هیچکس یادش نمیآید چطور، مغازههای اول خیابان دریا شد فروشگاههای کیف و کولهپشتی، اما چشم باز کردیم و دیدیم یک راستهبازار درست شده با فروشگاههای کوچک و بزرگی که همهجور برندی میشود در آن یافت.
حتی حجرههای کوچک خیابان سرخس هم آنقدر جاذبه دارد که عدهای را دور هم کنار یک چراغ کوچک جمع کند و نگذارد روزگار سخت بگذرد.
مرتضی مرتضایی از کسبه خیابان طبرسی جنوبی ۳۲ میگوید: سال ۵۸ وقتی به مشهد آمدم، فقط شش مغازه چادردوزی در این شهر بود که در پایینخیابان واقع شده بودند. من بودجهام نمیرسید آنجا مغازه راه بیندازم؛ به همین دلیل به این خیابان آمدم.
اگر از خیابان طبرسی جنوبی ۳۲ بگذرید، حتما مغازههای «دَلوسازی» را دیدهاید که جلب توجه میکند. آن ها برای ساخت دلوها لاستيكهاي فرسوده كاميون را خريداري و از آنها استفادههاي متفاوتي میکنند.
حسین بیدمشکی، جوانی سیساله، یکی از معدودکارآفرینانی است که نهتنها از حاشیه شهر دل نکنده، بلکه همینجا دو کارگاه خیاطی راه انداخته و برای ۳۷نفر بهصورت مستقیم و غیرمستقیم بازار کار فراهم کرده است.
ردیف نشستهاند در کوچه آیتالله شیرازی ۱۷، بهجتیک؛ روی دیوارک باغموزه و تکیهداده به نرده. اینجا پاتوق انگشترفروشهایی است که از شاه مقصود تا فیروز چینی هم دارند!
اگر حوالی ظهر در مسیر حرممطهر عطر چای را احساس کنید، کمی آنطرفتر از نردههای باغ و ابتدای شیرازی ۱۷، کافهای ساده با آدمهایی بیآلایش را خواهید یافت که پاتوق انگشترفروشهای اطراف باغ نادری است.
ابتدا در اطراف، زمینهای فراوانی وجود داشت که کسی از آنها استفاده نمیکرد و از آنجاییکه کارهای آهنفروشی همیشه با سروصدای فراوانی همراه است مغازه و کارگاه خود را در اینجا داير کردم.
وجود بازارهای مختلف در محلات ایثار و طلاب و فردوسی که مراجعان، مسافران و زائران زيادي را به این محدوده میکشاند و همچنین مذهبی بودن این محلات، پای متکدیان را در این محدوده ثابت کرده است.
محمد حیدری تعریف میکند: باغ ملی اولین پارک مشهد است. هنگامیکه من بچه بودم، اطراف حوض وسط پارک گلکاری نبود و با بچههای محله در این حوض آببازی میکردیم. چقدر خوش میگذشت.
گذری بر جاذبههای گردشگری و ظرفیتها و فضاهای قدیمی محلههای کارمندان، مصلی و چهنو که زیباییبخش منطقه ۶ هستند.
میدان بار رضوی مشهد که در دهه ۴۰ تاسیس شد، حالا با وجود تغییر چهره و مشکلات زیاد هنوز هم مرکز بزرگ معاملات میوه و ترهبار است
در این بازار، زیورآلات، دستسازههای پشمی و کاموایی، محصولات چوبی و پارچهای و لباس و اقلام خوراکی به فروش میرسد و چون قیمت محصولات و کیفیتشان بسیار مناسب است، معمولا مشتری از اینجا دست خالی بیرون نمیرود.
جواد نجفپور از سال۱۳۲۹ که در خیابان عشرتآباد به دنیا آمد تا امروز نتوانسته از محدوده خیابان هاشمینژاد دل بکند و تمام سالهای کودکی و جوانی و سالخوردگیاش را در اینجا سپری کرده است.
روبهروی ایستگاه راهآهن مشهد در بولوار شهیدکامیاب، اغذیهفروشیهای فراوانی غذاهای آماده را در هیئت ساندویچ یا به صورت پرسی به مشتری ارائه میدهند و از طریق این شغل روزگار میگذرانند.
در انتهای خیابان شهید هاشمینژاد شماری از مغازههای فروش کفش در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند تا اهالی منطقه ما و حتی از دیگر نقاط شهر برای تهیه کفش به آنجا مراجعه کنند؛ محدودهای که میتوان آن را راسته کفشفروشها نام گذاشت.
یخچالهای ویترینی در مغازههای مواد پروتئینی، سوپرمارکتها، لبنیاتیها و رستورانها دیده میشود. فروشگاههایی که اگر گذرتان به خیابان شهیدمحسن کاشانی افتاده باشد، با انواع آن روبرو شدهاید.
چهارشنبه بازار قدیمکوچه نور، حوالی میدان توحید است که میگویند قدمتی صدساله دارد، از قدیم فروشندهها کالاهای نو و کهنه خود را در این خیابان بساط میکردند و بازار همیشه شلوغ بود.
اینجا کلی وسیله کوچک و زیبا برای خرید پیدا میشود؛ از لوازمالتحریر گرفته تا جانماز منجوقدوزیشده و گل سرهای کوچک؛ وسایلی که بانوان این منطقه با هنر دست و مهارت خودشان درست کردهاند تا گامی مؤثر درراستای خوداشتغالی بردارند.
حاج احمد رضوی، خیاطی که به دستپاکی شهرت دارد، محسن زارعی، عطاری محل که دوای درد خیلیها پیش اوست و اصغر سکودارخیابانی، قصابی که آبگوشتهای نذریاش را همه اهل محل خوردهاند، کسبهای هستند که هر کدام دستی به خیر دارند.