خودباوری، از فاطمه اکرمی، قهرمان کیکبوکسینگ ساخت
ریحانه فرخانی| وقتی فقط ۶ سال داشت، به تمرینات ژیمناستیک و حرکات زمینی این رشته روی آورد. خیلی زود در این رشته به مدالهای رنگارنگ ناحیه، استان و کشور رسید و خیلی زود آن را کنار گذاشت. علاقه به ورزش و تحرک زیاد سبب شد فاطمه اکرمی به رشتههای ورزشی مختلف سرک بکشد تا اینکه در چهاردهسالگی کیکبوکسینگ را برگزید.
دختر نوجوان محدوده ارمغان به پشتوانه تلاش و پشتکار و البته آمادگی جسمانی مناسبش، در همین چهارسالی که تمرین و مسابقات کیکبوکسینگ را دنبال میکند، توانسته افتخارآفرینی کند.
-از شروع مسیر ورزشیات بگو.
من اول به ژیمناستیک علاقهمند شدم، حدود ۱۲سال قبل. بدنم انعطاف زیادی داشت و در باشگاه خیلی زود حرکات را یاد میگرفتم و فضای بازی و ورزش برایم خیلی جذاب بود؛ چون حسابی از ورزش لذت میبردم.
-پس در این رشته موفق بودی؟
بله تا دهیازدهسالگی چندمدال قهرمانی کشور و استان را در ردههای پایه به دست آوردم.
-چرا رشتهات را عوض کردی، درحالیکه در ژیمناستیک هم موفق بودی؟
ژیمناستیک به من قدرت، تعادل و انعطاف داد، اما همیشه در درونم، هیجان برای چالشهای جدید و ورزش قدرتیتر وجود داشت.
-این رشته آنچه را میخواستی، به تو داده است؟
من با این ذهنیت بهسمت کیکبوکسینگ رفتم که چالشهای بیشتری داشته باشم و توانایی ذهنی و بدنیام را محک بزنم و این اتفاق برایم هم در تمرینات و هم در رقابتها رخ داد.
-بهتـریـن نتیجــه ورزشیای که در کیکبوکسینگ کسب کردهای، چه بوده است؟
در شانزدهسالگی توانستم در مسابقات رده نوجوانان در مازندران قهرمان کشور شوم. این بهترین اتفاق بود. البته در این مدت، دان ۲ کیکبوکسینگ و دان یک دفاع شخصی را هم گرفتهام که برایم ارزشمند است.
-امکانات برای این رشته در محله شما مناسب است؟
ما فقط یک باشگاه خصوصی برای این رشته در محله داریم که شرایط خیلی خوبی دارد؛ جز این فضای ورزشی دولتی برای این رشته نداریم. یعنی برای هیچ رشته مجموعه ورزشی دولتی نداریم.
-چالشها و سختیهای مسیر ورزشیات چه بودهاند؟
مهمترین چالش، مدیریت زمان بود؛ بین درس، تمرین، خانواده و زندگی شخصی. گاهی خستگی جسمی و ذهنی اذیتم میکرد.
-غیر از ورزش، چه علایق و سرگرمیهای دیگری داری؟
وقتی فرصت میکنم، از کتابخواندن لذت میبرم، بهویژه کتابهای انگیزشی و زندگینامه قهرمانان. همچنین به موسیقی علاقه دارم.
-مهمترین ویژگی مثبت خودت را چه میدانی؟
«خودباوری». من اول تواناییهایم را شناختم و بعد به مسیر قهرمانی ورزشی رسیدم.
-چه رؤیایی در ذهن داری که میخواهی به آن برسی؟
دوست دارم روزی بتوانم در مسابقات جهانی یا المپیک، پرچم ایران را بالا ببرم. همچنین دوست دارم یک آکادمی ورزشی داشته باشم تا به بچههای دیگر کمک کنم.
* این گزارش پنجشنبه ۱۷ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۳۸ شهرآرامحله منطقه ۱۱ و ۱۲ چاپ شده است.