در سال۶۸، آن زمانیکه محله دانشجو کمجمعیت بود و بیشتر اهالیاش را فرهنگیان تشکیل میدادند، مسجد و کانون فرهنگی حضرت امیرالمؤمنین ازسوی مرحوم حاج شیخ حسن مظفری معارف وقف شد.
طیبه عبدالهی وقتی اوایل دهه ۶۰ از بیستمتری بلال به محله شریف آمد، اینجا بینامونشان بود و هنوز رنگ آبادانی به خود ندیده بود. تنها نقطه اشتراک خانه قدیمی و جدید، نداشتن آب و برق بود.
مسجد عباسبنعلی (ع) در خیابان یاران۹ پایگاهی برای همسایههای این کوچه است. آنها درکنار اینکه سالهاست یکدیگر را میشناسند، در کارهای فرهنگی محلهشان مشارکت میکنند و مرکز کارشان در مسجد است.
نوجوانان پایگاه بسیج شهدای گمنام مسجد امامهادی (ع) در محله شهیدبهشتی با وجود اینکه تجربه کار یدی ندارند، روزهای پنجشنبه و جمعه که از درس و مدرسه فارغ هستند، برای بازسازی مسجد محلهشان دست به کار میشوند.
کوچه «شهید شوشتری۴» عمری ۱۵۰ساله دارد و روزگاری به نام «مسرور» شهرت داشته، اما اکنون یادآور نام بانویی نیکوکار معروف به حاجخاور است.
دو دختر سختکوش گلشهری از پشت نیمکتهای مدارس محله شهیدآوینی گلشهر با زحمت فراوان خودشان را به صندلیهای دانشگاه علوم پزشکی مشهد رساندهاند.
حدود ۱۰ سال پیش بود که میان شلوغیهای بازار و رفت وآمد زائران در خیابان ۱۷ شهریور نخستین جرقههای احداث مسجد الحمید زده شد. جرقهای که حالا تبدیل به چراغی بزرگ برای روشنایی راه بازاریان شده است.
«سفیران هدایت» یکی از فرصتهای زندگی کیخائی بود، درست همان سالی که در مقطع ارشد رشته نرمافزار قبول شد. دوراهی سختی بود و علیرضا طلبگی را انتخاب کرد و حالا پساز یازدهسال در نقطهای که دلش میخواسته ایستاده است.
در مسجد امام زینالعابدین(ع) هم رد پای خیران مشهود است که با خدای خود معامله کردند. دعای کمیل با پذیرایی ساده برگزار میشود و بعد از دعای ندبه هم با کمک خیَرها سفرهای پهن میشود.
حرف حاجابراهیم محدث این بود: «در این لباس پایدار میمانم تا به لباسی سفید مبدل شود.» همینطور هم شد؛ نمازهای جماعت او حدود پنجاهسال در مسجد فقیهسبزواری، طیف زیادی از نمازگزاران را جذب کرد.
خیابان یاس نزدیک به بزرگراه شهید چراغچی قرار دارد. این خیابان که در قدیم، بخشی از محله فتحآباد بوده، در مسیر بازار میوهوترهبار مشهد به نام «میدانبار فتحآباد» قرار داشته است که اکنون میدان بار سپاد شده است.
این مسجد حدود سال ۱۳۴۲ ساخته شد. یکبار هم در اوایل انقلاب بهسازی شد تا اینکه فضای کم برای اقامه نماز باعث شد تا با همت و کمکهای مالی اهالی، بازسازی مجدد آن صورت بگیرد.
کلنگ مسجد امام رضا(ع) ۲۲سال قبل با کمک ۱۰میلیون تومانی از سوی خانم مسن کویتی که دستی در خیر داشت در مساحتی هزار متری با ۵۰۰متر زیربنا، زده شد.
از قدیمیهای بیتالزهرا(س) که بپرسی، میشنوی که این مجموعه در سال ۶۸ راه اندازی شد و کمک به خانوادههای نیازمند و سالمندان اطراف فلکه آب را سرلوحه کار خود قرار داد.
موقوفه سلسله سادات رضوی بعد از آستان قدس رضوی بزرگترین موقوفه است که بهصورت مستقل فعالیت میکند و ۱۵ هزار نفر در سراسر ایران و خارج از کشور ماهانه از این موقوفه سهمیه دارند.
امام جماعت مسجد امیرالمؤمنین(ع) میگوید: قصد داشتیم از ظرفیت مسجد برای رونق اشتغال استفاده کنیم و بانوانی که امکان اجاره مغازه برای فروش محصولاتشان را ندارند دور هم جمع کنیم. بخشی از سود فروش محصولات تقدیم جبهه مقاومت شد.
مسجد ولیعصر(عج)، مسجدی کوچکی است که قدمتی ۵۰ ساله دارد و در میان مغازهها و هتلهای سربهفلککشیده به چشم میآید که انگار گرد پیری بر چهره او هم نشسته است.
جواد کاهانی دو دهه پیش با همت بچهمحلهایش و خیلیهای دیگر تیمی در مسجد محلهشان تشکیل دادند که برخی از آنها تا حضور در مسابقات کشوری هم پیش رفتند.
حاج هاشم نصر از قدیمیهای محله هفده شهریور است، حسینیه هیئت محبین قرآن و اهلبیت (ع) یعنی همان خانه محل سکونت و بر گردن خیلی از اهالی حق پدری دارد.
همه اتفاقات خوب در مسجد امیرالمؤمنین (ع) با آمدن حجتالاسلام سیدحجت سبحانلو رقم خورد؛ امام جماعت جوانی که دغدغه فرهنگی داشت. حالا در محله از هرکسی سراغ یک پایگاه فرهنگی فعال را بگیری، این مسجد را معرفی میکند.