«مرکز نگهداری معلولان ذهنی دختر بالای ۱۴ سال پردیس» تنها مرکز ایزوله شدید دختران معلول است، دراین مرکز بچهها هوشبهر بین ۵ تا ۲۵ دارند و وابسته به تخت هستند و قادر به انجام کارهای شخصی خود نیستند.
محله
آب و برق
محله آبوبرق امروزی را زمینهای سه روستای پاچنار، مفتآباد و نُهدره، تشکیل میدهد. این محله یادگار مهندس جواد شهرستانی، مدیرعامل وقت شرکت آب و برق است. سال ۱۳۴۰ او زمینهایی که بدلیل بیصاحب بودن به مُفتآباد معروف بود را از منابع طبیعی گرفت و به کارگران و مدیران آبوبرق مشهد واگذار کرد.
خیلیها در خیابان ویلا مصطفی یغمایی و دکهاش را میشناسند. او معلول است و از هفت سالگی روی پای خودش میایستد. از فروش آلاسکا و فرفره تا حالا که خوراکی میفروشد.
هیئت متوسلین به امام رضا(ع) که بهصورت ویژه روی موضوع مهدویت کار میکند، توانسته است پای اقشار مختلف را در هر سنوسالی به مصلای این بوستان باز کند.
دختران خانه حضرت زینب (س) اغلب بیسرپرست یا بدسرپرست هستند اما با کمک خیران و مادرانگیهای پروین خانم حالا خانهای دارند مانند خانه دیگر دختران شهر.
هدی افسای میگوید: ماه محرم بود. به امامحسین (ع) متوسل شدم که خوشبخانه کد باز شد و اسمم را نوشتم و در خدمت استاد فرهمند در مدت دو سال، حفظ کل قرآن را به پایان رساندم.
ستاره تابش و همسرش که پسری را به فرزندخواندگی پذیرفتهاند، تاکنون ۲۶ مدرسه را تجهیز و نوسازی کردهاند. آنها نوسازی مدارس را از مدرسه فرزندش آغاز کردهاند.
نجمه باباغیبی در بخش نسخ خطی و کتب نفیس کتابخانه عمومی مرکزی امام خمینی(ره) میگوید: بیشتر افرادی که به ما مراجعه میکنند، محققانی هستند که برای تکمیل تحقیقاتشان به اسناد تاریخی معتبر نیاز دارند.
سیدمجتبی ذبیحی از دوره راهنمایی، آنقدر عاشق سرود بود که دستآخر شغلش همین شد، مربی سرود! او اکنون در کارنامه خود، رتبههای برتر کشوری زیادی دارد.
صدای اذان هر روز در کوچه صارمی۳۷ طنینانداز میشود. سیدرسول ساداتتهرانی ۲۵ سال است به عشق امامان معصوم(ع)، این معبر را آذینبندی میکند.
سرهنگ سیدکاظم فرتاش، فرماندار نظامی سوسنگرد در جنگ تحمیلی بوده، او کسی است که سالها با دکتر چمران در جبههها خدمت کرده و خاطرات آن دوران را بهخوبی به یاد دارد.
حسن بامشکی، مربی پیشکسوت کشتی میگوید: داشمشتیهای هر محله مانند پاسبان و نگهبان آن محله بودند، چون امنیت کوچه و خیابان محله زندگیشان را تأمین میکردند.
سوسن نیکذات، سفیر صلح و دارنده نخستین موزه سیار کودک در ایران است. در شهر قاشقکهای او قاشقها هر کاربردی دارند جز آنچه همه ما از آن در طول روز استفاده میکنیم.
منیر خدابخشحصار و محمدرضا قانع زوج جهادی هستند که در سال ۵۸ پشت یکی از میزهای کمیتههای جهاد سازندگی مشهد نشسته بودند؛ یکی کمیته فرهنگی و دیگری کمیته عمران.
پریناز محمدپور روحی که نزدیک سیزدهسال دارد، توانسته است بیشاز پانزدهمقام شهری و استانی و کشوری به دست بیاورد و به تیم ملی دعوت شود.
تمام نقشآفرینانش گروه «کهکشان نوجوانی» زنان کربلایی هستند. زنانی از ۱۴۰۰ سال قبل که از زبان خودشان داستان راستان کربلا را روایت میکنند.
رسا مجددی، جوان محله آب و برق با برتری در مسابقات جهانی روباتیک بورسیه استرالیا را گرفت، اما عرق ملی نگذاشت که برود.
دور از هیاهوی روزانه و فراتر از تمامی دغدغهها، در خیابان هفتتیر مرکزی واقع شده که بانویی، مادرانه و عاشقانه ۴۰ کودک و نوجوان دختر را در آن به آغوش کشیده است. اینجا را «خانه فرشتگان» مینامند.
هدف سید جواد رحیمزاده از راهاندازی گروه هنری ققنوس در سال۸۰ تولید نمایشهای خاص کودک و نوجوان بود.
علی محمد جمالی بهنام متولد ۱۳۲۸ است و از سال ۹۲ تاکنون دیالیز میشود، اما او یک کوهنورد و طبیعتگرد است. جالب اینجاست آشتی او با کوه و طبیعت درست زمانی اتفاق میافتد که کلیههایش به جبر زمان با او قهر کردهاند.
بهروز باهنر بیشاز هرچیز در مدلهای آموزشوپرورش رایج، پژوهش کرده است و زیروبمهای این حوزه را میداند. دو زونکن پر، لوح تقدیر و سند و مدرک از کارهایش دارد و تا دلتان بخواهد جام و تندیس گرفته است.