میان مشهدیها، نام شیخطبرسی بیش از همه تداعیکننده نام یکی از خیابانهای اصلی شهر است و مانند بسیاری از عناصر هویتی شهر، آن را خوب نمیشناسیم.
مهندس دیشیدی، معمار مهمترین سازههای این شهر است؛ از کتابخانه آستان قدسرضوی گرفته تا زیرگذر حرم مطهر و صحن غدیر و قدس. او همچنین مهندس ناظر ساخت بازاررضا و خیلی جاهای دیگر بوده است.
باوجود رواج نرمافزارهای مکانیاب، کم نیستند مسافران و زائرانی که هنوز شیوه سنتی آدرسگرفتن را بیشتر میپسندند و سراغ کسبه و رانندگان اطراف حرم میروند.
ابوطالب عندلیبیان، هنرمند عکاس مشهدی، تمام هموغمش را طی چندسال گذشته به جمعآوری عکسهای قدیمی از حرممطهر و تدریس دورههای آموزشی عکس و فیلم گذاشته است.
برای مایی که افتخار همسایگی امامهشتم شیعیان را داریم، سال تحویل میتواند در یکی از بهترین نقاط روی زمین رقم بخورد؛ درکنار مضجع منور علیبنموسیالرضا (ع) تا خوشی مکرر شود.
میگوید: کار معرق در حرممطهر از بینظیرترین و محکمترین کارها در کشور است. در اصفهان کاشی را با گچ میساختند که به همین دلیل مقاومت کمی داشت، در اینجا با زدن سیمان، مقاومتشان را زیاد میکردیم.
حاجرضا گرامی سابقهای طولانی در خدمت به بارگاه ملائکپناه رضوی و همیاری با زائران دلسوخته حضرت ثامنالحجج (ع) دارد. او در این سالها دربان بارگاه سلطان سریر ارتضا بوده است.
حاج میرزا محمدرضا مستوفیسبزواری که همگان او را به مستشارالملک میشناسند از بزرگترین واقفان حرم امام رضا(ع) است.
میرزاطاهر رضوی در این نقاشی، بخشی از صحن عتیق را با وضعیت پس از توپبندی به تصویر میکشد. قشون روس در میانه صحن عتیق دیده میشوند، کالسکه و گاری متعلق به آنها در میانه صحن است و اسبها کنار نهری هستند که بعد از سقاخانه اسماعیلطلا به سمت پایینخیابان جریان دارد.
کتاب تاریخ بیهقی شرح حکومت دهساله مسعود غزنوی است؛ پادشاهی که مرکز حکومتش، غزنین بود، اما بیش از ۱۶ هزارکیلومتر سفر کرد که بخشی از این مسیر در توس و مشهد گذشت.
الله وردیخان، از ارامنه گرجستان بود و پس از اینکه به اسارت درآمد، چندبار فروخته و عاقبت به جرگه غلامان شاهتهماسب یکم وارد شد و اینجا بود که به اسلام گروید و از سپهسالاران و رجال سیاسی شد.
درِ سرداب حضرت رضا (ع) از دیرباز بسته شده و شاید به تعداد انگشتان ۲ دست از رجال و سیاسیون موفق به دیدار سرداب شدهاند.
حسوحال این زیارتاولیها آن هم در سنینی که اصلا تصورش را نمیکنی که برای اولینبار است پا در این حریم ملکوتی گذاشتهاند، وصفناشدنی است و در قلم و کاغذ نمیگنجد.
ماندگاری صدا و نوای کسی، چون مرحوم ماهرخسار به این دلیل است که صفای باطن کم نظیری داشت.
از آن همه شکوه و زیبایی ۲ بنای تاریخی در حرم رضوی، امروز تنها دو بنا به یادگار مانده است که در قلب اماکن متبرکه چشم نوازی میکنند و میراث روزگار پرعظمت رونق مدارس علمیه در جوار روضه منوره هستند.
کوچه حمام برق در ته پلمحله ۵ یکی از این نامگذاریهای حاصل از ورود فناوریهای نوین به مشهد است که میتوان نشان آن را در دوره قاجار دید.
مراسم نخلگردانی دارای مقدمات خاصی بود که تزیین و آرایش نخل و بهعبارت دیگر «نخلبندی» ازجمله ضروریات آن بهحساب میآمد. معمولا نخلها را با وسایل گوناگونی ازجمله پارچه، آیینه تزیین میکردند.
امروزه فقط یکی از آن سقاخانههای قدیمی، یعنی سقاخانه مشهور به «اسماعیلطلایی» باقی مانده است، اما دستکم تا اواخر دوره قاجار، حرم رضوی سقاخانههای متعددی داشته است.
میان رزمندهها زیارت حرم امامهشتم (ع) پیش از اعزام، به وداع آخر معروف بود؛ وداعی که میدانستند شاید تکرارشدنی نباشد.
مرحوم آفرنده ساخت گنبد جدید را با دو پوشش بتنی به اجرا درآورد. بتنریزی پوسته رویین گنبد به مدت دوازده شبانهروز طول کشید تا با ناوه بتن ریختند و تمام شد.