اداره کل کتابخانههای عمومی استان خراسان رضوی برای چندسال کتابخانه «فرزانه جامع» را بهعنوان کتابخانه برتر استان در جذب کتاب و انجام فعالیتهای کتابداری و مرتب و تمیزبودن فضا معرفی کرده است.
به گفته اهالی سیدی حدود شش دهه پیش محلهای به این نام وجود نداشته تا اینکه شخصی به نام «سیدمحمود سیدی» به اینجا میآید و چاه آبی حفر میکند و سبب آبادانی میشود.
مرکز نگهداری کودکان بیسرپرست و بدسرپرست خاتمالانبیا(ص) درمحله شاهد و در خانه اجارهای دو طبقهای راهاندازی شده است و در حال حاضر ۲۰ پسربچه بیسرپرست و بدسرپرست را زیر پوشش خود دارد.
علی جمشیدی ایرانگردی است که سفرهایش را با پای پیاده میرود. سفرنامهنویس باید تنها سفر کند تا بتواند بهخوبی حوادث و وقایع سفرش را ثبت کند.
محمدرضا فروهی نهفقط برای کمک به مسجد از دادن خواروبار مضایقه نمیکند، بلکه با صرف وقت خود برای برنامههای مسجد، به حال خوب محلهاش هم خدمت میکند. با افتخار میگوید که وردست آشپز است.
مرضیهسادات حسینینژاد از ۲۱ سال پیش بانی کارهای خیر در محلهاش شده است. داستانش برمیگردد به زمانی که قاسمآبادی با این سبک و سیاق وجود نداشت.
کار جواد رضایی، پزشک خیر محله رازی تمامی ندارد، درمان رایگان ۴۰۰ بیمار در یک ماه، سرزدن به ۴ روستا در سال برای درمان رایگان و تهیه جهیزیه از اقدامات دکتر جواد رضایی است.
خانه آرزوها در محله شقایق ۲، سفیرانی دارد که تمام همّ و غمشان برآورده کردن خواستههای بچههاست.
محسن، هادی، معصومه و علیرضا که شهروندان محله فرهنگیان محسوب میشوند، بهترتیب فرزند دوم، چهارم، پنجم و هفتم خانواده «قشنگ» هستند که بهمرور، کمتوان جسمی شدهاند.
«مرکز توانبخشی کودک کمشنوا و ناشنوای نغمه» واقع در بولوار رضوی در دوران کوتاه فعالیتش سبب شده کودکان زیادی مشکل شنوایی را پشت سر بگذارند و با کلام زیبایشان با خانوادهشان صحبت کنند.
این عالم خیراندیش در تأسیس و راه اندازی امور خیریه و عام المنفعه اهتمام فراوانی داشت و در ایجاد حدود بیست مؤسسه خیریه نقش ارزندهای ایفا کرد و با بسیاری از هیئات مذهبی مشهد ارتباط داشت.
فاطمه مجرایی میگوید: مسئولیت پایگاه بسیج را که برعهده گرفتم، اولین کارم دعوت از بانوان قدیمی و فعال محله برای کمک به نیازمندان بود تا دور هم جمع شویم و کارهای خیر نظم بیشتری بگیرد.
این خیًر نیکوکار از همان زمانی که با چشمانش فقر و فلاکت مردم را دید، خیلی دوست داشت به آنها کمک کند و حالا سرپرستی هزارخانواده فقیر و فرزند یتیم را برعهده دارد.
همهچیز از دغدغهمندی و احساس مسئولیت چند جوان متخصص در حوزههای کارآفرینی، آیتی و کسبوکار شروع شد.امیرحسین صالحی میگوید: در تحقیقاتمان متوجه شدیم شیوههای سنتی چالشهایی دارند.
۸۴ نفرند. ۱۰ تایی پسر و بقیه دختر که اگر از ۱۴ سالگی چند پله بالاتر بروند حتما آدمبزرگهای بیریای خوبی میشوند، اما تقریبا بیشترشان به ۱۴ سالگی نرسیده، میمیرند.
بیش از ۳۳سال از همنشینی راضیه عطار با هنر میگذرد و حالا هنر شده بخشی از پازل زندگیاش. تاکنون خیلیها زیرنظر این بانوی هنرمند محلهمان موفق به دریافت گواهینامه بینالمللی فنیوحرفهای شدهاند.
خانم فضائلی همیشه دستی بر آتش داشته و به قول همسایههایش در هر کاری دستش خیر است و فقط به خاطر ذخیره کردن «توشه آخرت» خود از این کوچه به آن کوچه سر میزند.
نخستین مرکز نگهداری بیماران صعبالعلاج ایران (هاسپس) در مشهد به همت بنیاد خیریه دکتر رضا خطیب به زمین زده شد؛ بنیادی که از دل منطقه ثامن و به همت یکی از ساکنان قدیمی آن برخاسته است.
حسین روزبهانی میگوید: به اعتقاد من، مردم در جامعه باید حرمت کودکان کار را حفظ کنند و اگر به آنها کمک میکنند، کمک نقدی نباشد و با حفظ شأن آنها همراه باشد.
ملیحه برادران با هنر خیاطی که از مادرش به ارث برده، تکههای پارچه جدا از هم را به صورت ملحفه، روتختی و کوسن و... درمیآورد. هنر چهلتکهدوزی، سنتی است که خاطرات بسیاری را میتواند برایتان زنده نگه دارد.