آذر خانم گلکار باید مسئولی، مشاوری، چیزی در سازمان بازیافت شود. این بانوی ۷۵ ساله چنان با مهارت زبالههایتر و خشکش را بستهبندی میکند که اصلا نمیتوانید فکر کنید این بستههای مرتب و آمادهشده، زباله است.
مرضیه حسینی کارش این است که در پارکها و بوستانها قدم بزند، هرکجا گل و گیاهی ببیند که دور ریخته شده را جمعآوریشده و مجددا بکارد و با رسیدگی و مواظبت از آنها موجب رشد و سرسبزیشان شود.
جواد ملایری سالها است که باغبان شهرداری منطقه ۹ است و در محله سرافرازان سکونت دارد. او در مرکز تولیدات گیاهی شهرداری منطقه روزی ۲ هزار گل قلمه میزند.
سبزیکاری جزو علایق اصلی صدیقه رعنایی، بانوی ساکن محله شاهد است. میشود گفت کاشت و برداشت سبزی در باغچه حیاط، بهترین تفریح اوست.
«شایسته اکبری» بانوی طبیعتدوست محله شاهد، از داخل خانه و اتاقهایش گرفته تا حیاط پشت خانه را پر از گلدانهایی کرده که با سرانگشت او، در خاک پاگرفتهاند و با مراقبتهای او بالیدهاند.
الهام شاهی، از آن دست افرادی است که داشتن گل و گیاه، جزو ضروریات زندگیاش به شمار میآید و بالکن چهلمتری او در چهار فصل سال، سرسبز است.
حمیدرضا عصمتی، پارکینگ ساختمانش را با انواع و اقسام گل و گیاه و اسباب بهظاهر کهنه مادر و مادربزرگش به باغچه تبدیل کرده است.
ملیحه رمضانزاده در ۴۰ متر از فضای خانهاش پرورش گلهای کاکتوس را آغاز کرده و قصد دارد دراین رشته کارآفرینی کند.
عباسعلی قناد قرصی، ۴۰سال از عمر هشتادسالهاش را به گلابپاشی در حرم امامرضا (ع) گذرانده است و سالهای زیادی، در بین خادمان و زائران، به «حاجیگلابی» معروف بوده است.
بیشتر از ۵۰ گلدان در بانکی در محدوده میدان ۱۵ خرداد مشهد وجود دارد که به واسطه آن فضای داخل بانک همیشه تازه و مطلوب است.
احمد غروبی، یکی از شهروندان محله جاهدشهر با استفاده از روشهای خلاقانه و ابتکاری خود با استفاده مجدد از آب شرب مصرف شده خانواده درختان زیادی را پرورش داده است.
بین چند انبار ضایعاتی، پلاک ۷۷ دنیای دیگری است. دیدن آن همه گل و گلدان که رنگ سبز روستا را روی آن پاشیدهاند، رؤیایی مبهوتکننده است و پایمان را سست میکند.
گلخانه نیری حدود ۴۰ سال است که در حدفاصل خیابان قرنی و چهارراه مجد، گل و گیاه مشهدیها را تأمین میکند.
علی رنجبر، شهروند عاشق گل و گیاه کوچه پنجتن ۷۹ را شبیه تونلی جنگی کرده است او در طی زندگی شصت و چند سالهاش تا دلت بخواهد درخت کاشته است.
اهالی محل صاحب گلفروشی محله سعدآباد را با نام «مشممدعلی» میشناسند. اکنون او سالهاست که از دنیا رفته و مغازهاش توسط نسلهای بعد از او اداره میشود.
پلاک۲۳ خیابان محمدیه ۶ خانهای منحصر به فرد است که ۸۰ نوع گیاه متفاوت در باغچههای آن کاشت شده و به شیوههای نوین آبیاری میشود.
او را با نام حسن گلفروش میشناسند و کمترکسی حسن را با فامیل شناسنامهایاش (تناور زرمهری) به یاد دارد. حسنآقا با دو نوع گل مرتبط است، یکی گلفروشی و دیگری پیدا کردن استعدادهای گلزنی.
متین دلاورپژوه به راحتی صاحب گلخانه نشده است. او میگوید: افسردگیام ادامه داشت تا اینکه روزی جمله طلایی «معلولیت محدودیت نیست.» را از مجری رادیو شنیدم و تحولی در من به وجود آورد.
قلمه زدن و پرورش گلهای باغچه به وسیله پدر آنقدر زیاد شده بود که روزی تصمیم گرفت تا تعدادی از آنها را به مغازههای گل فروشی محله بفروشد.
سید جواد حسینی در اقدامی خودجوش ۳۰۰ اصله درخت توت در حاشیه بولوار هفتحوض کاشته و مسئولیت آبیاری آنها را هم برعهده گرفته است.