت جوان مسجد حضرت زینب(س) است و رابطهای دوستانه با جوانهای محل دارد. او از بازی در زمین فوتبال تا درس در حوزه علمیه را تجربه کرده است.
رضا مخملباف، مربی چهلوششساله محله رضائیه، تمام وقتش را وقف ورزش نونهالان و نوجوانان این محله کرده و توانسته مقام قهرمانی بدون شکست را در سال۹۳ کسب کند.