هنرستان کارودانش ابتکار در منطقه ۵، ظرفیت بسیار خوبی برای پرورش استعدادهاست.
دبیرستان شاهد ثارالله در محله ایثارگران یکی از مراکز آموزشی موفق قاسمآباد است که بیشاز ۹۰ درصد دانشآموزانش در کنکور سراسری سالهای گذشته را داشته است.
باباحسین آبدارچی اداره کل آموزش و پرورش است؛ اتاق او یک محل کار متفاوت است با قوریهای بزرگ و کوچک و شیشههای خمرهای سبزرنگ و یک دیوار پر از قاب عکس از اواخر دهه۴۰ تا کنون.
خاندان برزگر، ملاکان و زمینداران بزرگی بودند که زمینهای اطراف را دراختیار داشتند. آنها این زمینها را وقف ساخت مدرسه کردند.
منطقه ۱۲ تنها یک مدرسه سوادآموزی دارد که آن هم در محله کلاته برفی است. این مرکز در شاهنامه ۲۴ است و درحال حاضر بیشتر از ۷۰ دانش آموز دارد که از ۱۰ تا ۴۹ سال سن دارند.
مسعود شجریان میگوید: هر طور حساب میکردم، تجهیزات و لوازمی که باید دانشآموزان در کلاسهای درسی استفاده میکردند، کافی نبود.
کوچ جمعیت به حاشیه شهر، فضای آموزشی را کوچک و برخی دانشآموزان را مجبور به ترک تحصیل کرده است.
یک روز که برای نقالی آنیتا در شبکه استانی خراسان به آرامگاه فردوسی رفته بودیم، کارگردانی از شبکه سراسری جامجم هم برای پخش یک برنامه زنده آنجا بود.
مجموعه آموزشی خیّرساز شهرک شهید باهنر، بستری برای درآمدزایی و استقلال دانشآموزان حاشیه شهر شده است.
مرکز سنجش مهارت ثامن، واقع در بولوار صادقیه تنها نماینده سازمان فنی و حرفهای در منطقه ۱۲ است که قدم در راه توانمندسازی جوانان تحصیلکرده گذاشته است.
امیرمهدی رمضانی میگوید: تا دلتان بخواهد ماشینهای اسباببازیام را باز و قطعاتش را بررسی میکردم. وسایل خانه هم از دست من در امان نبودند.
حالا برخی دختران، از مهارتهایشان مثل خیاطی، شیرینیپزی و... درآمد کسب میکنند. در تلاشم که این طرح را به آموزشوپرورش استان خراسان رضوی ارائه کنم.
آقای مدیر! خداخیرت بدهد، با رفتارت باعث شدی عزت و احترام من بین اقوام بیشتر شود. تا قبل از آن روز، خانوادهام برای شغلم ارزش و احترام قائل نبودند.
سی سال خدمت طاهره کلاتهعربی تمام شده است، ولی، چون عاشق کارش هست، امسال هم استمرار گرفته و همچنان در مناطق محروم کار میکند.
سازمان مردم نهاد یاس حاصل آشنایی اتفاقی دو دانشجوی پزشکی به نام سجاد سهیلی و امیررضا بابک است که دغدغه شان رفع تبعیض آموزشی و فرهنگی است.
بیشاز نود درصد نخبگان دانشآموزی منطقه آموزشوپرورش تبادکان در زمینه علمی تربیتیافته پژوهشسرای خوارزمی هستند.
پوریا مینایی آنقدر آچار به دست بود که مادرش او را در کلاسهای روباتیک ثبتنام کرد. ابتدا علاقه چندانی نشان نمیداد، اما همین که به مرحله برنامهنویسی رسید، ساعتها در اتاقش به طراحی ایده میپرداخت.
هادی بخشی آنقدر شیفته فضای مدرسه بوده است که گرچه سنگهای زیادی سر راهش گذاشته شد، به فضای آموزش برگشت.
گلیها چهار نفرند. سه نویسنده و آرمیتای ششساله که نقاشی میکشد و خیال دارد در سالهای آتی مجسمهساز شود. پدر خانواده (محمد) ۱۹ عنوان کتاب نوشته است. مادر خانواده و دخترِ خانواده (ملیکا) نیز هر دو نویسنده هستند.
اقدس نعیمی، معلم محله فرهنگیان میگوید: من دیدهام که دانشآموزی آنقدر عاشق معلمش بوده که حتی اگر غذایی میخواستند در منزل بخورند، سهم معلمش را کنار میگذاشته است.