همدم عمودی بیماران بخش آیسییو بیمارستان امدادی! 
شغل پرستاری از نظر معنوی من را آرام می‌کرد 
راه رسیدنِ الناز معتمدیان به آرزوهایش ادامه دارد
ریحانه فرخانی| شش‌هفت‌سال بیشتر نداشت که حرکات تمرینی را در خانه شروع کرد. به حدی پرتحرک و شیفته حرکات ژیمناستیک بود که با کمترین امکانات و بدون آموزش تمرین می‌کرد. اکنون، اما داستان برای الناز معتمدیان تغییر کرده است. دختر یازده‌ساله محله چهاربرج، حالا به‌صورت حرفه‌ای ژیمناستیک را دنبال می‌کند و در سه‌سال اخیر با شروع این ورزش به موفقیت‌هایی رسیده است.
الناز در مدتی که این رشته را تمرین می‌کند، چندین مدال استانی در حرکات زمینی کسب کرده و هدف بعدی‌اش، رفتن روی سکوی قهرمانی کشوری است.
-چه شد که به ژیمناستیک علاقه‌مند شدی؟
از زمانی‌که کلاس اول درس می‌خواندم، در خانه حرکت‌های ژیمناستیک را تمرین می‌کردم و به این ورزش علاقه داشتم. با کمک پدر و مادرم توانستم علاقه‌ام را جدی‌تر دنبال کنم و وارد این رشته شوم.
-انجام حرکات زمینی ژیمناستیک پرفشار نیست؟
وقتی آمادگی جسمانی‌ام تا این حد زیاد می‌شود، حس خیلی خوبی پیدا می‌کنم و این حرکات به پرورش بدنم کمک می‌کند.
-در این رشته چه افتخاراتی کسب کرده‌ای؟
چهار مدال طلای استانی در رده نونهالان و در بخش حرکات زمینی دارم. البته می‌دانم که این کافی نیست و می‌خواهم تا سطح قهرمانی کشوری در رده نوجوانان بالا بروم.
-وقتی اولین مدال طلایت را گرفتی، چه احساسی داشتی؟
هیچ‌وقت از یادم نمی‌رود. در آن لحظه، حس خیلی خوبی داشتم؛ چون نتیجه تمرین‌ها و تلاش‌هایم را می‌دیدم. همان تجربه باعث شد با انگیزه بیشتری به تمرین ادامه بدم.
-چه کسانی بیشتر از تو حمایت می‌کنند؟
خانواده‌ام همیشه از من حمایت می‌کنند و مربی‌ام، خانم قربانی، خیلی به من انگیزه می‌دهد. ایشان همیشه به من یادآوری می‌کنند که بعد‌از هر شکست، می‌توان یک پیروزی را تجربه کرد.
-چطور بین درس و ورزش تعادل برقرار می‌کنی؟
در‌کنار ژیمناستیک، درسم را هم دنبال می‌کنم. دوست دارم هم در باشگاه موفق باشم و هم در مدرسه. برای همین سعی می‌کنم به هر دو اهمیت بدهم و برای هر‌کدام به‌اندازه لازم وقت بگذارم.
-به‌جز ژیمناستیک، به چه کار‌هایی علاقه داری؟
به دف‌نوازی و نقاشی هم خیلی علاقه دارم. این دو از سرگرمی‌های من هستند و دوست دارم در‌کنار ورزش، آنها را ادامه بدهم.
-قبل از شروع هر مسابقه به چه چیزی فکر می‌کنی؟
قبل از مسابقه سعی می‌کنم آرامش داشته باشم و چیز‌هایی را که تمرین کرده‌ام، به یاد بیاورم و بیشتر از اینکه به نتیجه فکر کنم، تمرکزم را روی اجرای درست حرکات می‌گذارم.
-فکر می‌کنی در سه‌سال اخیر با ورزش چه چیزی در وجودت تغییر کرده است؟
فکر می‌کنم صبورتر شده‌ام. قبلا اگر کاری برایم سخت بود زودتر خسته می‌شدم، اما الان می‌دانم که برای یاد‌گرفتن باید چند‌بار تلاش کنم.
-بهترین خاطره‌ای که در این مدت، از ژیمناستیک در ذهنت مانده، چیست؟
لحظه‌ای که بعد‌از مسابقه فهمیدم اولین مدال طلایم را گرفته‌ام، برایم خیلی خاص بود و هیچ‌وقت فراموشش نمی‌کنم.
* این گزارش پنج‌شنبه ۲۳ مهرماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۵۶ شهرآرامحله منطقه ۱۱ و ۱۲ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
