در محله کمترکسی هست که زهرا ظهری را نشناسد. او بخشی از خانهاش را به فعالیتهای خیریهای اختصاص داده است؛ فضایی که قبلا آرایشگاه او بوده و خانمهای محله به آن مراجعه میکردند، اما حالا همان خانمها، بستههای معیشتی را آماده میکنند.
ایده ساخت و افتتاح مؤسسه خیریه «کهریزک»، برای بانو اشرف بهادرزاده قندهاری، قصه یک ساختمان و آجر و آهن نبود. میخواست سالمند بی پناه، معلول رهاشده، بیماری که خانواده اش شکست خوردهاند و... را همراهی کند و همین اتفاق هم افتاد.
زهرا نجفی نه مؤسسه خیریهای به نام خودش دارد و نه عنوان خاصی برای کارهای نیکوکارانهاش انتخاب کرده است. او فقط گاهی چندعکس یا کلیپ کوتاه در گروه فضای مجازی منتشر میکند تا همراهانش بدانند حمایتهایشان به ثمر رسیده است.
خیریه محبانالمجتبی(ع) در محله شهید مطهری، از سال ۱۳۶۴ توسط خیرین ساخته شد و امروز با کمک خیرین به ۱۳۹ خانوار تحت پوشش خدماترسانی و با آموزش هنر به آنها به خودکفاییشان کمک میکند.
در زمان اواخر قاجار و اوایل پهلوی، نگهداری از اطفال بیسرپرست و رهاشده نیز از وظایف مدیریت شهری به شمار میرفت. با ساخت شیرخوارگاه شهرداری مشهد، اوضاع تا حدی دگرگون شد و بهبود یافت. پیش از این، تنها پناهگاه کودکان، خیریهها یا دارالعجزه آستان قدس بود.
سالهاست که در همسایگی هم با خوبی و خوشی زندگی میکنند؛ از دیدار هم خوشحال و از دوری هم ناراحت میشوند. اما آنچه این دوستی و همسایگی را پررنگتر کرده، حس کمکرسانی به خانوادهها و افراد نیازمند محله است.
مریم طباطباییفخار، واقفی است که در میانه جوانی، دستگیر نیازمندان شده است. او خانه میلیاردیاش را برای شادی روح پدر و مادر وقف کودکان بیسرپرست و بدسرپرست کرده است.
مهد کودک زهرای مرضیه (س)، خیریه صاحبالزمان (عج)، ایجاد اشتغال برای بانوان و.... فقط بخشی از فعالیتهای فاطمه بهلولی است که طی سالها برای ارتقای فرهنگی و معیشتی اهالی پورسینا انجام دادهاست.
نرگس درویشزاده کسی است که در خانه یک مادر نمونه و در محیط اجتماعی نیز یک فعال فرهنگی است. به قول خودش اولین شاگردانش، فرزندانش بودهاند و همه جوانان محله را به دید فرزندانش نگاه میکند.
سال۵۷ وقتی کلنگ احداث مسجد امامصادق (ع) در خیابان دانشگاه مشهد به زمین زده شد، هیئتامنا به سراغ مرحوم علامهتهرانی رفتند، اما ایشان نپذیرفت و با تأکید گفتند بروید سراغ آیتالله زنجانی که ایشان از همه برای این امر مناسبتر است.
رقابت در گروه جهادی رسولالله بر سر این است که چه کسی میتواند ثواب بیشتری جمع کند. فعالیتهای خیرانه این گروه ابتدا توسط صبوری به رسم پدربزرگ و پدرش که آنها هم دست به خیر داشتند، آغاز شد.
صدیقه رضایی، با وجود زندگی معمولی خودش، نور امید را در دل آدمهای بسیاری در این شهر روشن کرده است. او کسی را ناامید از درِ خانه برنمیگرداند، چون معتقد است خیر از غیب میرسد، همانطورکه سالها قبل برای او و خانوادهاش رسید!
«خیریه یاوران جوادالائمه (ع)» 15سال پیش بدون سرمایه، اما با قلبهای پر از دغدغه آغاز به کار کرد تا گرهی از زندگی نیازمندان باز کند اما حالا یکی از مجموعههای فعال مردمنهاد محله شده که در حوزههای مختلف امید را به خانوادهها هدیه میدهد.
کوچه پرورش ۳۵ معبری فرعی در محله دانشجوست که تا چهار دهه قبل محل کسبوکار گلخانهدارها بود و هر روز چند کامیون گل از این کوچه به نقاط مختلف کشور ارسال میشد. حالا هم از زیبایی چیزی کم ندارد.
حنیفه قدیمی بهازای سی سال خدمت صادقانهاش در بسیج و بهاندازه سیصد جهیزیه و سیسمونی که تأمین آن را مدیریت کرده و بهازای جان جنینهایی که از خطر سقط، نجات داده است، خاطره برای گفتن دارد.
احمد علائیراد مددکاراجتماعی است، او از طرف شهرداری منطقه۱۱ بهعنوان شهروند نمونه شناخته شده است. او از سال۸۳ بهعنوان مشاورعالی جوانان مشغول بوده و بعدش به هلالاحمر رفته است.
زمین مسجد قمر بنی هاشم(ع) حدود ۵۰۰ متر است و سال تاسیسش هم به ۵۰ سال قبل یعنی ابتدای سال ۱۳۴۰ برمیگردد. مسجد دارای مستغلاتی است که درآمد آن، کفاف بیشتر هزینهها را میدهد.
حسن مرادی کتهشمشیری و صفیه خانم همسرش، سال۷۹ خانهای را به قصد برپاکردن حسینیه خریداری میکنند. مرادی میگوید: از کودکی در هیئتها بزرگ شدم. در خانه پدرم از ۵۰سال پیش مراسم عزاداری برپا بوده است.
مادر دکتر رضا دهستانی، متخصص قلب و عروق در جوانی و در ۳۵سالگی به دلیل بیماری قلبی فوت میکند و او از همان زمان تصمیم میگیرد متخصص قلب و عروق شود. میگوید: در کارم دنبال پول نبودم.
از اعضای نهنفره هیئتمدیره مؤسسه و همه اهالی پای کار محله گرفته تا آن مرد زاهدانی که یک بار چای موکب را خورد و حالا سالهاست برای خدمت میآید، همگی نمکگیر نام شهدای بولوار شاهنامه هستند.