این فضای پانصدمتری، همچون فرهنگسرای کوچک توانسته است طی ۳۰ سال به ۳۰هزار نونهال، قرآن بیاموزد و ۱۵هزار بانوی سرپرست خانوار را فارغ از تابعیتشان، خودکفا کند.
چند آدم خیّر در محله تلگرد امکانات پزشکی را به اتاقی کوچک میآورند و به خدمتدهی به بیماران نیازمند میپردازند. خیرانی که نام همگی را دقیق نمیدانیم، اما بیشک «آیتالله دهشت» یکی از آنها بوده است.
حاجعباسعلی عباسیقیافهشناس از آن دسته خیّرهایی نیست که پول کلانی داشته باشد با این حال او تاکنون سه مسجد و حسینیه، یک بیتالرقیه(س) و مهد کودک ساخته است.
این مرکز نیکوکاری، در همه اعیاد با کمک خیران برای دانشآموزان خوراکی تهیه میکند. علی حسنی میگوید: وقتی پشمک نذری پخش میکنیم، صدکیلو شکر میخریم و از صبح تا شب با دستگاه برایشان پشمک درست میکنیم.
زهرا خانم از این جنس آدمهاست که سرش درد میکند برای کار کردن و اینکه خیرش به دیگران برسد. این ویژگی را هم از پدرش به ارث برده است، هیچ وقت نسبت به آدمهای اطرافش بی تفاوت نبود.
مرحوم حاجحسین علمایی روز دوشنبه، دهم دیماه در نودویکسالگی دار فانی را وداع گفت؛ این خیّر محله فلسطین طی سالهای زندگیاش، سرپرستی هزارخانواده فقیر و فرزند یتیم را بر عهده داشت.
صغرا مؤمن، پرستار نمونه بیمارستان ۲۲ بهمن است. به گفته خودش او از کودکی عاشق حرفه پرستاری بوده و ۱۷ سال است که با سختیهای این حرفه میسازد.
عصمت کریمیترشیزی میگوید: با اینکه دو دهه میشود که منازل مسکونی اینجا تبدیل به مراکز پزشکی شده و اکثر همسایهها از اینجا رفتهاند، همانها که ماندهاند، هوای یکدیگر را دارند و در سختی و خوشی کنار هم هستند.
دکتر خطیب ساکن آمریکاست و سالی یکبار به ایران میآید تا بین دانشآموزان نخبه تحتپوشش مرکز نیکوکاریاش باشد و از نزدیک با آنها دیدار کند. دکتر سیدرضا خطیب سال ۱۳۰۹ در منطقه ۸ مشهد بهدنیا آمده است.
سعید کاظمی میگوید: سعی ما بر این است که دل همه بچههای کلاتهسرهنگ را شاد کنیم؛ بههمیندلیل نمیخواهیم تبعیضی بین فرزندان آنها و کسانی که کمتر دارند، بگذاریم و سعی کردیم به همه بچهها هدیه بدهیم.
کلنگ مسجد امام رضا(ع) ۲۲سال قبل با کمک ۱۰میلیون تومانی از سوی خانم مسن کویتی که دستی در خیر داشت در مساحتی هزار متری با ۵۰۰متر زیربنا، زده شد.
اهالی محله سجادیه پا پیش گذاشتند و جای خانواده عروس و داماد را پر کردند. از خودرو و دستهگل عروس گرفته تا شیرینی، میوه، شام و تالار و حتی آرایش ساقدوشهای عروس را هم که مانند خودش بچههای بهزیستی بودند، برعهده گرفتند.
از قدیمیهای بیتالزهرا(س) که بپرسی، میشنوی که این مجموعه در سال ۶۸ راه اندازی شد و کمک به خانوادههای نیازمند و سالمندان اطراف فلکه آب را سرلوحه کار خود قرار داد.
مجید سالاری از سال۶۷ تاکنون ساکن محله آزاد شهر مشهد شده و سالهاست که خانهاش را برای مراسم عروسی در اختیار نوعروسان قرار میدهد. او با همکاری خیران، جهیزیه این زوجها را هم تهیه میکند.
تعدادی از کارمندان و پزشکان بیمارستان طالقانی که درد و رنج بیماران را از نزدیک دیده بودند انجمنی برای حمایت از مسلولین تشکیل دادند و به مرور زمان تعداد زیادی از مسلولین استان خراسان را تحت پوشش قرار دادند.
جابر مداح معتقد است بهترین نوع کمک کردن دادن کار است، به جای پول. ما در شرکت خودمان، از مهندس تا کارگر، افرادی را استخدام کردیم که بیکار بودند.
موسسه «همیاری دانشجویان مهرآفرین» تنها مرکز خیریه دانشجویی کشور است. خیریهای که بنیان و پایه آن بر نیت و هدف کمک به دانشجویان مستضعف و نیازمند شکل گرفت.
در مدرسه «سوم شعبان» که بههمت «حاجعبدالحسین کرمانیان» بنا شد، ۵۰نفر تحصیل میکنند، اما ۱۲۰دانشآموز تلفیقی را هم پوشش میدهند که در مدارس عادی تحتنظر مدیران این مدرسه درحال تحصیل هستند.
ولیالله کارگر مقدم باجگیران، از سال۱۳۹۴ جشنهایی را برگزار میکند که در آن، بچههای تحت پوشش بهزیستی کنار مردم حضور دارند. میگوید: هر جشنی که برگزار میشد، همسایهها را نیز تحتتأثیر قرار میداد.
علی دسترس میگوید: پویش «بافتنیهای گرهگشا» با حضور خانمهای محله در مساجد اجرا شد و تصور نمیکردیم تا این اندازه خانمها پای کار باشند. نیتمان در این پویش این بود هر گرهی که میزنیم، گرهی از مشکل مسلمانی باز شود.