خانه امید اهالی در کوچه دادگر ۱۹

کوچه دادگر در محله تربیت، از معابر قدیمی منطقه به شمار می‌آید. قدمت سکونت نخستین خانواده‌ها در این کوچه به بیش از چهار‌دهه می‌رسد. همسایه‌هایی که فقط در کنار هم زندگی نکرده‌اند؛ بلکه برای سرسبزی، آبادانی و پیوند بیشتر دل‌ها قدمی برداشتند. در‌این‌میان، جلسات مذهبی و روضه‌های خانگی، بهانه‌ای شد برای آنکه همسایه‌ها بیشتر یکدیگر را بشناسند و در‌کنار هم، محله‌ای منسجم‌تر و گرم‌تر بسازند.

یکی از همسایه‌های محبوب اهالی، محمدجواد شریفی، معلم بازنشسته‌ای است که به گفته مسجدی‌ها، زمانی‌که محله هنوز شکل نگرفته بود برای آبادی و آبادانی‌اش قدم‌های بزرگی برداشته است.

خانه‌ای که پایگاه مهر کوچه شد

محمدجواد شریفی، از نخستین ساکنان کوچه دادگر، از اوایل دهه‌۷۰ به این محله آمده است؛ روزگاری که هنوز راسته بولوار وکیل‌آباد پر بود از درختان توت و جوی آبی داشت که از کنار خیابان می‌گذشت و صفای محله را دو‌چندان می‌کرد.

احسان شوکتیان در وصف او می‌گوید: آقامحمدجواد همان اول که آمد، روضه‌های خانگی پدری‌اش را به محله ما آورد و همان خانه، محل رتق‌و‌فتق امور محله و مشکلات فردی شد. خود آقای شریفی هم همه‌جوره پای کار بود و دوست داشت مشکلات محلی و حتی نیاز‌های فردی در این خانه برطرف شود. همیشه هم با روی خوش با مردم برخورد می‌کند.

خود آقا محمدجواد از روز‌های نخست سکونت در محله چنین یاد می‌کند: اوایل حضورمان، ساکنان اینجا به اندازه انگشتان یک دست هم نبودند. نه آب داشتیم، نه برق. از جدول‌کشی و آسفالت و خیابان و روشنایی معابر هم خبری نبود. تمام کم‌و‌کاستی‌های محله را با نامه‌نگاری و پیگیری خودمان انجام دادیم.

مطلب مرتبط در پلاک ۷ محله تربیت کسی تنها نیست

دغدغه توسعه محلی با آقامحسن

دومین چهره خوش‌نام کوچه دادگر، محسن اطمینان است. او در سال‌۸۰ به این کوچه آمد و آرام‌آرام جای خود را در دل همسایه‌ها باز کرد.

به نظرم توسعه عمرانی و کار فرهنگی مؤثر برای هر محله‌ای لازم است و من هم سعی کردم همین دو کار را پیش ببرم

شریفی درباره آشنایی‌اش با آقا‌محسن می‌گوید: آشنایی ما از برنامه‌های نماز جماعت مسجد محله شکل گرفت. کم‌کم متوجه شدم ایشان نقش پررنگی در برپایی محافل قرآنی و مذهبی برای نوجوانان و جوانان دارد. حضور پسران نوجوانم در این محافل، دوستی و رفاقت ما را با هم بیشتر کرد.

از محسن اطمینان به‌عنوان فردی مهربان، صبور و دغدغه‌مند یاد می‌شود؛ همسایه‌ای که نه‌فقط برای کار‌های فرهنگی، بلکه برای رفع معضلات محله نیز پیگیر بوده است. یکی از مشکلات جدی این کوچه، پارک خودرو‌ها در وسط معبر بود؛ معضلی که سال‌ها همسایه‌ها را درگیر کرده بود. شکل‌گیری هیئت‌امنای محلی و پیگیری جمعی، در‌نهایت به آیلندگذاری و رفع این مشکل انجامید. پیگیری‌های این معضل کوچه دادگر ر‌ا آقا‌محسن عهده‌دار شده بود.

او می‌گوید: به نظرم توسعه عمرانی و کار فرهنگی مؤثر برای هر محله‌ای لازم است و من هم سعی کردم همین دو کار را پیش ببرم.

اخلاق قرآنی در کسب‌وکار

بعداز صحبت با آقا محسن برمی‌گردیم دوباره به احسان شوکتیان که مورداحترام همسایه‌هاست؛ کاسبی خوش‌نام در کوچه دادگر ۱۹ که به گفته محسن اطمینان، یکی از کسبه بااخلاق و امین محله است. او می‌گوید: نخستین دیدار ما در مغازه آرایشگری آقااحسان رقم خورد؛ جوانی مؤدب، خوش‌رفتار و چشم‌پاک که خیلی زود جای خود را میان همسایه‌ها باز کرد.

از مهم‌ترین ویژگی‌های شوکتیان، انس با قرآن و تلاش برای فراهم‌کردن زمینه آموزش و حفظ قرآن برای کودکان و نوجوانان محله است. او که خود حافظ قرآن است، مدتی است جلسات قرآن خانگی ویژه نوجوانان را راه‌اندازی کرده است. جلساتی که با دراختیار‌گذاشتن یک مکان ثابت از‌سوی همسایه‌اش، محسن اطمینان، این روز‌ها منسجم‌تر و پربارتر برگزار می‌شود.

شوکتیان که بیش از دو دهه است در این کوچه کاسبی‌اش را راه انداخته است، درباره همسایه و کاسب خوب می‌گوید: واژه «خوب» برازنده همسایه و کاسبی است که آزارش به همسایه نرسد، در وقت نیاز باری از دوش برادر دینی‌اش بردارد و در رفتار و کردار چنان باشد که مورد‌اعتماد و امین دیگران قرار گیرد.

* این گزارش پنج‌شنبه ۲۸ خردادماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۴۲ شهرآرامحله منطقه ۱۱ و ۱۲ چاپ شده است.