سمیرا و پریسا حسینقلیزاده خواهران نقاش محله جاهدشهر تعریف میکنند: همسایهها که به منزل ما میآمدند و تابلوهایمان را میدیدند، از کارهایمان لذت میبردند و سفارش کشیدن نقاشی میدادند.
محله
جاهدشهر
جاهدشهر یکی از آبادترین محلات منطقه ۱۲ است که به «محله اولینها» شهرت دارد، زیرا نخستین کاربریهای تفریحی، آموزشی، فضای سبز و... منطقه در این محله ایجاد شده است. جاهدشهر بیابانی بود که جهادگران با همتشان آن را به شهر تبدیل کردند و به همیندلیل بیشتر ساکنانش، شاغل در جهادسازندگی و ایثارگران بودهاند و علت نامگذاریاش هم همین بوده است.
همسر شهید خدادادی میگوید: ۱۴سال تمام هر وقت کسی از سر کوچه رد میشد با خودم میگفتم حتما از غلامرضا برایم خبرآوردهاند. هرروز صبح که از خواب بیدار میشدم، حیاط را آب و جارو میکردم و منتظر بودم که زنگ بزند.
زمین چمن مصنوعی نیایش در فضایی ۲ هزار مترمربعی ایجاد شده است و در تابستان، روزانه بیش از ۱۵۰۰کودک و نونهال در این مجموعه استعداد فوتبالی خود را محک میزنند.
همسر شهید سیدمحمد مصطفوی میگوید: معجزه را در حادثه تصادفی که پسرم دچارضربه مغزی شد، دیده بودم. آن سه روز که همسرم زیرآوار بود هم چشمانتظار معجزهای دیگر بودم اما تقدیر طور دیگری رقم خورد.
فاطمه حسینی تنها ملیپوش مشهدی فوتسال بانوان است بهدنبال رؤیاهایش، بیشتر روزهای سال را دور از خانه و خانواده سپری میکند. او در لیگبرتر با شماره ۱۵ برای تیم نفت امیدیه جنوب توپ میزند.
بانوان فعال محله جاهدشهر در نوترین اقدام خیرخواهانه خود، آزادی و آبرو را به یک بانوی هممحلی هدیه دادند. آنها مبلغی حدود ۴۰میلیونتومان، تأمین کردند تا یک همسایه که سرپرست سه دختر است، پایش به زندان باز نشود.
کوچه بوستان ۵/ ۱۹، معبری فرعی در محله جاهدشهر است که اولین سکونتها در آن از حدود بیستسال پیش آغاز شد. این کوچه پر شده است از خانههای ویلایی که فضای کوچه را دلنشین و زیبا کردهاند.
محله جاهدشهر جزو معدود محلات جدید شهری است. اولین ساکن این محله محمدعلی محمدزاده، جهادگری است که سال ۱۳۷۳ بههمراه خانوادهاش در مکانی که بیشتر شبیه بیابانی بیآبوعلف بود، ساکن شد.
کسی از اهالی جاهدشهر در کوچه بوستان۱۴ سکونت ندارد، اما اکثر افراد با این معبر سروکار دارند، از خرید گرفته تا گشتزدن در بوستان بزرگش. این کوچه در حاشیه بوستان وسیع محله کشیده شده است.
علیآقا از وقتی به یاد دارد، پای تنور بوده است. او بین در و همسایه، معتمد محله و کاسبی خوشبرخورد به حساب میآید که انسانیتش را از کسی دریغ نمیکند. نمونه آن هم دیوار مهربانی نانواییاش است.
آقامحمود سرگلزایی که بهواسطه کارمندی در شرکت پگاه، پایش به جاهدشهر بازشد، چهاردهمین سال مهاجرتش از سیستانوبلوچستان را میگذراند.
محمد عباسزاده جزو قدیمیها و اولین ساکنان جاهدشهر است. سال۷۴ که زمینها از شرکت تعاونی جهادسازندگی واگذار شد، خانهاش را ساخت و از سال۷۷ تاکنون در آن ساکن است.
مسجد امامخمینی (ره) اولین مسجد محله است. کلنگ مسجد را جهادیها به زمین زدند. از سال ۸۲ که مسجد کامل شد، من با همسن و سالهایم در خیلی از برنامهها و مراسم حاضر میشدیم.
محمود اشرفی، قربانعلی میرانیان و یک شهید گمنام سالها در میدان نمایشگاه مشهد آرمیده بودند. سالها اینجا قبرستان روستای امامیه و قاسمآباد بود و شهیدان را همینجا دفن میکردند.
بهاره علیزاده از سال۹۰ وارد رشته تیراندازی شد و یک سال بعد در مسابقات استانی مقام دوم را از آن خود کرد. او افتخاراتی از جمله قهرمانی کشور در شهر سمنان که مقام چهارم تیمی را در آن کسب کرد را نیز دارد.
زهرا نیکبخت از خیاطان قدیمی محله جاهدشهر است که غیر از لباسهای پر زرق و برق مجلسی، بابت دوخت انواع چادر شهره شده است.
نصرالله فغانی از جودوکاران قدیمی مشهدی است. پسر و دخترانش هم دراین رشته فعالیت دارند و همسرش هم مربی تکواندو است.
صفورا مالدار میگوید: بیایید دستتان را بگیرم و ببرم درِ خانه همسایهها و بگویم پول نیاز دارم تا ببیند آنها چه بیریا به من قرض میدهند.
پرستاران وقتی هر روز لباس مادری از دهها بچه را در شیرخوارگاه خانه کودکان علیاصغر (ع) به تن میکند، ناخودآگاه دلنگرانیهایش جنس دغدغههای مادرانه به خود میگیرد.
علاوه بر اعضای فامیل، محمد سعیدی که از سال ۸۰ تا ۹۰ مربیگری تیم کاراته کیوکوشین منتخب استان خراسان رضوی را به عهده داشت، توانست حدود ۳۰ قهرمان را هم به تیم ملی معرفی کند.