هنرمند - صفحه 18

بیماری ام اس تکتم شریفی را به اینجا رسانده که حالا دیگر نه دستی برای نوشتن دارد و نه پایی برای راه رفتن، اما زبانش مانند انگشتی توانا در صفحه گوشی می‌چرخد و می‌نویسد.
علیرضا پوریانژاد، با تمرکز بر تولید صنایع چرمی با استفاده از ایده‌های جدید تلاش دارد، هنر و محصولات مشهد را به دیگر شهرها معرفی کند.
نیلوفر رهباردار‌مجاور از چهارسالگی ورزش حرفه‌ای را شروع می‌کند و چندین مدال رنگارنگ استانی در ژیمناستیک و تکواندو می‌گیرد. او همچنین از خردسالی به نقاشی علاقه‌مند بوده است و حالا آن را حرفه‌ای دنبال می‌کند.
حالا هشت‌سال از زمانی که عرفان امیریان متوجه استعدادش شد، می‌گذرد و او توانسته است پنج بار مقام اول و دوم مسابقات اذان آموزش‌وپرورش ناحیه‌۳ را کسب کند.
دهقان‌پور می‌گوید: دغدغه معیشت همیشه گریبان‌گیر هنرمندان بوده و هست. سال‌های سال در محیط اداری مشغول کار بودم، جایی که قواعد و شرایط آن‌چندان دستت را برای خلاقیت باز نمی‌گذارد!
حسن حامد که همیشه به بیماری‌اش می‌خندید، ۱۴ اردیبهشت سال ۱۳۷۱ در حالی چشمانش را به‌روی دنیا بست که فرصت دیدن اجرای عمومی بهترین اثرش «بچه تابستان» را پیدا نکرد و در آرامستان خواجه‌ربیع به خاک سپرده شد.
امیرحسین شاهسونی بیش‌از سه‌سال است که تصاویر درجه‌یکی از طبیعت و حیات وحش ثبت کرده، آثارش در چند جشنواره نمایش داده شده و افتخار هم آفریده است. او وقت زیادی را دوربین به دست در کوه و طبیعت و دشت می‌گذراند.
افسانه گوهرنیا معتقد است: اصرار به آموزش‌دیدن و تجربه‌ای که در حوزه عمل جواهرسازی به دست آورده بودم باعث شد که طرح‌های پخته‌تر و قابل‌اجرایی بسازم و نظر جواهرسازان خارجی را هم جذب کنم.
مهدی که اکنون در کلاس ششم درس می‌خواند، سال‌۱۴۰۲ توانست مقام سوم مسابقات نقاشی آموزش‌وپرورش ناحیه‌۳ را کسب کند. می‌گوید: یک‌بار وسط کار ناراضی بودم و خواستم رهایش کنم. ولی استاد بهم یاد داده که باید صبر داشته باشم.
گروه موسیقی محلی «دل‌شیدا»، رکورد‌دار بیشترین اجرای موسیقی محلی و سنتی در کشور است، وجه مشترک اعضای گروه این است که برای کسب درآمد موسیقی اجرا نمی‌کنند، بلکه هدفشان شاد‌کردن دل مردم است.
تکتم وظیفه‌دان خوشنویسی است که برای خلق آثارش چله می‌نشیند، بزرگ شده محله دروی است و همسرش مکانیکی دارد که اتفاقا بزرگترین مشوق تکتم در هنرش است.
آنچه محمد هنرورنژاد معروف به «قیچی‌طلایی» در محله عباس‌آباد را از هم‌صنفانش متمایز می‌کند، جمله‌ای است که پشت شیشه مغازه درج شده است؛ اینکه اصلاح مو در این آرایشگاه برای نیازمندان، رایگان است.
حاج محمود، هیچ‌گاه دنیایش را با مدح ائمه اطهار معامله نکرد. روزی که در ۸۷ سالگی از دنیا رفت، نه فقط یک پیرِ نوحه‌خوانِ پیشکسوت که یک گنجینه معنوی بی‌تکرار به آغوش خاک سپرده شد.
نفس نعمتی از کودکی آموزش زبان انگلیسی را شروع کرده است و در دوره مقدماتی المپیاد بین‌المللی زبان انگلیسی امتیاز عالی کسب کرده و به‌زودی در مرحله دوم آن شرکت خواهد کرد.
رمضان معمّر و مجید سلطانی دو استاد سنگتراشی هستند که درمیان همکارانشان به «دوقلوهای سنگی» شناخته می‌شوند. معمٌر در کارنامه‌اش، ثبت جهانی دیزی سنگی را دارد و سلطانی هم سابقه صنعتگر نمونه استان‌شدن را.
الهه پژوهی، صداپیشگی و گویندگی بیش‌از ۱۰۰ فیلم، سریال و پویانمایی و مستند و بازی در بیش‌از ۵۰ نمایش و چیزی در همین حدود سریال و فیلم کوتاه و سینمایی و تله‌فیلم را به کارنامه‌اش افزوده است. 
حسین شبرنگی، بانی هیئت علی‌اکبر (ع) است و هر‌ساله در مناسبت‌های مختلف مذهبی در منزلش، مراسم عزاداری و سینه‌زنی برپا می‌کند. او را می‌توان قدیمی‌ترین ذاکر اهل‌البیت (ع) و مصیبت‌خوان محله زارعین دانست.
این بانوی هنرمند می‌گوید: یک‌سال‌ونیم فکر می‌کردم که این هنر را چطور به مشتری‌های شهرنشین عرضه کنم تا اینکه ایده ساخت کیف‌های ترکیبی، متشکل از هنر چرم‌دوزی و حصیربافی به ذهنم رسید.
سیدجلال شمسی‌نژاد شاگردی را از رواق دارالسیاده آغاز کرد اما بعد از دو هفته، آن‌قدر خوب پیش رفت که استاد حبیب‌الله خوش دست درباره‌اش گفت: «انگار خدا تو را برای این کار آفریده است!»
احمد فخرصباحی، قاتل مرموز، باهوش و خطرناک سریال مزد ترس بود که تماشاگران سریال را بی‌پلک زدن، به دیدن باقی ماجرا ترغیب می‌کرد.