خیریه - صفحه 2

حنیفه قدیمی به‌ازای سی سال خدمت صادقانه‌اش در بسیج و به‌اندازه سیصد جهیزیه و سیسمونی که تأمین آن را مدیریت کرده و به‌ازای جان جنین‌هایی که از خطر سقط، نجات داده است، خاطره برای گفتن دارد.
احمد علائی‌راد مددکاراجتماعی است، او از طرف شهرداری منطقه۱۱ به‌عنوان شهروند نمونه شناخته شده است. او از سال۸۳ به‌عنوان مشاورعالی جوانان مشغول بوده و بعدش به هلال‌احمر رفته است.
زمین مسجد قمر بنی هاشم(ع) حدود ۵۰۰ متر است و سال تاسیسش هم به ۵۰ سال قبل یعنی ابتدای سال ۱۳۴۰ برمی‌گردد. مسجد دارای مستغلاتی است که درآمد آن، کفاف بیشتر هزینه‌ها را می‌دهد.
حسن مرادی کته‌شمشیری و صفیه خانم همسرش، سال‌۷۹ خانه‌ای را به قصد برپاکردن حسینیه خریداری می‌کنند. مرادی می‌گوید: از کودکی در هیئت‌ها بزرگ شدم. در خانه پدرم از ۵۰‌سال پیش مراسم عزاداری برپا بوده است.
مادر دکتر رضا دهستانی، متخصص قلب و عروق در جوانی و در ۳۵‌سالگی به دلیل بیماری قلبی فوت می‌کند و او از همان زمان تصمیم می‌گیرد متخصص قلب و عروق شود. می‌گوید: در کارم دنبال پول نبودم.
از اعضای نه‌نفره هیئت‌مدیره مؤسسه و همه اهالی پای کار محله گرفته تا آن مرد زاهدانی که یک بار چای موکب را خورد و حالا سال‌هاست برای خدمت می‌آید، همگی نمک‌گیر نام شهدای بولوار شاهنامه هستند. 
سال‌هاست داخل مغازه کوچک برق‌کاری سید عباس طالبیان هم کار انجام می‌شود و هم دست آدم‌های محتاج گرفته می‌شود.
روح‌انگیز بیابانی بر اساس نذرش تصمیم به ساخت مجتمع خیریه‌ای برای مردم نیازمند می‌گیرد و در سال ۱۳۶۰ زمینی را در انتهای خیابان اقبال‌لاهوری برای تأسیس این خیریه خریداری کرده و شروع به احداث بنای آن می‌کند.
محسن سروی با تشکیل گروه جهادی «راه سعادت» ۱۳ سال است در نقاط مختلف کشور به نیازمندان خیر می‌رساند. از موکب‌های محرمی در شهر‌های مرزی و عراق گرفته تا امدادرسانی در سیل و زلزله و برآورده‌کردن آرزو‌های کوچک کودکان.
اینجا مرکز نیکوکاری، کارآفرینی و توانمندسازی «آبشار مهر رضوی» است؛ خانه امید چهارصد‌خانوار مددجو. اعضای این خیریه واسطه خیر هستند و از ارتباطاتشان استفاده می‌کنند تا خیران سراسر شهر را پای کار گره‌گشایی از زندگی هم‌محلی‌های نیازمند بکشانند.
موکبی که فاطمیه امسال برای چهارمین سال متوالی در پارکینگ بوستان ارم، برپا شده، نشانه‌ای از قدرشناسی محمدمهدی ابراهیم‌پور و رفقایش در هیئت منتظران ظهور به حضرت زهرا(س) است؛ ماجرا به زمانی برمی‌گردد که گرهی بزرگ از زندگی محمدمهدی باز شد!
مرکز نیکوکاری محله نوده، با حمایت اقتصادی و اشتغال‌زایی از خانواده‌های نیازمند حمایت می‌کند. این مرکز درزمینه کارآفرینی و ایجاد شغل برای افراد نیازمند نیز فعالیت می‌کند و تاکنون برای ۴۹‌خانوار تحت پوشش اشتغال‌زایی کرده است.
کلنگ مسجد و حسینیه و مجتمع فرهنگی‌درمانی الامام علی‌بن‌موسی‌الرضا (ع) را خانواده سادات‌موسوی و حیدری بر زمین زدند که در حدود ۲ هزار نفر هستند و همگی در این کار خیر سهیم شدند.
مؤسسه خیریه منتظرین ولی عصر(عج) در خیابان میثم سال‌هاست به مکانی برای تجمع و حضور خیّران مختلفی تبدیل شده که در اموری مانند اشتغال‌زایی و کاریابی فعالیت می‌کنند.
مسجد علی بن‌ابی‌طالب (ع) در زمان حیات آیت‌الله فقیه سبزواری تأسیس شد و از اولین مساجد محله طلاب بود. این مسجد که در اختیار بیماران جذامی بود را حالا فرزندان بیماران جذامی اداره می‌کنند.
مکتب حضرت رقیه (س) در محله کاشانی منطقه ۲، سال ۱۳۴۳ توسط حاج‌خانم قانع بنیان‌گذاری شد. در حال حاضر این مرکز فرهنگی- مذهبی با برگزاری جلسات قرآن و دروس حوزوی برای خواهران، به مکانی پویا در منطقه تبدیل شده است.
پس از این همه سال نسل‌به‌نسل سیسمونی درست‌کردن، خانه‌ زهره ایرانمنش در خیابان هاتف شناخته شده است و هرکدام از همسایه‌ها و اقوام که وسیله‌ای به‌دردبخور برای کودک دارند، زنگ در این خانه را به صدا در می‌آورند.
حاجي نوید از بچه‌های آسایشگاه است. او را خيّران به خانه خدا فرستاده‌اند تا امروز بشود تنها حاجي آسايشگاه معلولان ذهني. با او که صحبت می‌کنم، فقط می‌گوید: «دوست دارم با مادر و پدرم دوباره به مدینه بروم.»
مهدیه جعفری می‌گوید: در کانون حضرت زینب (س) می‎‌خواستیم فضایی ایجاد کنیم برای دختران نوجوان تا به‌جای اینکه در فضا‌های پرآسیب مثل کافه‌های مختلط یا پاساژ‌ها یا پارک‌ها وقت‌گذرانی کنند، خوش‌گذرانی‌شان را بیاورند به کافه‌صورتی.
محمد خادم‌الخمسه خیر خوشنامی است که کارش را از بازار قماش و تجارت در این حوزه شروع کرد. سال۱۳۵۸ با خرید زمینی در خیابان سرخس درمانگاهی می‌سازد که با توسعه، اکنون بیمارستان‌ امام زمان(عج) شده است.