هیئت - صفحه 7

محسن ثابت توضیح می‌دهد که همه اهل محل به این روضه‌ها عادت کرده‌اند و به آن دلبستگی دارند؛ قبل از شروع محرم، یکی از خانم‌ها از من پرسید که امسال هم روضه‌ها برپا می‌شود؟به‌شوخی گفتم نه! پارسال بدهکاری بالا آورده‌ایم. آن خانم همان‌جا انگشتر طلایش را درآورد!
سیدحسین عبدی می‌گوید خاطرات جنگ، رهایش نمی‌کند و نمی‌گذارد در رفتار، گفتار، قضاوت‌ها و ارتباطش با خانواده، مشتری‌ها و هم‌محله‌ای‌ها، بی چارچوب و بدون قید‌و‌بند باشد.
علیرضا کریمی تعریف می‌کند: پس‌از ساخت مسجد، دوباره هیئت شکل گرفت، اما به‌خاطر نام «غدیر باباعلی» اعضا پیشنهاد کردند هیئت هم، نام «غدیر» داشته باشد.
۵۶‌سال از روزهای تشکیل هیئت جعفر‌آقا و دوستانش از معتبرترین هیئت‌های محله عامل گذشته است. زندگی در خانواده مذهبی باعث می‌شود او به فکر تأسیس هیئت بیفتد.
با رسیدن محرم، باشگاه ورزشی وحدت سیاه‌پوش می‌شود و شکل حسینیه به خود می‌گیرد. ایستگاه صلواتی مقابل باشگاه هم به روی رهگذران باز می‌شود و با نذری چای و شربت و شله‌زرد و... پذیرای همشهریان می‌شوند.
اینجا یک مسجد است که نوجوانانش زیر چتر اعتماد پیر‌غلام‌ها رشد می‌کنند و درس زندگی یاد می‌گیرند و بچه‌مسجدی‌های قدیمی‌اش، شده‌اند بال و پر بچه‌های دهه‌۸۰ و ۹۰.
چند نسل از اهالی محله وقتی علت مسجدی شدن خود را می‌گویند، فقط از «بابا الهی» نام می‌برند. علی‌اصغر الهی معروف به «بابا الهی»، پیرمرد خوش‌رفتار محله حسین‌آباد است.
سید‌مهرداد صالحی می‌گوید: سال‌۱۴۰۰ تصمیم گرفتیم مکان ثابتی برای برگزاری برنامه‌هایمان در نظر بگیریم که مکان کنونی بیت‌الزهرا (س) را راه‌اندازی کردیم.
حمید صداقت می‌گوید: پنج‌شش سال قبل به این فکر کردیم کاری برای درگذشتگانمان انجام دهیم؛ تصمیم گرفتیم عکس‌هایشان را روی دیوار حسینیه نصب کنیم. برای گرفتن عکس‌ها خانه‌به‌خانه رفتیم تا از خانواده‌هایشان عکس بگیریم.
محمود عرفان می‌گوید: از پانزد‌ه‌سالگی مرحوم آذر اجازه داد نوحه بخوانم. اما از وقتی وارد نظام شدم، نباید کسی می‌فهمید نوحه‌خوانم. زمان شاه اگر می‌فهمیدند به جلسات عزاداری و هیئت رفت‌و‌آمد داریم، اذیتتمان می‌کردند.
قضیه پاگیری هیئت و حسینیه محبان‌الحسین (ع) در خیابان خواجه‌ربیع ۶ (محله بهمن) برمی‌گردد به ۱۶ سال قبل؛ زمانی که پنج نوجوان و جوان با روشن کردن شمع، مراسمی مذهبی را نوبتی در خانه‌های خود برگزار می‌کردند
سعید اکرامی می‌گوید: در پانزده‌سالگی به ذهنم خطور کرد که خودم هیئتی راه‌اندازی کنم. جلسات هیئت امام‌سجاد (ع) از همان سال‌۷۶ هر هفته دوشنبه‌شب‌ها برقرار بود.
قدیمی‌های مسجد بالاخیابان از ۳۰ سال پیش مراسم گل‌باران حرم را در روز ولادت حضرت رضا (ع) اجرا می‌کنند.
مریم‌لطیف‌زاده که حدود ۱۵‌سال است با جان و دل برای رونق جلسه «متوسلین به امام‌زمان (عج)» مایه گذاشته، حالا هر‌هفته بیش‌از صدنفر از بانوان محله را در جلسه قرآن آموزش می‌دهد.
فضای کانون ۵۰‌متر است، اما کارگروه‌هایی از قبیل امور خیریه، نشریه، ورزش، برگزاری مراسم و جشن‌ها در حال فعالیت هستند.
محمود اصیل، جاهل محله نوغان، حالا به قول خودش «کرک و پرش ریخته» جوان خوش‌قد و بالا و چهارشانه آن روز‌ها این روز‌ها سمسار تکیده‌ای شده است.
عَلَم گردانی در نخستین سال با سه علم آغاز شد و پس از هجده سال با علم‌های بسیاری به‌سمت حرم رضوی حرکت می‌کنند. روز عاشورا و شب شهادت امام‌علی (ع)، زمان این دسته‌روی است.
مهدی خسروی پس از پیروزی انقلاب اسلامی اقدام به تشکیل «جامعه هیئت‌های مذهبی شهرستان مشهد» می‌کند. او امروز عضو هیئت موسس، امنا، مدیر و دبیر اجرایی این جامعه است.
هیئت متوسلین به امام‌رضا (ع)» عصر روز شهادت امام‌رضا (ع)، مراسم نمادین تشییع پیکر حضرت را برگزار می‌کنند. این مراسم از امام‌خمینی ۹۳ آغاز شده و به سمت حرم، ختم می‌شود.
مهدی خسروی پس از انقلاب اقدام به تشکیل جامعه هیئت‌های مذهبی مشهد کرد و همچنان سال‌هاست که در کسوت هیئت موسس، هیئت امنا، مدیر و دبیر اجرائی در این جامعه مذهبی به فعالیت خود ادامه می‌دهد.