مسجد «جعفری» در دیوار سمت راستش یک آبانبار دارد که قدیمیهای مشهد آن را با اسم «موری» میشناسند. آبانبار موری هم دارای یک کتیبه است که در متن آن، نام «ناصرالدینشاه قاجار» بهوضوح خوانده میشود.
کیف و کولههایشان را بسته بودند تا زودتر برسند به اتوبوس. بچههایی که همه زیارتاولیهایی هستند که از روستای سرچاهان شهر حاجیآباد استان هرمزگان راهی مشهد و مهمان ساکنان محله سرافرازان شدهاند.
سَربُرجیها با کل پولی که توانسته بودند روی هم بگذارند، یعنی حدود ۴۵۰ هزارتومان به اینجا آمدند تا زمینی بخرند. ولی از آنجا که قیمت زمین دوبرابر پول آنها بود، کسریاش را خیّری از اهالی همان روستا تامین کرد.
از همان سالهای قدیم هیئتهای بسیاری با هیئت «بنیاسد متوسلین به امامزینالعابدین (ع)» که یک قرن قدمت دارد، اتحاد داشتند که تعداد آنها در سالهای اخیر به ۵۵ هیئت از نقاط مختلف شهر مشهد میرسد.
سال ۷۷ سه دختر بانو فاطمهسلطان موسویان، زمینی را به هیئت منتظران حضرتمهدی (عج) واگذار کردند و در این سالها بزرگترین جشنها، عزاداریها، موکبها و مراسم مذهبی در این بخش از شهر برگزار شده است.
وقتی حاجغلامحسین رمضانی بهترین قسمت باغ خود را به ساخت نخستین مسجد در روستای تقیآباد اختصاص داد، فکرش را نمیکرد وقفش بعد از هفتاد سال بشود نقطهعطف و اتصال اهالی محله هفده شهریور.
زهرا عباسپور در خانوادهای جهادی بزرگ شده است.ساخت مسجد و حسینیه روستا بههمت پدرش و سایر خیران شکل گرفته است. او هم تاهنگامیکه در خانه پدر بوده، با دوختودوز رایگان به دیگران خدمت میکرده است.
مسجد سهله محله سرشور به «نظریافته» معروف است درتاریخ ۹۲۷ هجریقمری توسط بیبی سیدهرقیهخاتون فرزند شاهکریم بنا گردید. اینکه چرا مسجد به «نظریافته» تغییر نام داده است، شاید بهدلیل اعتقادات مردم باشد.
مسجد جوادالائمه (ع) فقط محل عبادت و رازونیاز اهالی نیست. دختران صبح تا شب در مسجد جمع میشوند؛ آموزش میبینند، بازی میکنند، سرود میخوانند.
مسجد ابوالفضلی محله مهرآباد قدیمیترین مسجد محله که اهالی خیلی دوستش دارند و همهجوره هم پایکارند. همه نمازهای یومیه به جماعت خوانده میشود و مردم از راه دور و نزدیک خود را به صفوف نماز آن میرسانند.
مسجد امام حسین (ع) در محله ولیعصر دو بار متولد شد؛ یک بار زمانی که از آستان قدس رضوی به شهروندان در این محله هدیه شد و بار دیگر در سال ۸۲ زمانی که دو سال قبلتر کاملا تخریب شده بود و مورد بازسازی قرار گرفت.
بانی مسجد بناها، شخصی به نام «آقاحسین» بود. کتیبه و سنگنوشتهای در قسمتی از مسجد نصب شده که براساس آن، قدمت مسجد به حدود بیشاز ۲۷۰ سال پیش و زمان شاهرخمیرزا، پسر نادرشاه افشار میرسد.
چندوقتی است که بههمت شهروندان و خیّران و بانیان مسجد امام هادی(ع) که اغلب اهل مغان هستند جانی دوباره گرفته و به عنوان مجتمعی مذهبی، فرهنگی و درمانی در محله عنصری فعالیت میکند.
در دهه۶۰ آب لولهکشی در محله نبود. ماهی یکبار برایمان آب میآوردند. البته قناتی در آیلند میانی بولوار شهیداصلانی فعلی بود که برای شستوشو از آن استفاده میکردیم. این قنات با آسفالتشدن بولوار از بین رفت.
حسینعلی آهنگری، امامجماعت مسجد میگوید: دو خواهر افغانستانی در این محله بودند که از بین آنها حاجخاور بچهدار نمیشد. او قبل از فوتش این خانه و مغازه جلو آن را که تنها داراییهایش بود، وقف مسجد میکند.
اهالی حجتالاسلام محمدحسین رجاییخراسانی را با سمت مدیر مرکز فقهی ائمۀ اطهار (ع) مشهد میشناسند، اما بیشتر خاطرات او به معلمی در مدرسه توحید و رتق و فتق امور محله کوی پلیس برمیگردد.
خانمهای محله سرافرازان تولیدات خانگیشان را برای فروش به این مسجد محل میآورند. مسئولان غرفهها هم زنان سرپرست خانوار هستند و هم خانمهایی که میخواهند به اقتصاد خانوادهشان کمک کنند.
«پاور رنجر جنگاوران» نام یک سبک در ورزش رزمی است که شروع آن در ایران از سال ۸۵ کلید خورده است، مجتبی رضایی قهرمان مشهدی این رشته در کشور است.
محمدرضا فروهی نهفقط برای کمک به مسجد از دادن خواروبار مضایقه نمیکند، بلکه با صرف وقت خود برای برنامههای مسجد، به حال خوب محلهاش هم خدمت میکند. با افتخار میگوید که وردست آشپز است.
مسجد امامسجاد (ع) محله رازی جزو معدود مساجدی است که کودکانی که به تکلیف نرسیدهاند، حضور پررنگی در صفوف نماز آن دارند. محمدرضا آذری میگوید: کودکان و نوجوانان بسیاری در این مسجد بال و پر گرفتهاند.