نذری‌های سخاوتمندانه مسجد ترک‌ها

مغازه کارراه‌اندازش در میانه‌های کوچه ته‌پل‌محله ۶، در محله بالاخیابان، فقط محل کسب‌وکار نیست، بلکه صندوقچه خاطرات است. جواد علیزاده متولد سال۱۳۴۷ و ساکن همیشگی همین محله است.

مغازه او پاتوقی است که سی‌سال است بر سر یک اصل با اهالی، به‌ویژه نوجوانان و جوانان مانده است؛ در این مغازه سیگار فروخته نمی‌شود. دو کاغذ که این پیام را به زبان‌های فارسی و عربی در خود دارند، گواه این موضوع‌اند. در میانه یکی از همین روز‌ها که کمی متقاضیان مغازه آقای علیزاده کمترند، با او در حوالی مغازه‌اش گشتی زده‌ایم.

اینجا را خیلی‌ها به نام «محله ترک‌ها» می‌شناسند. قصه‌اش به سال‌هایی برمی‌گردد که ایرانیان ساکن آن‌سوی مرز‌های شوروی به کشور برگشتند و در خانه‌های ویلایی این کوچه ساکن شدند. این محله با مسجد ترک‌ها هم حال‌وهوای دیگری داشت. هنوز هم که یاد مراسم سوم امام‌حسین (ع) می‌افتم، طعم آن پلوقیمه‌های مفصل و نذری‌های سخاوتمندانه ترک‌زبان‌های محله زیر زبانم می‌آید.

اینجا مرحوم «بی‌بی» زندگی می‌کرد که اصالتا اهل بابل بود و به مشهد پناه آورده بود و به‌تنهایی در اینجا زندگی می‌کرد. در طول این سال‌ها همسایه‌ها هوایش را داشتند و به او کمک می‌کردند. یکی دوسال قبل از فوتش به دلیل بیماری راهی بیمارستان شد. سرانجام با کمک یکی از تکنیسین‌های اورژانس که همراه با مادرش برای کمک به بی‌بی می‌آمد، او را به خانه سالمندان سپردیم و چند سال بعد هم فوت کرد.

مناسبت‌ها در محله‌های قدیمی خیلی پررنگ بود. هنوز هم خاطره عید‌های غدیر خیابان بهجت۱۳ حالم را خوب می‌کند. این کوچه در گذشته «شهید حافظیان» بود و به‌واسطه حضور پررنگ خانواده‌های سادات، حال‌وهوای خاصی داشت. یادم می‌آید یک سال، رمضان، یکی از همسایه‌هایمان، «میرداوود هاشمی» که چند فرزند معلول هم داشتند، درگیر خاک‌سپاری یکی از عزیزانشان بودند. وقتی که آنها از خاک‌سپاری بازگشتند، با لطف همسایه‌ها روبه‌رو شدند. مرحوم طاهره‌خانم یاری با کمک همسایه‌ها، سماور را روشن کرده و بساط افطار را برایشان چیده بودند.

* این گزارش پنج‌شنبه یکم مردادماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۴۱ شهرآرامحله منطقه ثامن چاپ شده است.