فوتبال - صفحه 3

محمدرضا سرسالاری شاعر جوان محله راه آهن است. ادبیات خوانده، پیش‌تر فوتبال بازی می‌کرده و با بهترین هنرمندان تئاتر سنتی مشهد هم حشر و نشر داشته است.
تا قبل جنگ ابوالقاسم بازرگان حدود ۳۳ سال مربی بچه‌های خوزستانی بود.سال ۶۳ برای اسکان دائم به مشهد و شهرک شهید بهشتی می‌آید و فصل دیگری از زندگی‌اش شروع می‌شود.
تلاش‌های امیرمحمد جلالی برای فوتبالیست‌شدن بی‌وقفه ادامه دارد. او شهریور امسال مقام اول رشته فوتبال در سومین دوره مسابقات کاپ نوین نوباوگان شهرستان مشهد را به‌دست آورده است.
محسن سخن‌سنج از مربیان جوان فوتبال مشهد است که در ۱۸ سالگی فوتبال را کنار می‌گذارد و از آن مربی گری را شروع می‌کند. او که فوتبال را از زمین قدس شروع کرده حالا مدرک درجه B آسیا را دارد.
چمن هفتصد‌متری مدرسه مفاخر، یک تفاوت مهم دارد؛ بعد از اتمام کار مدرسه در‌اختیار باشگاه‌ها، اولیای مدرسه، والدین، اهالی و دیگر علاقه‌مندان است و همین باعث شده است که علاوه‌بر افزایش سرانه ورزشی محل، دورهمی‌های مختلفی در آن رقم بخورد.
محسن مردانی رویای فوتبالیست شدنش که به نتیجه نرسید، به این فکر افتاد که فضای ورزشی را برای استعدادیابی بچه‌هایی که امکاناتش را ندارند، فراهم کند. او نه دنبال عنوان بود، نه شهرت، اما از تماشای تلاش این نوجوان‌ها انرژی می‌گیرد.
رضا مهاجری می‌گوید فوتبال برایش رؤیا بوده و همه عمرش را فدای همان رؤیا کرده است. از زمین‌های خاکی گنبد تا ورزشگاه تختی مشهد، از اتاق تحریریه تا نیمکت لیگ‌برتر، هرجا که رفته، فوتبال با او همراه بوده است.
روزی که دبیر ورزش مدرسه‌ سمانه چهکندی پیشنهاد کرد در تست فوتبالی شرکت کند، مسیر زندگی سمانه با گرفتن نمره قبولی برای همیشه تغییر کرد. او حالا سال‌هاست در پست هافبک راست تیم‌ملی فوتبال زنان ایران می‌درخشد.
محمدسهیل ایزدی مقدم که هم‌چون سایر پسربچه‌ها به دنبال توپ و گُل‌های جانانه بوده است، تیمی به نام مدرسه صیادشیرازی دارد و در مسابقات گوناگون نیز شرکت می‌کند.
حسن چمنیان، مربی سال‌های نه چندان دور تیم‌های پایه پیام، مقطع متوسطه استان و ... که بازیکنان بزرگی همچمون حسین بادامکی، علیرضا نیکبخت‌واحدی، ارشاد یوسفی و ... را تربیت کرده است.
زمین چمن مصنوعی بوستان فدک، جایی است که برای خیلی از فوتبالیست‌های کوچک محله، حکم استادیوم آزادی را دارد و مسابقات داغ و پرهیجان درآن برگزارمی‌شود.
سیدمحمدامین دارابی بین هم‌تیمی‌هایش به کاشته‌زن حرفه‌ای معروف است. او سال‌۱۴۰۰ در مسابقات جام فجر، رتبه سوم بین باشگاهی را کسب و مدالی دریافت کرد که هنوز هم برایش خاطره‌ساز و انگیزه‌بخش است.
در دل سرافرازان، بوستان وفا به نقطه‌ای داغ و هیجان‌انگیز برای کنارهم‌بودن خانواده‌ها تبدیل شده است. اینجا، جایی است که شور و هیجان فوتبال با خنده‌های دوستان و همسایه‌ها درهم‌می‌آمیزد و حال و هوای محله را گرم‌تر می‌کند.
ناصر هراتی‌نژاد که فوتبال را از ۱۰ سالگی و با پشتیبانی و تشویق خانواده در تیم نونهالان پیام شروع کرده، حالا در تیم غدیر بازی می‌کند.
مرتضی هنری محمدآبادی دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد در رشته مشاوره تحصیلی در دانشگاه علامه‌طباطبایی تهران است. او مدتی در تیم فوتبال فجر لشکر بازی کرده است.
حمید مروی سابقه عضویت در تیم سیاه جامگان دارد. او کسی که از زمین‌های خاکی و توپ پلاستکی پای به عرصه ورزش گذاشت و پدرش برای تشویق او کفش میخ‌دار گرفت. کفشی که میان هم‌بازی‌های حمید مروی به «آدیداس گلشهری» معروف شد.
مسیر فوتبال حرفه‌ای برای مهدی مهربان بالا و پایین بسیار داشته است، اما حالا در کسوت مربی دوست دارد بچه‌محل‌های فوتبالیستش همیشه بالا باشند. او تنها بدنبال شناسایی و پرورش استعداد‌های حاشیه شهر است.
مجموعه ورزشی نام‌آشنای ۱۴ هزار و ۲۰۰ متری قدس که زیرنظر وزارت ورزش و جوانان است، سال ۱۳۶۰ در محله رسالت و خیابان المهدی (عج) غربی افتتاح شده و درآن همه سال رو به مردم باز است.
حالا سیزده‌سال است که مرتضی یکه، نوجوانان و جوانان بااستعدادی را به باشگاه‌های معروف فوتبال کشور معرفی کرده است. او در کارنامه هندبالش هم افتخارات بسیاری دارد.
‌زمین چمن مصنوعی نیایش در فضایی ۲ هزار مترمربعی ایجاد شده است و در تابستان، روزانه بیش از ۱۵۰۰‌کودک و نونهال در این مجموعه استعداد فوتبالی خود را محک می‌زنند.