خیاط - صفحه 4

غلام‌رضا زاهدی و صدیقه همدانی هر دو معلول هستند و برای گذران زندگی خیاطی می کنند، اما با شدت گرفتن معلولیت آن‌ها خیاطی هم دیگر کفاف دخل و خرج‌شان را نمی‌دهد.
خیاط‌خانه اکرم شیخ علی‌آبادی فقط مخصوص دوخت‌و‌دوز لباس نیست. او در‌کنار مزون لباس، مزون کتاب هم راه انداخته و کار‌های جالب دیگری مانند طراحی کارت عروسی کتابی را انجام می‌دهد.
محدوده چهارراه لشکر مشهد به دلیل فعالیت چند مغازه نظامی‌فروش، در این شغل شهرت پیدا کرده است، اما محل‌های دیگری هم مانند پاساژ رحیمیان در خیابان نواب صفوی وجود دارد.
مرتضی راه‌جو از خیاطان نسبتا قدیمی منطقه ثامن است. او معتقد است در پایین‌شهر آدم‌ها دنبال لباس حاضری هستند و به خیاطی پول نمی‌دهند.
معصومه اکبری خانه‌اش را در اختیار خیریه منتظران بقیه‌الله(عج) قرار داده و خیران با چرخ‌های خیاطی چرخ زندگی نیازمندان را می‌چرخانند.
گوهرشاد خانم می‌گوید: زندگی مشترک دو معلول با سختی همراه است اما سعی می‌کنم سختی‌ها را آسان بگیرم. درکل خانواده ما یاد گرفته است مشکلات را سخت نبیند. تنها آرزوی ما خوشبختی فرزندانمان است.
ناهید دلشادراد ۵۵ هنر مختلف همچون کتیبه‌دوزی، زغره‌دوزی چهل تکه‌دوزی، سکه‌دوزی، پیله‌دوزی پته‌دوزی و.... در زمینه لباس و پارچه دارد و یکی از احیا‌کنندگان پارچه ترمه یزد است.
اکبر توابی از تصمیمی که در ابتدای جوانی گرفت، احساس پشیمانی نمی‌کند: وقتی وارد خانه شدم، مادرم من را محکم در بغلش فشرد. آرامتر که شد گفت «اکبر، مادر! من دیگر طاقت دوری تو را ندارم.»
متقاضیانی که مایل به خدمت در بخش خیاط‌خانه هستند، مستقیم به اینجا مراجعه نکنند. آن‌ها می‌توانند با مراجعه به سایت امور خادمیاران ثبت‌نام کنند تا با طی‌کردن مراحل لازم مشغول به خدمت شوند.
شمسی شوشتری یک بانوی فعال است که از هیچ تلاشی برای محله‌اش فروگذار نمی‌کند. مادر ۳ پسر است و در زندگی با مسائل مختلفی دست و پنجه نرم می‌کند، اما باز دست از جدیت و تلاش برنمی‌دارد.
ظریفه زارع ایده‌های جدیدی برای کاهش قیمت و زمان دوخت لباس‌های محلی دارد که اجرایی‌شدن آن می‌تواند تا‌حدود زیادی به ترویج دوباره لباس‌های محلی و حفظ هویت ملی‌مان کمک کند. 
علی ربانی که بیش از نیم‌قرن دوزنده عبا و قبای روحانیان محل و مشهد بوده می‌گوید: هفت‌ساله بودم که پدرم، مرا به شاگردی برد پیش خیاط، اما مگر اوستاهای آن زمان به شاگرد‌ها چیزی یاد می‌دادند؟
«فاطمه ملاابوالقاسمی» تاکنون لباسی را دور نینداخته و با استفاده‌از لباس‌های کهنه، دکمه‌های بدون‌استفاده، روبان‌های دور گل و حتی آویز پرده، آثار هنرمندانه‌ای را خلق کرده است.  
هادی شاطری از کارآفرینانی است که در زمان شیوع بیماری کرونا ورشکسته شد. اما او نه‌تنها توانست دوباره کارش را از نو شروع کند، بلکه همسرش را هم تشویق کرد که وارد این حرفه شود.
مددجویان مؤسسه فرهنگی محله جلالیه با خرده پارچه‌های دور ریختنی درآمدزایی می‌کنند.
راه‌اندازی مرکز آموزش و توانمندسازی تولیدات خانگی در محله چهاربرج، به کمک خانواده‌ها آمده است.
رامین ظفری و غزاله لطفی، بعد از سال‌ها تجربه سرپرستی نوجوانان، حالا به توانمندسازی مادران و فرزندان مشغول‌اند.
محله سجادیه که روزگاری به‌خاطر کارگاه‌های خیاطی و گل‌دوزی‌اش معروف بود حالا با رکود این حرفه‌ها روبه‌روست.
ناهید دلشاد که خیاطی هنر اجدادی اوست، احیاکننده ۵۵‌رشته سوزن‌دوزی، مبدع الگو‌های ایرانی لباس و پیشگام مد در حوزه لباس‌های سنتی است.
زهره صداقت، با هزینه شخصی‌اش چرخ خیاطی برای بانوان محله پورسینا می‌خرد و سپس به آن‌ها سفارش کار می‌دهد.