از روزی که امیرعلیشیر نوایی در دوره تیموریان دستور داد میهمان سرای حضرتی با نام «غلورخانه» حرممطهر را احداث کنند تا امروز غذادادن به زائران تعطیل نشده است.
نوروز طبق اسناد از پانصد سال قبل تا همین امروز در حرممطهر مهم بوده و بزرگ داشته میشده است. این سنت سالبهسال در این مکان مقدس پررنگ شده و امروز شاهد اتفاقات مبارک در این بارگاه منور هستیم.
زهرا شفاهی تعریف میکند: در همان لحظاتی که پرچم در دوره قرآن میچرخید، یکی از خدام دست به جیب برد و برگههای افطاری را بین حاضران توزیع کرد. هنگامیکه به من و دخترم رسید، لبخندی زد و یکی از کارتهای غذا را روی پتوی دخترم بهاره گذاشت.
در مرکز اسناد و مطبوعات آستانقدسرضوی، سندی مربوط به دوره ناصرالدینشاه قاجار نگهداری میشود که لول شده است. این سند نوشتههایی از ۱۶۷ سال قبل به یادگار دارد که طول آن به ۶۸ متر میرسد.
طرح «خانه بازگشت» با تسهیل در ساختوساز پلاکهای کوچک، ارائه تسهیلات بیشتر و... بهدنبال برگرداندن مردم به منطقه ثامن است اما هنوز نمیتوان درباره موفقیت و شکست آن حرفی زد و باید منتظر ماند.
برابر اسناد برجایمانده، میزان طلا و نقره اهدایی به حرم مطهر رضوی در گذشته آنچنان زیاد بوده که سبب ایجاد پیشه زرگری و زرگرخانه در آستانقدسرضوی شده است.
هیئت متوسلین به امامرضا (ع)» عصر روز شهادت امامرضا (ع)، مراسم نمادین تشییع پیکر حضرت را برگزار میکنند. این مراسم از امامخمینی ۹۳ آغاز شده و به سمت حرم، ختم میشود.
رمضانعلی احمدی، پیشاپیش کاروان هشتادنفری روستای سالاریه نیشابور است و میگوید: ۸ سال پیش ما سه نفر بودیم که در روز شهادت امام رضا (ع) پیاده به مشهد آمدیم. برکت امام است که سه را هشتاد کرد.
«حمیدرضا خرمدل ماریوان»، «فاطمه مثمریزاده»، «مسعود مهدیزاده»، «شیرین ناصرنیا» و «حسن امامی» از اهالی «طب» منطقه ثامن هستند که خیرخواهانه مرهم خراشهایی شدند که بر تن زائران پیاده نشسته.
اگرچه به یقین نمیتوان نخستین زائر پیاده حرم رضوی را مشخص کرد، متون تاریخی، شاهعباس صفوی را نخستین زائر بارگاه منور این حضرت در چهار قرن پیش معرفی میکنند.
علی جوریان بهدلیل سکونت ۲۵ ساله در مشهد و همجواری با امامرضا (ع) علاقه خاصی به آن حضرت دارد و شعرهای زیادی در مدح و منقبت این امام عزیز سروده که در یک کتاب جداگانه جمعآوری شده است.
قدیمیترین گفته درباره نقاره خانه حرم در کتاب «مهمان نامه بخارا» مربوط به قرن دهم هجری است، اما قبل از صفویه مستنداتی که نشان دهد کی و به چه دلیل نقاره خانه ساخته و نقاره نوازی آغاز شده است، نداریم.
این گزارش درباره آرمینیوس وامبری، نخستین جهانگرد غیرمسلمانی است که ۱۷۲ سال پیش توانست با لباس مبدل وارد حرم مطهر رضوی شود.
نخستینبار تشکیلات شربتخانه در دوره صفویه و ایام فرمانروایی شاهعباس اول راهاندازی و در سال ۱۳۰۸ خورشیدی، برچیده و مسئولیتهای آن به دیگر بخشهای تشکیلاتی آستانقدس محول شد.
رواق «دارالشکر» به پاس زحمات مرحوم مهندس شکرالله خوشدست در امر بازسازی حرم مطهر امامرضا (ع) اینگونه نامیده شد.
کتیبههای طلایی که سال ۱۳۱۱ از نخستین ضریح چوبی حرم امامهشتم (ع) جدا شد، در گوشهای از تاریخ گم شده بود، تا اینکه ۱۳ سال بعد با پیگیری جراید، ختم به خیر شد.
بست بنایی است در خارج از صحن مقدس که آغاز حریم بناهای آستان قدس رضوی به شمار میرود. این بنا پیش از این، دیواری آجری و ساده و دارای ۳دهانه مساوی برای رفتوآمد زائران بود.
جعفر علیزادهگلستانی، کفشدار حرم ساکن محله سعدآباد در کتاب «وادی مقدس» که یکی از تألیفات اوست، خاطرات و یادداشتهای هشت سال خدمتش در بخش کفشداری حرم مطهر حضرت رضا (ع) را ثبت کرده است.
حسن زیوریطرقی از رهاورد ۱۰ سال ورزش حرفهای میگوید و با دلی محکم از راهی که بارها آزموده و جواب گرفته است، ادامه میدهد: هرچه بخواهم، از اربابم، آقا امامرضا (ع)، میگیرم.
سالمند هفتادوششساله محله امامیه، هر روز صبح، برای زیارت امامرضا(ع) مسیر طولانی قاسمآباد تا حرم را با اتوبوس طی میکند.