اهالی محله استادیوسفی ۱۵ سال است پاتوقی دلنشین برای ورزش و دورهمی دارند. بوستان خطی ارکیده بیشاز یک هکتار وسعت دارد و از سال۱۳۹۰ یکی از پاتوقهای تفریحی اهالی محسوب میشود.
نقش زرکوب نام مبارک امام رضا(ع) و حرم و اسمای امامش، یک نقاشی سطح ۲ است که ارتفاع ۲.۵ متری دارد، اما هیچ طولی برای آن مشخص نشده است و بر اساس شکل دیوارهای منطقه تکرار خواهد شد.
حسن مرزی میگوید: مثل هر روز مشغول جارو زدن پیادهروها بودم که کنار ایستگاه اتوبوس پیدایش کردم. خیلیها وقتی مبلغش را میشنیدند وسوسه میشدند و پیشنهادهایی میدادند اما نمیخواستم چک را به غیر از صاحبش به شخص دیگری بدهم.
پل عابرپیاده میدان «شهید فهمیده» نخستین پل قوسی معلق مشهد نام گرفت. این معبر عابر پیاده ۸۵ متر طول، ۳ متر عرض و ۱۰۰ تن وزن داشت که در قطعات ۱۲ متری ساخته شد.
از اواخر آبانماه، «گذر پیرغلامان حسینی» در رهباغ حضرت زهرا(س) به بهرهبرداری رسید؛ گذری با تصاویر واعظان، ذاکران و پیرغلامان حسینی که هرکدام قصه و سرگذشتی شنیدنی دارند و حالا مفتخر به همسایگی همیشگی امامرضا (ع) شدهاند.
خانواده علی عظیمی، ورزش را از زمینهای خاکی محله شهید آوینی آغاز کردند و خود را تا سکوهای قهرمانی رساندند. برای علی عظیمی، ورزش فقط تمرین و مسابقه نبود، بلکه راهی بود برای ساختن زندگی، رفاقت و آینده!
نگاهی به زندگی و رفتار دکتر شیخ تأییدکننده این مهم است و نشان میدهد که او تا پایان عمر به سوگند پزشکی در رفتار و کردار وفادار ماند. او همزمان با کار در کارخانه قند آبکوه بهتدریج در مطبِ میدان شهدا و منزلش نیز بیمار ویزیت میکرد.
در زمان اواخر قاجار و اوایل پهلوی، نگهداری از اطفال بیسرپرست و رهاشده نیز از وظایف مدیریت شهری به شمار میرفت. با ساخت شیرخوارگاه شهرداری مشهد، اوضاع تا حدی دگرگون شد و بهبود یافت. پیش از این، تنها پناهگاه کودکان، خیریهها یا دارالعجزه آستان قدس بود.
قاسمآباد نام روستایی بوده به وسعت ۴۰ هکتار که اراضی آن متعلق به فردی به نام توتونچیان بوده است. سال ۱۳۴۳ که بحث اراضی ملی مطرح شد، زمینهای این محدوده با قطعات ۵۰۰ متری در اختیار اهالی قرار گرفت.
در این گزارش پای صحبت پاکبانان زحمتکش و بیادعای شهرمان نشستهایم؛ کارگرانی که بهتازگی جارویشان را زمین گذاشتهاند. این پاکبانان، جوانی خود را در کوچهپسکوچههای پژوهش، امامت، معلم، سیدرضی، دانشجو و... به پیری رساندهاند.
مهدی اشرف زاده رفتگری است که حالا تنها دغدغهاش پیداکردن کتابهای درسی، آن هم کتابهای دبستان است! خودش میگوید: میخواهم ادامه تحصیل بدهم. نقشههای زیادی در سر دارد.
طوبی نام درختی است در بهشت! و حالا نمادی با همین نام در یکی از میدانهای منطقه ما. میدان دانشآموز زمان زیادی نیست که جلوهای دیگر به خود دیده و نصب یک نماد بزرگ در آن زیبایی خاصی به میدان بخشیده است.
معماری استاد دانشدوست تقلیدی از فرمهای گذشته نیست و به هویت محلی ضریب میدهد. هر کدام از آثارش، پیوندی میان فرم، معنا و تجربه انسانی برقرار میکند. طراحیهای او هم به تجربه زیست شهری نزدیک است، هم هویت میسازد و هم برای مردم پذیرفتنی است.
حسین غلامی ۱۸دی ماه امسال از خانوادهاش خداحافظی کرد و سر کار رفت و دیگر به خانه برنگشت. او در جریان اغتشاشات اخیر دقیقا در روز تولد تنها فرزندش با شلیک گلوله آشوبگران به شهادت رسید.
صبح که میشود، دستهدسته اهالی در بوستان گلایل دور هم جمع میشوند و ورزش صبحگاهی به راه است، بقیه ساعات روز هم این بوستان، پاتوقی دلنشین برای نشستن و استفاده از فضای سبز شهری محسوب میشود.
خیابان عیدگاه از مسیرهای اصلی منتهی به حرمرضوی است که چندماهی است پروژه گذر تشرف عیدگاه در آن اجرا میشود؛ پروژهای که هرچند مسیر را هموار و یکدست میکند، اما برخی کسبه از طولانیشدن آن گلهمندند.
زمین ورزشی روباز محله سرافرازان بعد از ۴ سال همچنان با استقبال ورزشکاران روبهرو است. انگار همین دو تا تیر دروازه و زمین والیبال بدون تور همه دلخوشی بچههایی شده است که در محلهشان امکانات دیگری ندارند.
ورزش محبوب بچههای محله کنهبیست، انصار و اروند قطعا فوتبال و فوتسال است؛ اما دریغ از یک زمین کوچک چمن یا حتی زمین خاکی استاندارد. درمیان خاک و نخاله و خرده شیشه آنچنان بیمحابا میدوند و دریبل میکنند که گویی در زمین چمن آزادی هستند!
در مشهد، سابقه تأسیس نخستین میدانبار که با هدف عرضه مستقیم کالا بهوجود آمد، به دوره قاجار میرسد. برابر اسناد موجود، آصفالدوله اولین میدانبار را راهاندازی میکند. روزنامه ایران، گزارش شادی و شکرگزاری مردم را از این اتفاق چاپ میکند.
احمد علائیراد مددکاراجتماعی است، او از طرف شهرداری منطقه۱۱ بهعنوان شهروند نمونه شناخته شده است. او از سال۸۳ بهعنوان مشاورعالی جوانان مشغول بوده و بعدش به هلالاحمر رفته است.