فاطمهصغری کرامتی ۱۲ ساله که میشود، قالیبافی را از شوهرخواهرش یادمیگیرد. چند سال بعد از ازدواجش هم که به مشهد میآیند، در همین خانه فعلی در محله فاطمیه، با شوهرش کارگاه میزنند و سه تا دار قالی برپا میکنند.
شروعبهکارِ سیداصغر گمراتیان، کفاش قدیمی اینگونه رقم خورد؛ «معلمها خیلی با ما بچهها بدرفتاری میکردند. یک روز آمدم خانه و گفتم مدرسه نمیروم و از هشتسالگی، ما را گذاشتند گیوهدوزی.»
رمضانعلی شاکری کتابشناس و کتابدار مشهدی سالها ریاست کتابخانههای «آستان قدس رضوی» و «فرهنگ و هنر مشهد» را برعهده داشت. کوچکترین اتفاقهای اطرافش برای او یک سند تاریخی بود.
سمیرا و پریسا حسینقلیزاده خواهران نقاش محله جاهدشهر تعریف میکنند: همسایهها که به منزل ما میآمدند و تابلوهایمان را میدیدند، از کارهایمان لذت میبردند و سفارش کشیدن نقاشی میدادند.
رضا فردوسی تلاش کرده حوزههای مختلف هنری را تجربه کند و از فرصتهای موجود برای فراگیری این زمینهها بهره ببرد. او اینروزها آثارش را در قالبهای متنوع در معرض دید قرار داده است.
زهرا برخلاف بسیاری از هم سن وسالان هنرمند و ورزشکارش که در مسابقات مختلف شرکت میکنند، بیشتر سراغ آموزش هنرش به علاقهمندان رفته و منتظر است تا کلاسهای امسال نیز از سر گرفته شود.
محمدحسین سالمیان با آنکه سیزدهسال بیشتر ندارد، برای عزای امامحسین (ع) نوحهسرایی میکند. برای او، مداحی برای امامعلی (ع) و امامحسن (ع) نیز حس خوبی دارد.
مهدی ناظری، نقاش و خوشنویس محله بهمن است که به قول خودش نصف زندگیاش را درحال نقاشی بوده است. او از سال ۶۹ این هنر را آغاز کرده و ۶۰ اثر برجسته از خودش به جای گذاشته است.
اسرا خانم با اینکه سن زیادی ندارد و هنوز در ابتدای مسیر یادگیری است، در آبان سال گذشته، توانست مقام اول تکنوازی فلوت را در جشنواره فرهنگیهنری «فردا» در سطح ناحیه بهدست بیاورد.
محمد عقیلی، تصویربردار و فیلمساز و روایتگری است که به عمق ماجراها مینگرد و لحظههایی را ثبت میکند که اغلب از چشمها پنهان میماند. او در این مسیر دستاوردهای زیادی نیز بهدست آورده است.
محمدجواد منوچهری چند جلد کتاب غزل و رباعی منتشر کرده و مقامهای ادبی بسیاری دارد، اما زندگی شغلیاش در ظاهر سنخیتی با روح لطیفش ندارد. رشته تحصیلیاش متالورژی بوده و حالا مسئول کنترل کیفی یک آزمایشگاه است.
محمدطاها رمضانی توانسته است در یک سفر زیارتی به کربلا مسیر خود را پیدا کند و بهعنوان یکی از مداحان خوب محله شناخته میشود. او در مسابقات «قرآن و عترت» منطقه تبادکان و استان، مقام اول و دوم را کسب کرده است.
محمدحسین اسلامی درباره عشق پدرش به اهلبیت (ع) میگوید: هنر ماندگار پدرم در حرم فقط بخشی از علاقه او به ائمه (ع) است. او شاعر آیینی بود و شعرهای زیادی برای مناسبتهای مختلف و برای ائمه (ع) سروده است.
لابه لای سماورها نیمتنهای از رستمجهانپهلوان و قهرمان ملی اسطورههای ایرانی است که با قلمزنی استاد روی ورقه برنجی سماور این هیئت هنرمندانه را پیدا کرده است.
پرنیاسادات کلالی سال گذشته در بخش خوشنویسی مقام اول را در ناحیه۳ آموزشوپرورش مشهد و مقام دوم را در استان به دست آورده و به مسابقات کشوری راه پیدا کرده است.
نوشتن و سرودن از همان کودکی همراه من بود. ایمان داشتم آنهایی که مینویسند و اهل قلماند انسانهایی صاحب اندیشهاند، اما بالاتر از آنها آدمهایی را دوست داشتم که اندیشیدن را بهدیگران میآموختند.
عرفان شیرنگی در مدارس سمپاد رشته ریاضیفیزیک خوانده است و انتظار میرفته مهندس شود اما حالا یکی از چهرههای شاخص تئاتر مشهد است. اینروزها نمایش «بلوف زودرس» پنجمین اجرای عمومی اوست که در مشهد کارگردانی میکند.
نیوشا دانشآموز کلاس هشتم محله شاهد مدال طلای هفتمین المپیاد فیلمسازی نوجوان را دارد. او فیلمنامه مینویسد، کارگردانی میکند و بازیگران فیلمهایش را از بین هممدرسههاییهایش انتخاب میکند.
پدربزرگم غلامرضا طیّرانیدستمالچی از کودکی در اطراف حرم به دستفروشی پارچههای عزای دهه محرم مشغول بود، او بعدها حجرهای در آن محدوده میخرد و در آن به کلیشهدوزی و شمایلدوزی مشغول میشود.
فاطمه سارونی لحظات شاد و غمگین زندگیاش را ثبت کرده است. طبع شعر این شاعر ۲۴ ساله باعث شده اشعار زیادی بگوید و آنها را در کتابی ۴۸صفحهای گردآوری کند.