محمدرضا قلندرشریف میگوید: منطقه یک، منطقهای اصیل و قدیمی در مرکز شهر است که سروکار بیشتر مردم به آن میافتد. باتوجهبه اینکه همه نقاط این محدوده ساختوساز شده است، امکان توسعه برخی امکانات در این منطقه وجود ندارد.
مهدی خداشناس میگوید: بعد از بیست سال، خود مردم را به میدان آوردیم و اصلاح و بازنگری طرح تفصیلی را انجام دادیم و دیگر بین مردم این تفکر نیست که شهرداری میخواهد آنها را از محله شان بیرون بیندازد.
شاید برایتان جالب باشد بدانید قدمت «بوستان میرزاکوچکخان» در فاصله بازاررضا (ع) و خیابان شهید حنایی حتی بیشتر از پارک ملت است و در واقع از یک دهه پیش از ساخت پارک ملت بوده است.
قاسم عباسپور میگوید: روزی دو شیفت کار میکردم که میشود ۱۶ساعت. با ساعت کاری که داشتم، دیگر نمیتوانستم شبها هم به خانه بازگردم. خیلیوقتها در دفتر پیمانیمان میخوابیدم تا سحر دوباره کارم را آغاز کنم.
اینجا بازاری در قلب محله سراب مشهد است و نامش یادگاری از آب قنات سناباد. آنجا که آب این قنات در محدوده خیابان سعدی فعلی نمایان میشد و با گذر از بازارچه سراب و آب انبارهایش، به سوی حرم میرفت.
وفا ثابتی میگوید: وضعیت بحرانی سازههای بنا و استحکام آنها بیش از همه در این سرا ایجاد نگرانی کرده است، به همین دلیل در وهله اول مقاومسازی و استحکامبخشی مدنظر است.
مجموع روزبازارها و شببازارها در سطح شهر مشهد ۲۶ مورد است که بدلیل تنوع محصولات و قیمت مناسبشان با استقبال خوب مشتریان روبهروست.
حسین گواهی پاکبان محله عنصری با اشاره به علاقهاش به رفتگری که از کودکی در وجودش ریشه دوانده، ادامه میدهد: در کودکی آرام و بیصدا جاروسیخی خانه را برمیداشتم و میرفتم کوچه را جارو میزدم.
معصومه قاسمی بین خانمهایی که برای ورزش به سالن میآیند، به «عمهخانم» معروف است. او که بیستسالی میشود ورزش میکند، میگوید: سالمندی نباید بهانه شود که زنها در خانه بنشینند.
۵مهر، نودمین سال پا گرفتن نخستین غسالخانه بلدیه در مشهد است؛ غسالخانهای که، چون از لحاظ امکانات بهداشتی به انواع امروزی خود شبیه بود، بعد از افتتاح به این نام شهرت یافت: «غسالخانه جدید بلدیه».
محمدحسین حاتمی میگوید: همیشه سعیم بر این بوده که با افرادی که مراجعه میکنند، بهدرستی برخورد کنم و تا حد امکان تا حصول نتیجه کار، اربابرجوع را همراهی میکنم.
این آتشسوزی بزرگ با کمک لشکر خراسان و مأموران شهربانی و شهرداری اطفا شد ولی از سینما جز خاکستر چیزی باقی نماند و خسارت میلیون ریالی به مالکش تحمیل کرد.
«اینها که پل نیستند، تونل وحشت اند! نه صبح خیلی زود و نه از عصر به بعد حاضر به تردد از روی پل نیستیم؛ هر بار نیمه جان میشویم تا به آنطرف پل برسیم.» این روایت زنی جوان از فضای پل عابر پیاده خین عرب است.
این پل مدت هاست بیشتر از عابرپیاده به کار موتورسواران میآید، چرا که هیچنقطه وصلی بین شهرک شیرین و این طرف صدمتری یعنی مصلی و محمدآباد وجود ندارد.
پلهای هوایی منطقه یک که در دهه ۸۰ احداث شدند، تقولق کار میکنند. میانگین عمر این پلها به هجدهسال میرسد ولی بهدلیل هزینههای سنگین تعمیر و نگهداری پلهای عابر پیاده، وضعیت نامناسبی دارند.
طیبه سرایی میگوید: مکان کنونی مسجدالرضا (ع) در بوستان جهانشهر در گذشته مسجد پادگان بوده است. شهرداری با بازسازی این فضا و درنظرگرفتن محیطی برای اقامه نماز بانوان، اقدام درخورتوجهی انجام داده است.
محمدصارم صفاری باغ ۲۲۰۰ متریاش را برای انجام کارهای فرهنگی مانند کلاسهای مشاوره ازدواج، اردوهای تفریحی دانشآموزی، اردوهای خانوادگی و کلاسهای ورزشی در اختیار شهرداری قرار داده است.
تاریخچه بیمارستان منتصریه به شاهزاده منتصرالملک که از ثروتمندان مشهد بود، برمیگردد. او فرزندی نداشت. بنابراین وصیت کرد که اموالش صرف ساخت بیمارستان شود. پساز درگذشت او، همسرش در خیابان «جنت» ساخت بنا را شروع کرد.
سالار سعیدی نوجوان محله هنرستان که که کوچکترین عکاس شرکت کننده در مسابقه بود توانست مقام اول جشنواره عکس هویت را کسب کند او دوست دارد فیلمی هم درباره هویت شهر مشهد بسازد.
سعید عمرانی حدود ۱۰سال است بهصورت حرفهای وارد کار نقاشی دیواری شده و طراحی و اجرای بسیاری از نقاشیهای دیواری سطح شهر را به عهده داشته است.