ملیکا گلی، نوشتههايش را وقف كودكان خياباني كردهاست
دارنده رتبه دوم جشنواره بینالمللی امامرضا (ع) شهرکرد در سال ۸۶ و ۸۷، برگزیده جشنواره دستان کوچک دعای تبریز در سال۸۶، تقدیر شده جشنواره تولیدات رسانهای حجاب و عفاف تهران در سال ۸۷، برگزیده جشنواره رهآورد سرزمین نور تهران در سال۸۶، تقدیر شده ویژه جشنواره کشف لحظههای تهران در سال۸۷، برگزیده جشنواره فجر جاوید مشهد در سال۸۶، دارنده لوح سپاس از دوره چهارم جایزه ادبی اصفهان، تقدیر شده جشنواره رهآورد سرزمین نور خراسان رضوی در سال۸۷، تقدیر شده جشنواره حضور در سال۸۷، تقدیر شده جشنواره رهآورد تهران در سال۸۸، تقدیر شده جشنواره هنر در آیینه مطبوعات در سال۸۸، رتبه سوم جشنواره کتاب سال رضوی (کودک) همدان در سال۸۸، تقدیر شده هفدهمین دوره هفته کتاب اداره کل کتابخانههای عمومی خراسان رضوی در سال۸۸ و تقدیر شده انجمن بانوان ناشر و اهلقلم خراسان رضوی در سال۸۸ است.
تمام اینها ثمره فعالیتهای نوجوان محله هاشمیه مشهد است؛ کسی که اگرچه کوچک است، اما روحی لطیف و دریایی و قلبی بزرگ دارد، به بزرگی اندیشه و قلمی که حتی تمام کاغذهای سفید شهر هم یارای محدود کردنش را ندارد.
خلق ۱۱کتاب در ۱۲سالگی
بهجا گذاشتن نامی خوب و یادگاری که همواره ماندگار باشد، از جمله چیزهایی است که همه ما خواستار آن هستیم. اینکه از کی و کجا شروع کنیم اصلا مهم نیست. وقف یکی از آن راههایی است که میتوان با انجام آن نامی نیک از خود به جا گذاشت.
فردی را که این بار میخواهیم به عنوان واقف به شما معرفی کنیم، کوچکترین واقف شهرمان محسوب میشود. بیشتر بچهها در این سن و سال به دنبال بازی کردن و درسخواندن هستند، اما ملیکا گلی نویسندگی را بهطور رسمی از هفت سالگی آغاز کرده است.
این نویسنده نوجوان که ۱۲ سال دارد و با خلق ۱۱کتاب ارزشمند، برگزیده چند جشنواره فرهنگی و هنری شده است، به مشکلاتی میاندیشد که سایر بچهها کمتر دغدغه آن را دارند. او حقالتالیف کتاب و حقالترجمه کتابهایش را وقف کودکان بیسرپرست خیابانی کرده است. اما آنچه سبب گفتگوی ما با این دختر خردسال شده میباشد، وقف حقالتالیف آثار چاپ شدهاش است.
همه جوایزم را برای کودکان کار کنار گذاشته ام
ملیکا میگوید: اولین باری که کلمه وقف را از والدینم شنیدم، آنها در تعریف این کلمه به من گفتند کاری است که اگر زنده هم نباشم ثواب آن برایم محسوب میشود. اما نمیدانستم چه چیزی دارم که میتوانم وقف کنم. مدتی بعد در مسابقه داستاننویسی که در اداره اوقاف برگزار شد، شرکت کردم و برنده شدم.
تا الان هرچه جایزه از مسابقهها کسب کردهام وهمچنین حقالترجمه کتابهایم را برای کودکان خیابانی وقف کردهام
این بهترین موقعیت بود که بتوانم چیزی را وقف کنم؛ به همین دلیل جایزهام را وقف کودکان بیسرپرست خیابانی کردم و این سرآغازی برای وقفهای بعدیم بود، زیرا تا الان هرچه جایزه از مسابقههای مختلف کسب کردهام وهمچنین حقالترجمه کتابهایم را برای کودکان خیابانی وقف کردهام.
این نویسنده خردسال خواستار دوستی هر چه بیشتر مردم و مسئولان با کتاب و نویسندگان است و آرزو دارد بتواند ۲۰عنوان کتاب دیگرش را بهزودی منتشر کند. همچنین او کودکان ایرانی را سرشار از استعداد میداند و معتقد است از این استعداد به خوبی استفاده نمیشود.
دخترم یکی از افتخارات زندگی من است
ملیکا میافزاید: چندی پیش نامهای به دفتر رئیس جمهوری نوشتم و از ایشان خواستم تا سهمی را از درآمدهای کشور برای این کودکان در نظر بگیرند، اما جوابی دریافت نکردم. توان و بودجهای که در اختیار دارم چندان زیاد نیست؛ به همین دلیل از مسئولان و افرادی که میتواند به این کودکان کمک کنند، درخواست کمک میکنم.
محمد گلی پدر ملیکا نیز در ادامه صحبتهای دخترش به معرفی سوابق ادبی ملیکا پرداخته و میگوید: دخترم یکی از افتخارات زندگی من است. محمد گلی که معلم آموزش و پرورش مشهد است، خود مولف چندین کتاب بوده و تاکنون در جشنوارههای مختلف تقدیر شده است.
*این گزارش چهارشنبه، ۳۱ خرداد ۹۱ در شماره ۹ شهرآرامحله منطقه ۹ چاپ شده است.