نام قدیم محله انصار «چاهمؤمنی» بود و این چاه و جوی آن در کوچه حر۵۶ قرار داشت. به همیندلیل است که ساکنان قدیمی این معبر، آن را به کوچه چاه مؤمنی میشناسند.
رضا یعقوبی میگوید: نوجوانان اینجا فضایی برای رشد، آموزش و حتی تفریح ندارند. دو سال پیش، باوجود همه مشغلههایم، کانون معراج را راهاندازی کردم؛ با پنج نفر شروع کردیم اما حالا شمار اعضای کانون به هفتادنفر میرسد.
فاطمه پرورش با همراهی پانصد عضو ثبتنامی فعال، چراغ فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی را در حسینآباد روشن نگه داشته است. در مسجد پنجتن آلعبا(ع)، زنان و دختران با حضور در کلاسهای این کانون، فرصتی برای رشد پیدا کردهاند.
حاج احمددستوراتی بعداز نماز، یکیدو ساعت وقت میگذاشت و برنامههای ورزشی و فرهنگی اجرا میکرد. هوای مردم را داشت و برای پیگیری مشکلاتشان پشتکار عجیبی به خرج میداد.
محمدمهدی رحیمی میگوید: کمکهای این صندوق مخصوص کسانی است که به یکباره درگیر یک مشکل جدی میشوند و نیاز فوری به پول دارند. وامهای فوری ما بهطور معمول ۵میلیون تومان است.
مسجد پاچنار که ما امروزه به «مسجد امامحسنعسکری (ع)» میشناسیم در محله پاچنار است. این مسجد قدیمی بنا به کتیبه کاشیکاری سردر آن در سال ۱۲۷۲ خورشیدی راهاندازی شده است.
تیم فوتبال المهدی در مسابقات محلهای مشهد خوب کار میکرد. بچههایی که سن بیشتری دارند این تیم را به خوبی به خاطر میآورند. بعد از مدتی به ذهنمان رسید کنار فوتبال یک جلسه زیارت عاشورا هم داشته باشیم.
شکل و شمایل مسجد امام سجاد(ع) به خانههای ویلایی کوچک میماند، همین وضعیت باعث شده یکی از همسایههای مسجد منزل مسکونیاش را وقف مسجد کند تا بتوانیم فضای مسجد را افزایش دهند.
این خانه قدیمی که سالیان سال دارالقرآن بوده است، حالا به حسینیه و زائرسرایی رایگان تبدیل شده برای اهالی روستای کرقند در خراسان جنوبی. حسینیهای که به همت خود اهالی و بزرگان روستا خریداری و تجهیز شده است.
حاج آقا قوسی میگوید: محله مسجد نداشت. آقای سلیمانی، یک طبقه از منزلش را دراختیار اهالی گذاشته بود به عنوان حسینیه. سال ۱۳۹۱ موفق شدیم، یک زمین ۱۲۵۰ متری را از سازمان مسکن و اداره اوقاف بگیریم.
علی اکبر شیردل در اولین سال حضورش در ارتش به عمان فرستاده میشود او میگوید: اواخر سال ۵۵، مرا همراه با شماری از نیروهای دیگر ارتش به دوره دوماهه آموزش چریکی فرستادند و پس از آن چهار ماه به عمان رفتیم.
دو سال پیش، گروه سرود «دختران باحیای فاطمی» و سه ماه پیش نیز، گروه سرود «پسران آیندهساز» پایهگذاری شد و حالا هرهفته، زیر سقف مسجد، همآوازیشان طنینانداز میشود که گاهی در حرم رضوی هم اجرا دارند.
سال ۶۱ بود که این زمین ۷۶۰ متری تبدیل به تنها مسجد محدوده چهارصد دستگاه شد و بخشی از هویت این محدوده شکل گرفت. هرکجای خیابان ابوذر که ایستاده باشی، کاشیکاریهای زیبا و منارههای بلند مسجدی را میبینی که جلوهگری میکند
میدان میرزاکوچکخان را که پشت سر بگذاری، پارک رستگار مقدم پیش رویت است. ابتدا فکر میکنی نام پارک را از نام شهید انتخاب کردهاند، اما بعد متوجه میشوی «رستگارمقدم» نام واقف پارک است.
سیدهادی خدادادحسینی با ایدههای نو، توانسته است پای بیش از پنجاه نوجوان را به جلسات قرآن مسجد حاجآخوند و حاجخاور باز کند. یکی از کارهایی که این طلبه جوان بر آن تأکید میکند، سپردن مسئولیت به بچههاست.
بچههای مسجد امامرضا (ع) که حدود ۴۰۰ نفر بودند، دور هم جمع شدند و از مردم غزه حمایت کردند. پرچم بزرگ فلسطین که ۶۰ یا ۷۰ متر طول دارد، در هوا معلق است و کودکان همگی ۱۰ دقیقه به نشانه اعتراض در اینباره سکوت کردهاند.
مرحوم حاجشیخابراهیم امامی سالهای اواخر حکومت پهلوی ۶۰۰ متر زمین را به نیت ساخت از آستان قدس رضوی اجاره کرد و دور آن را دیوار کشید. بعد از درگذشت او برادرش حاج محمدعلی توسعه مسجد و مدرسه را به عهده گرفت.
مسجد جوادالائمه (ع) یکی از اولین مکانهای مقدسی است که پیش از انقلاب و حدود ۴۰ سال پیش با یاری اهالی محله طلاب ساخته شد.
«حاجرضا شادمان» پیرمردی که در ۸۸ سالگی برای ادامه زندگی، دستان پینهبستهاش را در خاک فرو میبرد و از کاشت و برداشت سبزی زندگی میگذراند. تنها دارایی او زمین ۳۰۰ متری بود که وقف مسجد کرد.
اوایل دهه ۸۰ که مجتمع مسکونی سلحشوران ساخته شد، معبر محمدیه ۲۰ هم به عنوان یکی از راههای ارتباطی این مجتمع شکل گرفت، اما بهمرور زمان با وجود آسفالت معبر، اکثر زمینهای خالی حاشیه مسیر همین طور بایر ماند.