محمود یغمایی، هنرمندی که در کاروانسرای بابا قدرت مغازه دارد میگوید: ما مشتریهای غیروطنی زیادی داشتیم که علاقهمندترینشان آمریکاییها بودند. آمریکاییها عاشق چاروق بودند.
بزرگترین معرق «ضامن آهو» در کشور، در گاراژی هجدهمتری در محله خاتمالانبیا (ص) خاک میخورد؛ این شاهکار هنری با ابعاد دو در سه متر و با بهکارگیری ۱۴ میلیون قطعه چوب، در طول ۱۰ سال خلق شده است.
دکتر فتحالله شیبانی، هم جراح و دندانپزشک است و هم فیلمسازی هنرمند. «آن سوی پنجره» ساخته شیبانی است که بعداز ۵۳ سال، به عنوان نخستین فیلم ایرانی در جشنواره بینالمللی اسپانیا حضور پیدا کرد.
محله سجادیه که روزگاری بهخاطر کارگاههای خیاطی و گلدوزیاش معروف بود حالا با رکود این حرفهها روبهروست.
آرایشگاه متفاوت داییقاسم در جاده سیمان با ذوق خودش تبدیل به موزه نگهداری اشیای قدیمی شدهاست.
اسدالله غفوریثانی داستان کتابفروششدنش را که در ادامه به راهاندازی جمعهبازار کتاب منتهی شد، اینطور روایت میکند: من و آقایان مقدسی، سیدآبادی، امیری، آخوندی و... در زیرزمین پاساژ مدرس مغازه داشتیم.
نگاه عمیقِ هنرمندان و هنردوستان بر روی تابلوهای پر نقش و نگار مهدی امینی در نمایشگاه نقاشی عینیت، شاهدی بود بر حجم هنرمندی خالق تابلوهای به نمایش درآمده.
مکبر نوجوان حرم مطهر رضوی از همان کودکی همراه پدر به مجالس عزاداری و نوحهخوانی ائمه (ع) میرفت و از هفتسالگی درجلسه مداحی مسجد اماممحمدباقر (ع) شرکت میکرد.
علی اصغر خاکساری که بهدلیل ظرافت آثارش جزو هنرمندان قلمزن برتر جهان است، با ذرهبینهای خیلی قوی کار میکند و این موضوع به چشمانش آسیب زده است.
داستاننویس مشهدی میگوید: عیدگاه نمونهای از یک شهر کوچک بود که چند قهوهخانه خیلی خاص داشت. یکی از آنها، قهوهخانه «دربانها» بود که پاتوق آدمهای درستوحسابیتر بود.
نخستین دوربینهای عکاسی در دوره قاجار به ایران آمدند، با این حال بسیاری از عکسهای ثبتشده از آن دوران را دوربین عکاسهای خارجی، ماندگار کرده است.
ملیحه کیانطلب در بیست سالگی براثر بیماری ناشناختهای توانایی راه رفتن را از دست میدهد و بعد از مدتی متوجه قدرت دستانش در بافتنی و چرمدوزی میشود.
زهرا عراقی، شاعر کودک و نوجوان امسال مقام سوم جشنواره رضوی را کسب کرد. از او تاکنون سیصدشعر کودک و نوجوان در مجلات مختلف به چاپ رسیده است.
بهترین تفریح بچههای مرکز خیریه «امید فردای توس» در محله شهیدآقا مصطفیخمینی این است که ساعتی از روز را اینجا پشت دستگاه فرتبافی بنشینند، چیزی ببافند و با همسالانشان ارتباط برقرار کنند.
علی احسانپور در آغاز فصل جوانی و درحالیکه ۳۲ بهار از زندگیاش میرود، چند مقام کشوری و بینالمللی را در کارنامه هنری خود دارد و یکی از برترینهای هنر خوشنویسی است.
حبیبالله بیگناه، که هفتم آبان سال ۹۹ دار فانی را وداع گفت، اسمی بود که لابهلای شعرها، خاطرات و عکسهای قدیمیهای شعر و ادبیات مشهد زیاد به چشم میخورد.
غلامرضا زعفرانیه میگوید: هر روز همدرد کسانی هستم که عزیزی از دست دادهاند. خودم عزیزان زیادی از دست دادهام که همینجا آرام گرفتهاند؛ پدر و مادرم و معصومه، همسرم.
جواد خالقی عکاسی پرتکاپوست که همه انواع عکاسی را تجربه کرده است؛ از طبیعت و سوژههای اجتماعی گرفته تا عکاسی آتلیهای و خبری! تلاش او برای تشویق هنرمندان عکاس برای پرداختن به سوژههای بومی بهانهای برای همراهی با این هنرمند شد.
سیدمجتبی ذبیحی از دوره راهنمایی، آنقدر عاشق سرود بود که دستآخر شغلش همین شد، مربی سرود! او اکنون در کارنامه خود، رتبههای برتر کشوری زیادی دارد.
ناهید دلشاد که خیاطی هنر اجدادی اوست، احیاکننده ۵۵رشته سوزندوزی، مبدع الگوهای ایرانی لباس و پیشگام مد در حوزه لباسهای سنتی است.