مهیا رهنما، نوجوان محله سیسآباد که در مسابقات بینالمللی جام هشتمین خورشید، دوم شد، دوست دارد سکوهای قهرمانی را از آن خود کند.
علیاکبر عیسیزاده، ورزشکار پیشکسوت مشهد همزمان با جنگ تحمیلی، تمام عشق و علاقه خود به کشتی را در راهی دیگر به کار میگیرد و ۱۵ ماه میجنگد؛ مجروح میشود و باز هم ادامه میدهد و با پایان جنگ، دوباره کُشتی را از سر میگیرد.
غلامحسین عجم، مربی باشگاه میگوید: متأسفانه هیچیک از شاگردان این باشگاه باتوجهبه فقر مالی خانواده، توان شرکت در مسابقات خارج از کشور و افتخارآفرینی بیشتر را ندارند.
در مسابقات گود گلشور هم هر زمان پهلوان احمد وفادار در جمع بود، قند اول برای او اعلام میشد، اما او همیشه به رسم جوانمردی قند را به دیگران میبخشید.
سعیده امرالزمان هنگامیکه نزدیک چهلسال داشت، کوهنوردی را شروع کرد و حالا با آنکه گاهی زانوهایش درد میگیرد، دیگر نمیتواند این رشته هیجانانگیز را کنار بگذارد.
دختران ورزشکار گلشهری باتوجهبه کسب تعداد زیاد مدالهای رنگارنگ، جام طلایی تیم برتر کشور را هم با خود آوردهاند و رتبه نخست را از آن خود کردند.
محمد شکوهی با ۷ مدال قهرمانی کشوری و انتخاب شدن برای تیم ملی در رشته رزمی «مویتای»، آرزوهای بزرگ در سر دارد و میخواهد همانطور که پدر در صحنه جنگ خوش درخشید او هم با پیروزی در برابر حریفان، بدرخشد.
یکروز برای آمدن از باشگاه، قرار شد پدربزرگم من را از باشگاه به خانه بیاورد که با موتور تصادف کرد و پایش شکست و یک ماه در گچ ماند؛ خیلی غصه خوردم که به خاطر من این اتفاق برایش افتاده است.
مسئولان برگزاری مسابقات جهانی ژاپن به علی اورعی، جوان کاراتهکار مشهدی، که مدال طلای مسابقات جهانی ۲۰۱۶ را از آن خود کرد، عنوان «قویترین جنگنده» را دادند.
آرزو احمدی میگوید: تا قبل از شروع کونگفو، خجالتی و گوشهگیر بودم، اما از وقتی به باشگاه رفتهام، برای ارتباط با دیگران مشکلی ندارم.
عرشیا ذکاوتی میگوید: مربیام به ما آموخته همانطور که لباس رزم ما سفید است، باید قلبهایمان هم سفید باشد. من این حرفش را خیلی دوست دارم.
سیدمجتبی حسینی که خود از ناحیه پای راست دچار معلولیت است، سالهاست که در کسوت مربی وزنهبرداری کمتوانان جسمی فعالیت میکند و موفق به کسب عناوین درخشانی برای شهر و کشورمان شده است.
محمدحسین معین فردی معلول، اما ورزشکار است، هم کوهنوردی میرود و هم وزنه برداری. او درحال حاضر در رشته کارشناسی ارشد علوم سیاسی درحال تحصیل است.
پهلوان احمد جاودانی بهخاطر داشتن بیش از ۴۰ سال سابقه در ورزش زورخانهای و ۶۱ سال سن، حالا میداندار و مسئول گود جوانان و پیشکسوتان زورخانههای شهلافتی و خیبر و مولای متقیان است.
زهرا سنگ سفیدی، به همراهی تیمش در مسابقات کشوری که در تهران برگزار شد، حائز رتبه سوم در بخش تیمی شدند. علاوه بر این دختران در رقابتهای انفرادی مدالهای رنگارنگ بسیاری کسب کردند.
علیرضا پورسمنانی، روزگاری والیبال ایستاده بازی میکرد و پس از حادثه تلخ زاهدان، حالا چندسالی است که والیبالنشسته کار میکند.
ملیحه صفایی، بانوی ملی پوش مشهدی، با کسب ۴ مدال در مسابقات شطرنج، طلاییترین عضو کاروان «فرزندان ایران» در بازیهای پاراآسیایی هانگژو شد.
شهروند هفتادوچهارساله محله حجاب، هشت سال است که هر روز صبح بیش از ۵۰ شهروند قاسمآبادی را در بوستان نیلوفرآبی دور خود جمع کند و بیهیچ چشمداشت مالی، با آنان نرمش کار کند.
سیدابوالفضل هاشمی میگوید: هیچ موفقیتی آسان به دست نمیآید. آن دوران که برای آمادگی و اعزام به مسابقهها برنامهریزی میکردم کمتر میخوابیدم، به مهمانی نمیرفتم، با دوستانم به گردش نمیرفتم، تلویزیون نگاه نمیکردم. تمرکزم را گذاشته بودم روی تمرین.
پدر و مادرم با حوصله و صبر زیاد، من را برای تماشای مسابقات مختلف ورزشی میبردند تا بفهمم به کدام رشته علاقه بیشتری دارم، با دیدن بازیهای والیبال، بسکتبال، فوتسال و رشتههای رزمی، متوجه شدم مبارزه دونفره را بیشتر دوست دارم.