امیرمحمد افسری بارها در مسابقات کونگ‌فو مدال طلا گرفته است

آذر‌۱۴۰۴، قوچان، طلا؛ تیر ۱۴۰۴، مشهد، طلا؛ اردیبهشت ۱۴۰۴، همدان، طلا؛ اسفند ۱۴۰۳، مشهد، طلا؛ مهر ۱۴۰۳، کردستان، طلا و .... فهرست افتخارات امیرمحمد افسری، نوجوان خوش‌آتیه محله قرقی، تمامی ندارد و برای مرور ۳۰موفقیت ورزشی‌اش در مسابقات استانی و کشوری کونگ‌فو، بیش از اینها باید وقت گذاشت.

او دانش‌آموز پایه نهم مدرسه شهدای انقلاب است و روایتش را از آشنایی، علاقه و تأثیر عمیق این هنر رزمی روی زندگی‌اش، با گویش شیرین مشهدی بازگو می‌کند. فشردگی برنامه‌هایش در پیگیری هم‌زمان درس، ورزش و اشتغال باعث شد گفت‌وگویمان در محل کار او که یک مغازه مکانیکی است، شکل بگیرد.

مطلب مرتبط قهرمان‌پروری «قرقی» روی تنها تشک ورزشی محله!

-چطور با این رشته، آشنا شدی.

کلاس ششم را که تمام کردم، برای کلاس‌های تابستانی رفتم باشگاه نزدیک خانه‌مان. استاد فعلی‌ام، آقای رسول حسنی، داشتند با هنرجوهایشان تمرین می‌کردند. محو تماشا شدم. فردای همان روز من هنرجوی کلاس کونگ‌فو و گرفتار این رشته شدم!

-واکنش خانواده چه بود؟

از اینکه می‌خواهم بروم کلاس ورزشی، انرژی‌ام تخلیه می‌شود و در خانه، کمتر شیطنت می‌کنم، خوشحال شدند.

-اولین افتخاری که به دست آوردی به چه زمانی برمی‌گردد؟

حدود یک‌ماه‌و‌نیم بعد‌از ثبت نام در کلاس. با شال بند نارنجی، طلای مسابقات استانی را به دست آوردم. صحنه‌ای را که استادم، مدال را به گردنم انداخت، یادم است. آن روز مطمئن شدم که می‌خواهم کونگ‌فو را ادامه بدهم. تا وقتی که یک مربی حرفه‌ای بشوم و در قرقی باشگاه راه بیندازم.

-حالا چرا قرقی؟

هم نزدیک خانه‌مان است، هم می‌خواهم مثل استادم هوای بچه‌های با‌استعداد پایین شهر را داشته باشم.

-یعنی چطور هوایشان را داشته باشی؟

فقط دنبال پول نباشم و توی گرفتن شهریه کلاس از بچه‌ها، مراعات کنم.

-از افتخاراتت بیشتر بگو.

شال‌بند مشکی دان یک دارم. سی‌مدال به دست آوردم که ۲۵ تا استانی است و پنج تا کشوری. همگی طلا هستند به‌جز یک مدال استانی که نقره است.

-این مدال نقره، برایت حکم شکست را دارد؟

وقتی همه تلاشت را بکنی، نتیجه هر‌چه باشد، حکم پیروزی را دارد. در آن مسابقه حریفم قدبلندتر، قوی‌تر و حرفه‌ای‌تر از من بود. انگیزه شد که در مسابقه‌های بعدی بیشتر تلاش کنم.

-با این همه مدال، هنوز هم شرکت در مسابقات برایت جذاب است؟

کشوری و استانی، نه چندان. راستش رفته‌ام توی نخ مسابقات جهانی و المپیک، اگر خدا بخواهد.

-درست را خوب می‌خوانی؟

بله، نمره زیر ۱۵ ندارم. امسال می‌خواهم رشته تربیت بدنی را انتخاب کنم.

-با سر کار آمدن، وقت درس‌خواندن هم پیدا می‌کنی؟

برنامه‌ریزی دارم. ۸ تا ۱۲ می‌آیم سر کار. ۱۲ تا ۱۴ که زمان استراحت است، می‌روم خانه برای ناهار و تکالیفم را انجام می‌دهم. ۱۴ تا ۱۹ دوباره سر کار. ۱۹ تا ۲۱ می‌روم باشگاه. ۲۱:۳۰ تا ۲۳:۳۰ درس می‌خوانم.

-دستمزدت خوب است؟

تازه شروع کرده‌ام. ۲ میلیون‌تومان در ماه می‌گیرم. کمتر خرج می‌کنم تا کم نیاورم. امتحاناتم که تمام شود، بهتر کار می‌کنم و دستمزدم بهتر می‌شود.

* این گزارش یکشنبه ۳ خردادماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۶۶ شهرآرامحله منطقه ۳ و ۴ چاپ شده است.